Fotochromizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fotochromatyczna soczewka w okularach

Fotochromizm, fotochromia, fotochromatyczność – chromotropizm polegający na odwracalnej zmianie barwy związku chemicznego pod wpływem naświetlania, w wyniku jego przejścia w inną formę[1].

Transformacja taka zachodzi w wyniku absorpcji fal elektromagnetycznych (np. światła) o określonej długości. Przejście powrotne zachodzi spontanicznie w pewnym czasie, pod wpływem temperatury lub pod wpływem naświetlania światłem o innej długości fali[1]. Intensywność zmiany barwy zależy od natężenia padającego promieniowania.

Zjawisko fotochromizmu odkrył w roku 1880 Markwald, badając odwracalne zmiany koloru 2,3,4,4-tetrachloronaftalenu-1(4H). Jest ono rezultatem różnych przemian, w tym:

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Najpowszechniejszym zastosowaniem materiałów fotochromatycznych są okulary z soczewkami ciemniejącymi pod wpływem światła. Substancje takie występują także w zabawkach, kosmetykach, odzieży. Materiały fotochromatyczne stosuje się również do wytwarzania nośników danych zapisywanych światłem[1] oraz w chemii supramolekularnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ewelina Ortyl: Zjawiska fotochromowe w wybranych polimerach, s. 13–23. Instytut Technologii Organicznej i Tworzyw Sztucznych Politechniki Wrocławskiej, 2005. [dostęp 2018-07-30].