François Lemoyne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
François Lemoyne
Data i miejsce urodzenia 1688
Paryż
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 1737
Paryż
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl rokoko
Amor i Psyche I poł. XVIII w., Muzeum Czartoryskich w Krakowie
Narcyz (1728), Ermitaż, Sankt Petersburg

François Lemoyne lub Le Moyne (ur. w 1688 w Paryżu, zm. 4 czerwca 1737 tamże) – francuski malarz okresu rokoka.

Życiorys[edytuj]

W wieku 13 lat, w 1701, wstąpił do Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby. Był tam uczniem Louisa Galloche’a do roku 1713. W 1718 został członkiem tejże Akademii, a w 1733 został mianowany jej profesorem. W 1723 przebywał we Włoszech.

Malował obrazy o tematyce religijnej i mitologicznej. Tworzył też wielkie kompozycje dekoracyjne (plafon w kościele Saint-Sulpice, wielki plafon w Sali Heraklesa w Luwrze) pod wpływem Rubensa i malarstwa weneckiego.

Do jego uczniów należeli m.in. Charles-Joseph Natoire i François Boucher.

W wyniku przepracowania oraz z powodu śmierci żony oszalał. W 1737 popełnił samobójstwo.

Wybrane dzieła[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Dulewicz, Encyklopedia sztuki francuskiej, Warszawa: Wydaw. Nauk. PWN; WAiF 1997 ​ISBN 83-01-12330-3
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ​ISBN 83-7079-076-3
  • Sztuka świata, t. 13, Leksykon L-Z, Warszawa: Arkady, 2000. ​ISBN 83-213-4135-7