Grand Prix Hiszpanii 1989

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Hiszpanii 1989
Gran Premio Tio Pepe de España
Tor Circuito Permanente de Jerez
Hiszpania Circuito Permanente de Jerez
14. wyścig z 16 w sezonie
482. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 1 października 1989
Trasa
Liczba okrążeń 73
Długość okrążenia 4,218 km
Dystans 307,914 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 38 kierowców
Zakwalifikowało się 26 kierowców
Ukończyło wyścig 10 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Ayrton Senna
(1:20,291, McLaren)
Zwycięzca Ayrton Senna
(1:47:48,264, McLaren)
Najszybsze
okrążenie
Ayrton Senna
(1:25,779, McLaren)
Grand Prix Portugalii w sezonie 1989 Grand Prix Japonii
1988 Grand Prix Hiszpanii 1990

Grand Prix Hiszpanii 1989 (oryg. Gran Premio Tio Pepe de España) – 14. runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1989, która odbyła się 1 października 1989, po raz czwarty na torze Circuito Permanente de Jerez.

31. Grand Prix Hiszpanii, 19. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Pos No Kierowca Konstruktor Okrążeń Czas/powód NU Poz. Start. Punktów
1 1 Brazylia Ayrton Senna McLaren-Honda 73 1:47:48.264 1 9
2 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 73 + 27.051 2 6
3 2 Francja Alain Prost McLaren-Honda 73 + 53.788 3 4
4 4 Francja Jean Alesi Tyrrell-Ford 72 + 1 okrążenie 9 3
5 6 Włochy Riccardo Patrese Williams-Renault 72 + 1 okrążenie 6 2
6 30 Francja Philippe Alliot Larrousse-Lamborghini 72 + 1 okrążenie 5 1
7 22 Włochy Andrea de Cesaris Dallara-Ford 72 + 1 okrążenie 15  
8 11 Brazylia Nelson Piquet Lotus-Judd 71 + 2 Okrążeń 7  
9 9 Wielka Brytania Derek Warwick Arrows-Ford 71 + 2 Okrążeń 16  
10 3 Wielka Brytania Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 71 + 2 Okrążeń 13  
NU 10 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Arrows-Ford 61 Silnik 61  
NU 20 Włochy Emanuele Pirro Benetton-Ford 59 Wypadł z toru 10  
NU 21 Włochy Alex Caffi Dallara-Ford 55 Silnik 23  
NU 7 Wielka Brytania Martin Brundle Brabham-Judd 51 Wypadł z toru 8  
NU 15 Brazylia Maurício Gugelmin March-Judd 47 Kolizja 26  
NU 24 Hiszpania Luis Perez-Sala Minardi-Ford 47 Wypadł z toru 20  
NU 5 Belgia Thierry Boutsen Williams-Renault 40 Pompa paliwa 21  
NU 26 Francja Olivier Grouillard Ligier-Ford 34 Silnik 24  
NU 23 Włochy Pierluigi Martini Minardi-Ford 27 Wypadł z toru 4  
NU 16 Włochy Ivan Capelli March-Judd 23 Przen. napędu 19  
NU 37 Finlandia Jyrki Järvilehto Onyx-Ford 20 Skrz. biegów 17  
NU 18 Włochy Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 17 Skrz. biegów 25  
NU 19 Włochy Alessandro Nannini Benetton-Ford 14 Wypadł z toru 14  
NU 8 Włochy Stefano Modena Brabham-Judd 11 Elektryka 12  
NU 17 Włochy Nicola Larini Osella-Ford 6 Zawieszenie 11  
NU 12 Japonia Satoru Nakajima Lotus-Judd 0 Kolizja 18  
NZ 25 Francja René Arnoux Ligier-Ford        
NZ 39 Francja Pierre-Henri Raphanel Rial-Ford        
NZ 38 Szwajcaria Gregor Foitek Rial-Ford        
NPK 40 Włochy Gabriele Tarquini AGS-Ford        
NPK 36 Szwecja Stefan Johansson Onyx-Ford        
NPK 31 Brazylia Roberto Moreno Coloni-Ford        
NPK 29 Włochy Michele Alboreto Larrousse-Lamborghini        
NPK 35 Japonia Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha        
NPK 41 Francja Yannick Dalmas AGS-Ford        
NPK 34 Niemcy Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha        
NPK 33 Argentyna Oscar Larrauri Euro Brun-Judd        
NPK 32 Włochy Enrico Bertaggia Coloni-Ford