Fotoplastikon Warszawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fotoplastikon Warszawski
Oddział Muzeum Powstania Warszawskiego
Ilustracja
Fotoplastykon
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Al. Jerozolimskie 51
Data założenia 1905 (?)
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Fotoplastikon Warszawski
Fotoplastikon Warszawski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Fotoplastikon Warszawski
Fotoplastikon Warszawski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Fotoplastikon Warszawski
Fotoplastikon Warszawski
Ziemia52°13′43,745″N 21°00′30,442″E/52,228818 21,008456
Strona internetowa

Fotoplastikon Warszawskifotoplastykon znajdujący się w Warszawie w kamienicy Hoserów w Alejach Jerozolimskich 51. Jest oddziałem Muzeum Powstania Warszawskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dokładna data powstania oraz umiejscowienia fotoplastykonu w obecnym miejscu nie jest znana. Początek jego funkcjonowania datuje się na rok 1905, co czyni go najstarszym czynnym in situ fotoplastykonem w Europie[1].

W 1973 nowym właścicielem fotoplastykonu został Józef Chudy. Po jego śmierci w 1980 roku fotoplastykon został zamknięty, uruchomił go ponownie jego wnuk, Tomasz Chudy, w 1992 roku. W międzyczasie, w 1987 roku, fotoplastykon został wpisany do rejestru zabytków. W 2008 Chudy wydzierżawił urządzenie, wraz z kolekcją 3 tysięcy przeźroczy (trójwymiarowych zdjęć), Muzeum Powstania Warszawskiego. W grudniu 2012 Muzeum odkupiło aparat[2].

We wrześniu 2013 Fotoplastikon zyskał dodatkową salę, przebudowaną z przylegającego do jego siedziby garażu. W 2016 kolekcja zdjęć liczyła 7 tys. sztuk, z czego jedna trzecia dotyczyła Warszawy[3]. Jest ona stale powiększana[3].

Fotoplastikon Warszawski i jego otoczenie posłużył za miejsce realizacji m.in. filmu Warszawa[4], a także seriali Stawka większa niż życie[5], Polskie drogi i Czas honoru[6].

Drugi warszawski fotoplastykon znajduje się w Narodowe Muzeum Techniki w Warszawie, ale nie jest uruchomiony[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dorota Folga-Januszewska: Muzea Warszawy. Przewodnik. Olszanica: Wydawnictwo BOSZ, 2012, s. 11. ISBN 978-83-7576-159-7.
  2. Tomasz Urzykowski: Fotoplastikon otwiera się po remoncie. Pierwszy pokaz. http://warszawa.gazeta.pl,+26 września 2013. [dostęp 2013-09-30].
  3. a b c Historia stolicy na starych zdjęciach. Rozmowa z Janem Ołdakowskim. „Rzeczpospolita (dodatek Życie Mazowsza)”, s. R2, 27 kwietnia 2016. 
  4. Grzegorz Sołtysiak: Filmowy przewodnik po Warszawie. Warszawa: Muzeum Powstania Warszawskiego, 2007, s. 24. ISBN 978-83-60142-70-7.
  5. Dariusz Bartoszewicz: Dziwny świat w Fotoplastikonie: erotyczne kurioza (pol.). gazeta.pl, 2011-02-24. [dostęp 2013-06-09].
  6. Rekord: 100 tysięcy widzów w Fotoplastykonie (pol.). gazeta.pl. [dostęp 2013-06-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Brykczyński, Stopa Magdalena: Ostańce. Kamienice warszawskie i ich mieszkańcy. Warszawa: Dom Spotkań z Historią, s. 8-18. ISBN 978-83-62020-18-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]