Formuła 1 Sezon 1999

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sezon 1999 Mistrzostw Świata Formuły 1
Ilustracja
Mika Häkkinen podczas Grand Prix Kanady w 1999 roku
Inauguracja 7 marca
Zakończenie 31 października
Liczba wyścigów 16
Mistrzowie
Kierowcy Mika Häkkinen
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezon Następny sezon

Sezon 1999 Formuły 1 – 50. sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Rozpoczął się on 7 marca w Melbourne, a zakończył 31 października 1999 roku na torze Suzuka, po rozegraniu 16 wyścigów. Mistrzostwo świata kierowców obronił Mika Häkkinen, zaś tytuł w klasyfikacji konstruktorów zdobyła włoska stajnia Ferrari. Był to pierwszy tytuł mistrzowski Ferrari od 1983.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Zespół Konstruktor Samochód Silnik (3.0l V10) Opony Nr Kierowcy wyścigowi Rundy Kierowcy rezerwowi
Wielka Brytania West McLaren Mercedes McLaren-Mercedes MP4/14 Niemcy Mercedes
FO 110H
B 1 Finlandia Mika Häkkinen 1–16 Niemcy Nick Heidfeld 
2 Wielka Brytania David Coulthard 1–16
Włochy Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F399 Włochy Ferrari
048
B 3 Niemcy Michael Schumacher 1–8, 15–16 Włochy Luca Badoer 
Finlandia Mika Salo 9–14 
4 Wielka Brytania Eddie Irvine 1–16
Wielka Brytania Winfield Williams Williams-Supertec FW21 Francja Supertec
FB01
B 5 Włochy Alessandro Zanardi 1–16 Brazylia Bruno Junqueira 
6 Niemcy Ralf Schumacher 1–16
Irlandia Benson and Hedges Jordan Jordan-Mugen Honda 199 Japonia Mugen Honda
MF-301HD
B 7 Wielka Brytania Damon Hill 1–16 Czechy Tomáš Enge
Japonia Shinji Nakano 
8 Niemcy Heinz-Harald Frentzen 1–16
Włochy Mild Seven Benetton Playlife Benetton-Playlife B199 Włochy Playlife
FB01
B 9 Włochy Giancarlo Fisichella 1–16 Francja Laurent Rédon 
10 Austria Alexander Wurz 1–16
Szwajcaria Red Bull Sauber Petronas Sauber-Petronas C18 Malezja Petronas
SPE-03A
B 11 Francja Jean Alesi 1–16  
12 Brazylia Pedro Diniz 1–16
Wielka Brytania Repsol Arrows Arrows A20 Wielka Brytania Arrows
A20E
B 14 Hiszpania Pedro de la Rosa 1–16 Południowa Afryka Stephen Watson 
15 Japonia Toranosuke Takagi 1–16
Wielka Brytania HSBC Malaysia Stewart Ford Stewart-Ford SF3 Stany Zjednoczone Ford
CR-1
B 16 Brazylia Rubens Barrichello 1–16 Brazylia Luciano Burti 
17 Wielka Brytania Johnny Herbert 1–16
Francja Gauloises Prost Peugeot Prost-Peugeot AP02 Francja Peugeot
A18
B 18 Francja Olivier Panis 1–16 Francja Stéphane Sarrazin 
19 Włochy Jarno Trulli 1–16
Włochy Fondmental Minardi Team Minardi-Ford M01 Stany Zjednoczone Ford
VJ Zetec-R
B 20 Włochy Luca Badoer 1, 3–16 Argentyna Gastón Mazzacane 
Francja Stéphane Sarrazin
21 Hiszpania Marc Gené 1–16
Wielka Brytania British American Racing BAR-Supertec 01 Francja Supertec
FB01
B 22 Kanada Jacques Villeneuve 1–16 Francja Patrick Lemarié 
23 Brazylia Ricardo Zonta 1–2, 6–16 
Finlandia Mika Salo 3–5
Zespół Konstruktor Samochód Silnik (3.0l V10) Opony Nr Kierowcy wyścigowi Rundy Kierowcy rezerwowi

Zmiany w zespołach[edytuj | edytuj kod]

Podczas trwania sezonu

  • Wprowadzenie nowszej generacji silnika marki Ford dla zespołu Minardi.

Przed rozpoczęciem sezonu

Zmiany wśród kierowców[edytuj | edytuj kod]

Podczas trwania sezonu

Przed rozpoczęciem sezonu

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Nr Nazwa rundy Data rozegrania Tor Lokalizacja
1 Australia Grand Prix Australii 7 marca Albert Park Circuit Melbourne
2 Brazylia Grand Prix Brazylii 11 kwietnia Autódromo José Carlos Pace São Paulo
3 San Marino Grand Prix San Marino 2 maja Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola
4 Monako Grand Prix Monako 16 maja Circuit de Monaco Monte Carlo
5 Hiszpania Grand Prix Hiszpanii 30 maja Circuit de Catalunya Barcelona
6 Kanada Grand Prix Kanady 13 czerwca Circuit Gilles Villeneuve Montreal
7 Francja Grand Prix Francji 27 czerwca Circuit de Nevers Magny-Cours Nevers
8 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii 11 lipca Silverstone Circuit Northamptonshire
9 Austria Grand Prix Austrii 25 lipca A1-Ring Spielberg
10 Niemcy Grand Prix Niemiec 1 sierpnia Hockenheimring Hockenheim
11 Węgry Grand Prix Węgier 15 sierpnia Hungaroring Budapeszt
12 Belgia Grand Prix Belgii 29 sierpnia Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot
13 Włochy Grand Prix Włoch 12 września Autodromo Nazionale di Monza Monza
14 Unia Europejska Grand Prix Europy 26 września Nürburgring Nürburg
15 Malezja Grand Prix Malezji 17 października Sepang International Circuit Kuala Lumpur
16 Japonia Grand Prix Japonii 31 października Suzuka International Racing Course Suzuka

Zmiany w kalendarzu[edytuj | edytuj kod]

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Najlepsze wyniki Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Nr Nazwa rundy Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca wyścigu Najlepszy konstruktor Wyniki
1 Australia Grand Prix Australii Finlandia Mika Häkkinen Niemcy Michael Schumacher Wielka Brytania Eddie Irvine Włochy Ferrari Wyniki
2 Brazylia Grand Prix Brazylii Finlandia Mika Häkkinen Finlandia Mika Häkkinen Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki
3 San Marino Grand Prix San Marino Finlandia Mika Häkkinen Niemcy Michael Schumacher Niemcy Michael Schumacher Włochy Ferrari Wyniki
4 Monako Grand Prix Monako Finlandia Mika Häkkinen Finlandia Mika Häkkinen Niemcy Michael Schumacher Włochy Ferrari Wyniki
5 Hiszpania Grand Prix Hiszpanii Finlandia Mika Häkkinen Niemcy Michael Schumacher Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki
6 Kanada Grand Prix Kanady Niemcy Michael Schumacher Wielka Brytania Eddie Irvine Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki
7 Francja Grand Prix Francji Brazylia Rubens Barrichello Wielka Brytania David Coulthard Niemcy Heinz-Harald Frentzen Irlandia Jordan-Mugen-Honda Wyniki
8 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Finlandia Mika Häkkinen Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania David Coulthard Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki
9 Austria Grand Prix Austrii Finlandia Mika Häkkinen Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania Eddie Irvine Włochy Ferrari Wyniki
10 Niemcy Grand Prix Niemiec Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania David Coulthard Wielka Brytania Eddie Irvine Włochy Ferrari Wyniki
11 Węgry Grand Prix Węgier Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania David Coulthard Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki
12 Belgia Grand Prix Belgii Finlandia Mika Häkkinen Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania David Coulthard Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki
13 Włochy Grand Prix Włoch Finlandia Mika Häkkinen Niemcy Ralf Schumacher Niemcy Heinz-Harald Frentzen Irlandia Jordan-Mugen-Honda Wyniki
14 Unia Europejska Grand Prix Europy Niemcy Heinz-Harald Frentzen Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania Johnny Herbert Wielka Brytania Stewart-Ford Wyniki
15 Malezja Grand Prix Malezji Niemcy Michael Schumacher Niemcy Michael Schumacher Wielka Brytania Eddie Irvine Włochy Ferrari Wyniki
16 Japonia Grand Prix Japonii Niemcy Michael Schumacher Niemcy Michael Schumacher Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki

Klasyfikacje szczegółowe[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kierowca AUS
Australia
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
MON
Monako
ESP
Hiszpania
CAN
Kanada
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
AUT
Austria
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
EUR
Unia Europejska
MAL
Malezja
JPN
Japonia
Punkty
1 Finlandia Mika Häkkinen NU 1 NU 3 1 1 2 NU 3 NU 1 2 NU 5 3 1 76
2 Wielka Brytania Eddie Irvine 1 5 NU 2 4 3 6 2 1 1 3 4 6 7 1 3 74
3 Niemcy Heinz-Harald Frentzen 2 3 NU 4 NU 11 1 4 4 3 4 3 1 NU 6 4 54
4 Wielka Brytania David Coulthard NU NU 2 NU 2 7 NU 1 2 5 2 1 5 NU NU NU 48
5 Niemcy Michael Schumacher 8 2 1 1 3 NU 5 NU 2 2 44
6 Niemcy Ralf Schumacher 3 4 NU NU 5 4 4 3 NU 4 9 5 2 4 NU 5 35
7 Brazylia Rubens Barrichello 5 NU 3 9 DK NU 3 8 NU NU 5 10 4 3 5 8 21
8 Wielka Brytania Johnny Herbert NW NU 10 NU NU 5 NU 12 14 11 11 NU NU 1 4 7 15
9 Włochy Giancarlo Fisichella 4 NU 5 5 9 2 NU 7 12 NU NU 11 NU NU 11 14 13
10 Finlandia Mika Salo 7 NU 8 9 2 12 7 3 NU 10
11 Włochy Jarno Trulli NU NU NU 7 6 NU 7 9 7 NU 8 12 NU 2 NW NU 7
12 Wielka Brytania Damon Hill NU NU 4 NU 7 NU NU 5 8 NU 6 6 10 NU NU NU 7
13 Austria Alexander Wurz NU 7 NU 6 10 NU NU 10 5 7 7 14 NU NU 8 10 3
14 Brazylia Pedro Diniz NU NU NU NU NU 6 NU 6 6 NU NU NU NU NU NU 11 3
15 Francja Jean Alesi NU NU 6 NU NU NU NU 14 NU 8 16 9 9 NU 7 6 2
16 Francja Olivier Panis NU 6 NU NU NU 9 8 13 10 6 10 13 11 9 NU NU 2
17 Hiszpania Marc Gené NU 9 9 NU NU 8 NU 15 11 9 17 16 NU 6 9 NU 1
18 Hiszpania Pedro de la Rosa 6 NU NU NU 11 NU 11 NU NU NU 15 NU NU NU NU 13 1
19 Włochy Alessandro Zanardi NU NU 11 8 NU NU NU 11 NU NU NU 8 7 NU 10 NU 0
20 Japonia Toranosuke Takagi 7 8 NU NU 12 NU DK 16 NU NU NU NU NU NU NU NU 0
21 Kanada Jacques Villeneuve NU NU NU NU NU NU NU NU NU NU NU 15 8 10 NU 9 0
22 Brazylia Ricardo Zonta NU INJ1 NU 9 NU 15 NU 13 NU NU 8 NU 12 0
23 Włochy Luca Badoer NU 8 NU NU 10 10 NU 13 10 14 NU NU NU NU NU 0
Francja Stéphane Sarrazin NU 0
Poz. Kierowca AUS
Australia
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
MON
Monako
ESP
Hiszpania
CAN
Kanada
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
AUT
Austria
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
EUR
Unia Europejska
MAL
Malezja
JPN
Japonia
Punkty

Uwagi
1 Ricardo Zonta nie wystartował w wyścigu o Grand Prix Brazylii z powodu wypadku, jaki odniósł podczas sobotniego treningu.

Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

Poz. Konstruktor # AUS
Australia
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
MON
Monako
ESP
Hiszpania
CAN
Kanada
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
AUT
Austria
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
EUR
Unia Europejska
MAL
Malezja
JPN
Japonia
Punkty
1 Włochy Ferrari 3 8 2 1 1 3 NU 5 NU 9 2 12 7 3 NU 2 2 128
4 1 5 NU 2 4 3 6 2 1 1 3 4 6 7 1 3
2 Wielka Brytania McLaren-Mercedes 1 NU 1 NU 3 1 1 2 NU 3 NU 1 2 NU 5 3 1 124
2 NU NU 2 NU 2 7 NU 1 2 5 2 1 5 NU NU NU
3 Irlandia Jordan-Mugen-Honda 7 NU NU 4 NU 7 NU NU 5 8 NU 6 6 10 NU NU NU 61
8 2 3 NU 4 NU 11 1 4 4 3 4 3 1 NU 6 4
4 Wielka Brytania Stewart-Ford 16 5 NU 3 9 DK NU 3 8 NU NU 5 10 4 3 5 8 36
17 NW NU 10 NU NU 5 NU 12 14 11 11 NU NU 1 4 7
5 Wielka Brytania Williams-Supertec 5 NU NU 11 8 NU NU NU 11 NU NU NU 8 7 NU 10 NU 35
6 3 4 NU NU 5 4 4 3 NU 4 9 5 2 4 NU 5
6 Włochy Benetton-Playlife 9 4 NU 5 5 9 2 NU 7 12 NU NU 11 NU NU 11 14 16
10 NU 7 NU 6 10 NU NU 10 5 7 7 14 NU NU 8 10
7 Francja Prost-Peugeot 18 NU 6 NU NU NU 9 8 13 10 6 10 13 11 9 NU NU 9
19 NU NU NU 7 6 NU 7 9 7 NU 8 12 NU 2 NW NU
8 Szwajcaria Sauber-Petronas 11 NU NU 6 NU NU NU NU 14 NU 8 16 9 9 NU 7 6 5
12 NU NU NU NU NU 6 NU 6 6 NU NU NU NU NU NU 11
9 Wielka Brytania Arrows 14 6 NU NU NU 11 NU 11 NU NU NU 15 NU NU NU NU 13 1
15 7 8 NU NU 12 NU DK 16 NU NU NU NU NU NU NU NU
10 Włochy Minardi-Ford 20 NU NU 8 NU NU 10 10 NU 13 10 14 NU NU NU NU NU 1
21 NU 9 9 NU NU 8 NU 15 11 9 17 16 NU 6 9 NU
11 Wielka Brytania BAR-Supertec 22 NU NU NU NU NU NU NU NU NU NU NU 15 8 10 NU 9 0
23 NU NW 7 NU 8 NU 9 NU 15 NU 13 NU NU 8 NU 12
Poz. Konstruktor # AUS
Australia
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
MON
Monako
ESP
Hiszpania
CAN
Kanada
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
AUT
Austria
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
EUR
Unia Europejska
MAL
Malezja
JPN
Japonia
Punkty

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Argentine Grand Prix Ruled Out for 1999 (ang.). tehrantimes.com, 1999-01-24. [dostęp 2021-06-03].
  2. 1999 ARGENTINE GRAND PRIX (ang.). fia.com. [dostęp 2021-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-16)].
  3. Provisional 1999 calendar (ang.). atlasf1.com, 1998-10-15. [dostęp 2021-06-03].
  4. Chinese Grand Prix cancelled (ang.). news.bbc.co.uk, 1998-12-20. [dostęp 2021-06-03].