Ford C-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ford C-4/4A/4B
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Stout Metal Airplane Division of the Ford Motor Company
Typ samolot transportowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Historia
Wycofanie ze służby 1938
Liczba egzemplarzy 5
Liczba wypadków 1
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 23,72 m
Długość 15,32 m
Wysokość 3,86 m
Powierzchnia nośna 77,6 m²
Dane operacyjne
Użytkownicy
United States Army Air Corps

Ford C-4 – amerykański samolot transportowy z lat 30. XX wieku, używana przez United States Army Air Corps (USSAC), wojskowa wersja samolotu Ford Trimotor 5-AT.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku 1929 USAAC zakupił jeden egzemplarze samolotu Ford Trimotor w wersji 5-AT-B, który w porównaniu ze wcześniejszym modelem (używanym przez USAAC jako C-3) miał silniki o większej mocy i większą rozpiętość skrzydeł, a co się z tym wiązało - lepsze osiągi[1][2]. Samolot otrzymał oznaczenie C-4 (numer seryjny 29-219), jego pierwszy lot odbył się 5 kwietnia 1929[1]. Po zakończeniu testowania samolotu, został on przekazany do bazy Bolling Field w czerwcu 1929[1].

W 1930 USAAC zakupił dodatkowe cztery Trimotory w wersji 5-AT-D, które otrzymały wojskowe oznaczenie C-4A (numery seryjne 31-401/404)[2][3]. W porównaniu z poprzednią wersją, te samoloty były lepiej wykończone aerodynamicznie, silniki były osłonięte pierścieniami Townenda, a koła podwozia głównego były osłonięte dużymi owiewkami[2][3]. Lot pierwszego C-4A odbył się 27 grudnia 1930, a 8 stycznia został przekazany do bazy Wright Field[3].

W połowie 1931, jedyny C-4 został zmodyfikowany do wersji C-4A i w takiej postaci służył do kwietnia 1935[1][2].

W 1932 jeden z C-4A został wyposażony w silniki Pratt & Whitney R-1340-7 o mocy 475 KM i otrzymał nowe oznaczenie C-4B[2].

Wszystkie cztery z zakupionych C-4A używane były pomiędzy marcem a majem 1934 jako samoloty pocztowe, kiedy USAAC na krótko przejął role przewoźnika poczty od firm cywilnych co zakończyło się tzw. „skandalem poczty lotniczej” (ang. Air Mail scandal)[2][3].

C-4 pozostał w służbie to kwietnia 1935, po czym samolot był użyty jako naziemny cel[1]. W pobliżu samolotu zrzucono bomby odłamkowe w celu zbadania ich efektów na metalową powłokę samolotu[1]. W czasie testów C-4 został poważnie uszkodzony i został po nich złomowany[1].

Jeden z C-4A rozbił się w czerwcu 1934, pozostałe samoloty zostały wycofane ze służby w połowie 1938[2][3].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Model Silniki Moc
silników (KM)
Masa
własna (kg)
Prędkość
maks. (km/h)
Prędkość
przel. (km/h)
Zasięg (km) Liczba
miejsc/ładunek (kg)
Uwagi
C-4[1] Pratt & Whitney R-1340-3 450 5738 217 185 805 13/1360 Nr ser. 29-219
C-4A[3] Pratt & Whitney R-1340-11 450 6123 238 204 805 13/1360 Nr ser. 31-401/404

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Ford C-4 (ang.). nationalmuseum.af.mil. [dostęp 2013-10-08].
  2. a b c d e f g E. Johnson: American Military Transport Aircraft. s. 29.
  3. a b c d e f Ford C-4A (ang.). nationalmuseum.af.mil. [dostęp 2013-10-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]