Fonos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fonos (gr. Φονος, łac. Phonus), Fonoi (gr. Φονοι, łac. Phoni) – w mitologii greckiej duchy (demony) morderstwa, zabijania i uboju. Byli dziećmi bogini niezgody, Eris[1]. Ich siostry, Androktasiai odpowiadały za śmierć w bitwie, Fonos byli duchami zadawania śmierci poza walką. Niektórzy starożytni pisarze (tj. Quintus Smyrnaeus[2]) nie dostrzegali tej różnicy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hezjod, Teogonia 226
  2. Quintus Smyrnaeus Fall of Troy 6 348 ff, grecki epos

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]