Wzór Gell-Manna–Nishijimy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wzór Gell-Manna–Nishijimy – równanie opisujące własności hadronów, łącząc liczby kwantowe, czyli liczbę barionową B, dziwność S i izospin Iz, z ładunkiem elektrycznym Q. Zostało zaproponowane przez Kazuhika Nishijimę i Tadao Nakano (w 1953) oraz, niezależnie, Murraya Gell-Manna (w 1956).

Równanie to ma następującą postać:

Pierwotnie wzór sformułowano na podstawie eksperymentów. Obecnie jest rozumiany jako następstwo wprowadzenia modelu kwarkowego.

W uproszczeniu, ładunek elektryczny Q cząstki wiąże się z jej izospinem Iz i hiperładunkiem Y poniższą zależnością: