Foundation Fieldbus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Foundation Fieldbus – jeden z protokołów cyfrowych stosowanych w przemyśle do komunikacji urządzeń pomiarowych (przetworników, przepływomierzy), czy też zaworów regulacyjnych, z systemami rozproszonymi.

Krótki opis[edytuj | edytuj kod]

Foundation Fieldbus działa na podobnej zasadzie co ethernetowa sieć komputerowa. Zarówno urządzenie pomiarowe jak i karta systemu DCS są równorzędnymi serwerami danych z dwustronną komunikacją. Na jednym segmencie możemy umieścić do 32 urządzeń (dla Fieldbus H1). Przewodem transmisji danych dostarczane jest również zasilanie.

Rozróżnia się dwa typy sieci Foundation Fieldbus:

  • Fieldbus H1 – (podstawowa) pracuje z szybkością 31.25 kbit/s, stosowana w przemysłowych układach regulacji. Może być stosowana w strefach zagrożonych wybuchem.
  • HSE (high speed ethernet) – szybka sieć 100 Mb/s min dla sterowania zaawansowanego czy łączenia kontrolerów.

Producenci urządzeń Foundation Fieldbus zrzeszeni są w Fundacji. Każde urządzenie wprowadzone na rynek musi być przebadane i zaaprobowane przez Fundację.

Wynalezienie i rozwój[edytuj | edytuj kod]

Protokół został wynaleziony przez brazylijską firmę SMAR, natomiast na skalę przemysłową rozwinęła go amerykańska firma Emerson Process Management w swoim systemie DeltaV. Ważniejsze daty w rozwoju protokołu:

  • Ukończenie draftu specyfikacji H1, Maj 1995
  • Prezentacja technolgii H1 w Monsanto Chocolate Bayou, Październik 1996
  • Rejestracja pierwszych produktów H1, Sierpień 1998
  • Koncepcja High Speed Ethernet (HSE) i wstępna specyfikacja, Sierpień 1999
  • Rejestracja pierwszych urządzeń HSE, Maj 2001

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Foundation Fieldbus jest stosowany na świecie w szeregu instalacji rafineryjnych, chemicznych czy spożywczych. W Polsce min. w Rafinerii Trzebinia na Instalacji Hydrorafinacji Parafin, czy w firmie Carbowil na Instalacji CO2. Protokół stosują czołowi producenci urządzeń automatyki tacy jak:

Cechy protokołu[edytuj | edytuj kod]

Protokół ten oprócz podstawowej informacji pomiarowej zapewnia:

  • obniżenie i uproszczenie okablowania
  • zmniejszenie ilości separatorów iskrobezpiecznych w strefach zagrożonych wybuchem.
  • podwyższenie dokładności pomiaru (eliminacja części błędów przetwarzania)
  • zdalną konfigurację urządzeń on-line
  • diagnostykę urządzeń (diagnostyka zaworów regulacyjnych poprzez ustawnik pozycyjny)
  • diagnostykę maszyn i urządzeń poprzez analizę szumów pomiarowych np. diagnostyka pomp poprzez przetworniki pomiarowe lub też przepływomierze
  • realizację pętli regulacji bezpośrednio w urządzeniu pomiarowym lub zaworze (ang. Control in the Field), co umożliwia bezprzerwowe działanie procesu nawet w przypadku awarii DCS.
  • redundancję urządzeń
  • w porównaniu z Profibus przenosi część logiki na obiekt. Jest przy tym rozwiązaniem droższym i bardziej skomplikowanym pod względem eksploatacyjnym.

Normy[edytuj | edytuj kod]

  • Foundation H1 – IEC 61158
  • Fieldbus HSE – IEC 61131-3
  • Foundation H1 – EN 50170 Euronorm

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]