Grand Prix Niemiec 1982

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Niemiec 1982
Großer Preis von Deutschland
Tor Hockenheimring
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hockenheimring
12. wyścig z 16 w sezonie
369. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 8 sierpnia 1982
Trasa
Liczba okrążeń 45
Długość okrążenia 6,797 km
Dystans 305,865 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 30 kierowców
Zakwalifikowało się 27 kierowców
Ukończyło wyścig 11 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Didier Pironi
(1:47,947, Ferrari)
Zwycięzca Patrick Tambay
(1:27:25,178, Ferrari)
Najszybsze
okrążenie
Nelson Piquet
(1:54,035, Williams)
Grand Prix Francji w sezonie 1982 Grand Prix Austrii
1981 Grand Prix Niemiec 1983

Grand Prix Niemiec 1982 (oryg. Großer Preis von Deutschland) – 12. runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1982, która odbyła się 8 sierpnia 1982, po raz siódmy na torze Hockenheimring.

44. Grand Prix Niemiec, 30. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Poz. Nr. Kierowca Konstruktor Okrążeń Czas/powód NU Poz. start. Punktów
1 27 Francja Patrick Tambay Ferrari 45 1:27:25.178 5 9
2 16 Francja René Arnoux Renault 45 + 16.379 3 6
3 6 Finlandia Keke Rosberg Williams-Ford 44 + 1 okrążenie 9 4
4 3 Włochy Michele Alboreto Tyrrell-Ford 44 + 1 okrążenie 7 3
5 23 Włochy Bruno Giacomelli Alfa Romeo 44 + 1 okrążenie 11 2
6 29 Szwajcaria Marc Surer Arrows-Ford 44 + 1 okrążenie 26 1
7 4 Wielka Brytania Brian Henton Tyrrell-Ford 44 + 1 okrążenie 17  
8 14 Kolumbia Roberto Guerrero Ensign-Ford 44 + 1 okrążenie 21  
9 12 Wielka Brytania Nigel Mansell Lotus-Ford 43 + 2 okrążenia 18  
10 35 Wielka Brytania Derek Warwick Toleman-Hart 43 + 2 okrążenia 14  
11 20 Brazylia Chico Serra Fittipaldi-Ford 43 + 2 okrążenia 25  
NU 7 Wielka Brytania John Watson McLaren-Ford 36 Wypadł z toru 10  
NU 26 Francja Jacques Laffite Ligier-Matra 36 Sterowność 15  
NU 5 Irlandia Derek Daly Williams-Ford 25 Silnik 19  
NU 18 Brazylia Raúl Boesel March-Ford 22 Opona 24  
NU 11 Włochy Elio de Angelis Lotus-Ford 21 Sterowność 13  
NU 1 Brazylia Nelson Piquet Brabham-BMW 18 Kolizja 4  
NU 10 Chile Eliseo Salazar ATS-Ford 17 Kolizja 22  
NU 15 Francja Alain Prost Renault 14 Wtrysk paliwa 2  
NU 2 Włochy Riccardo Patrese Brabham-BMW 13 Silnik 6  
NU 22 Włochy Andrea de Cesaris Alfa Romeo 9 Skrz. biegów 8  
NU 25 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Ligier-Matra 8 Prob. z paliwem 12  
NU 30 Włochy Mauro Baldi Arrows-Ford 6 Prob. z paliwem 23  
NU 31 Francja Jean-Pierre Jarier Osella-Ford 3 Ukł. kierowniczy 20  
NU 9 Niemcy Manfred Winkelhock ATS-Ford 3 Sprzęgło 16  
NW 28 Francja Didier Pironi Ferrari 0 Wypadek przed wyścigiem 1  
NZ 33 Irlandia Tommy Byrne Theodore-Ford    
NZ 17 Stany Zjednoczone Rupert Keegan March-Ford    
NZ 36 Włochy Teo Fabi Toleman-Hart        

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • Pole position: Didier Pironi - 1:47.947
  • Najszybsze okrążenie: Nelson Piquet - 1:54.035 na okrążeniu 7