Fort II Twierdzy Toruń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fort II Stefan Czarniecki
Fort I Friedrich von Bülow
Symbol zabytku nr rej. A/1365 z 1 lutego 1971
Ilustracja
Widok ogólny fortu
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Miejscowość

Toruń

Adres

ul. Leszczynowa 2

Architekt

Hans von Biehler

Rozpoczęcie budowy

1879

Ukończenie budowy

1882

Położenie na mapie Torunia
Mapa konturowa Torunia, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Fort II”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Fort II”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Fort II”
Ziemia53°01′27,88″N 18°39′18,77″E/53,024411 18,655214

Fort II Twierdzy Toruń – główny fort artyleryjski, zbudowany pod nazwą Fort I Friedrich von Bülow.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Fort znajduje się w prawobrzeżnej części miasta, w dzielnicy Rubinkowo, przy ulicy Leszczynowej 2.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Został zbudowany w latach 1879-1882 jako jeden z dwóch pierwszych fortów (drugim był budowany równolegle Fort XI) w pierścieniu fortów toruńskich. Został wzniesiony od strony ówczesnej granicy prusko-rosyjskiej i miał strzec centrum Torunia, dworca Toruń-Mokre oraz mostu na Wiśle. Razem z fortem Przyczółek Mostowy, Fortem Kolejowym i fortem XI stanowił pierwszy luźny pierścień ochrony miasta. Ogień artyleryjski z fortu II miał zasięg do 7,5 kilometra.

W 1878 roku wzniesiono pierwsze budynki pomocnicze, od 1879 roku do 1882 roku trwały prace przy właściwych zabudowaniach fortecznych. Fort został wzniesiony według projektu standardowego małego fortu głównego na planie pięciokąta. Jego uzbrojenie stanowił zespół 26 dział, a po późniejszych modyfikacjach także dwie baterie skrzydłowe na przedłużeniu szyi fortu oraz schrony z czterema punktami obserwacyjnymi. Całość fortu otacza wał przeciwskarpy.

Po powrocie Torunia do Polski fort został przejęty przez wojsko polskie, które w 1921 roku urządziło w nim szpital Obozu Internowanych nr 15 (byłych żołnierzy Armii Wrangla i Bułhaka-Bałachowicza, w 1922 roku zakwaterowano w forcie 8. oddział służby artylerii[1][2][3].

Po 1945 roku[edytuj | edytuj kod]

W latach 1951-1991 w obiekcie znajdowało się Toruńskie Przedsiębiorstwo Produkcji Leśnej „Las”, a w późniejszym okresie także firma Vinpol. Fort zachował się do naszych czasów w dobrym stanie, jego zabudowania oraz zewnętrzne umocnienia ziemne są czytelne. Również we wnętrzu fortu, użytkowanego dziś przez firmę Staler, zachowało się wiele elementów oryginalnego wyposażenia.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Twierdza Toruń | www.torun.pl, www.torun.pl [dostęp 2016-11-09].
  2. Michał P. Kadlec, PO TORUNIU: Fort I im. Jana III Sobieskiego, PO TORUNIU [dostęp 2016-11-09].
  3. JW Web Development, Twierdza Toruń i Forty toruńskie, www.turystyka.torun.pl [dostęp 2016-11-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]