Forty Maunsella

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rozmieszczenie 7 fortów Maunsella u wschodniego wybrzeża Anglii
Forty wojsk lądowych (Red Sands)
Fort marynarki (Knock John)
Fort w czasach służby

Forty Maunsella – nazwa stosowana na określenie opancerzonych wież zlokalizowanych przy ujściach rzek: Tamizy i Medway u wybrzeża Wielkiej Brytanii, zbudowanych podczas II wojny światowej[1]. Były one obsadzone przez wojska lądowe i marynarkę, a nazwę wzięły od ich projektanta, Guya Maunsella. W czynnej służbie pozostawały do końca lat 50. Po tym, jak załogi wojskowe je opuściły, stały się m.in. w latach 60. siedzibami pirackich rozgłośni radiowych oraz nieuznawanego księstwa Sealand.

Forty Royal Navy[edytuj | edytuj kod]

Forty Maunsella wykorzystywane były przez królewską marynarkę wojenną do obrony ujścia Tamizy przed nalotami Luftwaffe, jak również do obrony przed próbami zaminowania ujścia rzeki przez Niemców. W ich skład wchodziły 4 forty:

  • Rough Sands (HM Fort Roughs) (U1)
  • Sunk Head (U2)
  • Tongue Sands (U3)
  • Knock John (U4)

Są to budowle o konstrukcji żelbetowej, składające się z betonowego pontonu, na którym oparte były dwie cylindryczne kolumny z platformami, na których zamontowano karabiny i 40 mm działka przeciwlotnicze Boforsa oraz ciężkie działa przeciwlotnicze 94 mm. Pontony osadzono na piaszczystym dnie w 1942. Zapewniały one miejsce dla ok. 100 żołnierzy obsługi, a pojemność ich magazynów pozwalała na 5-tygodniową autonomiczność. Obecnie służą jako punkty orientacyjne dla żeglugi[2].

Forty obrony przeciwlotniczej[edytuj | edytuj kod]

Inżynier Guy Maunsell zaprojektował też większe forty konstrukcji stalowej, stanowi je 7 platform obrony przeciwlotniczej wyposażonych w karabiny i 40 mm działka Bofors, a także w działa przeciwlotnicze 94 mm.

Forty na rzece Mersey[3]
  • Queens AA Towers
  • Formby AA Towers
  • Burbo AA Towers
Forty u ujścia Tamizy
  • Nore (U5)
  • Red Sands (U6)
  • Shivering Sands (U7)

Na każdym z powyższych zainstalowano cztery karabiny przeciwlotnicze i dwa działka. W czasie wojny forty Tamizy zestrzeliły 22 samoloty i ok. 30 latających bomb[4].

W skład systemu fortów wchodziło też wiele innych fortów. Niektóre zostały wysadzone, zniszczone w wyniku kolizji ze statkiem lub zawaliły się wskutek sztormu. Większość opuszczona niszczeje do dziś[5].

Pirackie stacje radiowe[edytuj | edytuj kod]

Kilka z fortów w połowie lat 60. stało się siedzibami pirackich rozgłośni radiowych. W 1964 powstało tu Radio Sutch, które wkrótce zmieniło nazwę na Radio City. Innymi stacjami były Radio Invicta (przemianowane na KING Radio, a następnie na Radio 390) oraz Radio Tower[6].

Sealand[edytuj | edytuj kod]

W 1964 Paddy Roy Bates zamieszkał w forcie Roughs Tower, zakładając nielegalne Radio Essex, przemianowane następnie na BBMS – Britain’s Better Music Station. Zyskał on rozgłos po tym, jak ogłosił fort suwerennym Księstwem Sealand, w 1975 ustanowił konstytucję, opracował flagę, herb i hymn. Księstwo od 1972 posiadało własną jednostkę monetarną – dolar sealandzki, które Roy Bates zamówił w mennicy, a także znaczki pocztowe. Premierem rządu został niemiecki prawnik Alexander Achenbach[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lena Szymańska, 9 najdziwniejszych miejsc na Ziemi, „Świat na dłoni” (12/2018), s. 44-45, ISSN 2300-3723.
  2. http://www.whitstablescene.co.uk/forts.htm The Maunsell sea forts
  3. Opis fortów
  4. WWII Sea Forts (Maunsell) - World Naval Ships Forums, www.worldnavalships.com [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  5. http://maunsellseaforts.com/ Maunsell Sea Forts
  6. Gerry Bishop: Offshore Radio. Iceni Enterprises, Norwich, 1975. ISBN 0-904603-00-8.
  7. http://www.sealandgov.org/about The History

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]