Footloose

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Footloose
Gatunek muzyczny
Data premiery 17 lutego 1984 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 107 minut
Reżyseria Herbert Ross
Scenariusz Dean Pitchford
Główne role Kevin Bacon
Lori Singer
Dianne Wiest
John Lithgow
Ashleigh Tobon
Zdjęcia Ric Waite
Produkcja Lewis J. Rachmil
Craig Zadan
Wytwórnia Paramount Pictures
IndieProd Company Productions
Dystrybucja Paramount Pictures
Budżet 8 200 000 $

Footlooseamerykański film z 1984 roku w reżyserii Herberta Rossa. Początkowo film został dość nisko oceniony przez krytykę, nie stał się również sukcesem komercyjnym. Nie "kupiła" go młodociana widownia[1]. Jego atutem od samego początku była natomiast ścieżka dźwiękowa, dzięki której film jest dzisiaj kultowym obrazem lat 80[2], młodzieżowym musicalem stawianym na równi z takimi obrazami jak Gorączka sobotniej nocy, Sława, Flashdance czy Dirty Dancing.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Footloose opowiada historię Rena McCormacka (granego przez Kevina Bacona), nastolatka wychowanego w Chicago. McCormack wprowadza się wraz z matką do małego miasteczka, w którym radni wprowadzili zakaz tańczenia i słuchania muzyki rockowej. Drażniący swoją wielkomiejskością władze szkoły i lokalną policję Ren, buntuje rówieśników będących w ostatniej klasie liceum i namawia ich do zorganizowania balu maturalnego, wbrew zakazowi radnych miasteczka. Głównym problemem jest ominięcie zakazu i przekonanie miejscowego wielebnego Shawa Moore'a (granego przez Johna Lithgowa), by wyraził on swoje poparcie dla pomysłu młodzieży. Nie jest to proste zadanie, ponieważ wielebny Moore odgrywa znaczącą rolę wśród władz miasta i jego mieszkańców, wyznaczając sobie misję chronienia młodzieży przed zepsuciem i zgorszeniem płynącym z tańca, muzyki rockowej i nieodpowiedniej literatury. Genezą jego postawy jest nieszczęśliwy wypadek sprzed lat, w którym zginęło pięcioro młodych ludzi wracających z "imprezy", w tym jego syn. W końcu bal odbywa się poza granicami jurysdykcji władz miasta i pomimo próby rozbicia go przez miejscowych chuliganów okazuje się wielkim sukcesem młodości, muzyki i tańca...

Film był luźno oparty na autentycznych wydarzeniach z 1979 roku, które miały miejsce w małej wiejskiej społeczności rolniczej zamieszkałej w Elmore City, leżącej w stanie Oklahoma[3]. Większość filmu była kręcona w hrabstwie Utah w stanie Utah.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Twórcą scenariusza był Dean Pitchford, który napisał również większość muzyki. Film wyreżyserował Herbert Ross a był wyprodukowany przez Paramount Pictures.

Zdobywca Oscara, reżyser Michael Cimino, był początkowo zatrudniony jako reżyser przez wytwórnię Paramount. Jednak zbyt wysokie wymagania stawiane przez niego w czasie produkcji filmu spowodowały, że wytwórnia Paramount zastąpiła go Herbertem Rossem.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Footloose był jednym z pierwszych filmów w karierze filmowej Sary Jessiki Parker, która zagrała rolę Rusty, najlepszej przyjaciółki Ariel. Była to także jedna z pierwszych ról Chrisa Pennego odtwarzającego postać Willarda Hewitta, nieumiejącego tańczyć najlepszego przyjaciela Rena. W filmie Footloose wystąpiła również Lori Singer jako Ariel, zbuntowana córka wielebnego Moore'a. Dianne Wiest zagrała rolę Vi, oddanej żony wielebnego.

Zdjęcia filmowe[edytuj | edytuj kod]

Film był kręcony w różnych miejscach hrabstwa Utah. Liceum (w rzeczywistości Payson High School) i scena z traktorami była kręcona w mieście Payson (hrabstwo Utah) i jego okolicach. Sceny z kościoła kręcono w mieście American Fork, (hrabstwo Utah). Sceny ze stalowni były nakręcone w mieście Vineyard w stalowni Geneva Steel Mill, hrabstwo Utah. Końcowe sceny (bal maturalny) były filmowane w mieście Lehi (hrabstwo Utah) w młynie Roller Mill.

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa z filmu była wydana na kasecie magnetofonowej, płycie gramofonowej i CD. W pietnastą rocznicę od nakręcenia filmu muzyka z niego była ponownie wydana na CD, która zawierała dodatkowo cztery nowe utwory. "Bang Your Head (Metal Health)" przez Quiet Riot, "Hurts So Good" przez John Cougar Mellencamp, "Waiting for a Girl Like You" przez Foreigner, i wydłużony utwór nr 12 remix "Dancing in the Streets".

  1. Footloose - Kenny Loggins
  2. Let's Hear It for the Boy - Deniece Williams
  3. Almost Paradise (Love Theme) - Mike Reno (Loverboy) & Ann Wilson (Heart)
  4. Holding Out for a Hero - Bonnie Tyler
  5. Dancing In The Sheets - Shalamar
  6. I'm Free (Heaven Helps the Man) - Kenny Loggins
  7. Somebody's Eyes - Karla Bonoff
  8. The Girl Gets Around - Sammy Hagar
  9. Never - Moving Pictures

Przypisy

  1. Wideo na świecie. Footloose. „Film”. nr 10/1966 (1987-03-08). Warszawa: RSW "Prasa-Książka- Ruch". ISSN 0137-463X. 
  2. Footloose (ang.). W: The 80' Movies Rewind. 1984 [on-line]. [dostęp 2010-11-09].
  3. Zakaz tańca został wprowadzony w Elmore City pod koniec XIX wieku i nadal wtedy obowiązywał

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]