Fortyfikacja stała
Wygląd

Fortyfikacja stała – zespół obiektów fortyfikacyjnych zbudowanych na stałe, a nie na potrzeby bieżących działań wojennych.
Fortyfikacje stałe dzieli się na dwa zasadnicze typy: umocnienia nadgraniczne, wznoszone na liniach styku z potencjalnym przeciwnikiem (jak Wielki Mur Chiński, Wał Hadriana, limes, System Séré de Rivières’a czy linia Maginota), oraz umocnienia budowane w głębi kraju, lokowane w rejonach o szczególnym znaczeniu strategicznym (np. Wawel czy Twierdza Modlin). Tego rodzaju umocnienia powstają w czasie pokoju; ich zadaniem jest zatrzymanie uderzenia wroga, zwłaszcza w początkowej fazie działań, oraz zyskanie czasu potrzebnego na mobilizację i przegrupowanie własnych sił zbrojnych[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Encyklopedia techniki wojskowej 1987 ↓, s. 181.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Modrzewski (red.), Encyklopedia techniki wojskowej, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, ISBN 83-11-07275-2, OCLC 835884142.