France Télévisions

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
France Télévisions
Logo
Ilustracja
Siedziba France Télévisions w Paryżu (2015)
Państwo

 Francja

Adres

France Télévisions
7, esplanade Henri de France
75015 Paryż

Data założenia

21 grudnia 1963 (jako pierwszy program)
7 września 1992
2 sierpnia 2000 (w obecnej formule)

Forma prawna

Spółka publiczna

Prezes

Delphine Ernotte

Udziałowcy

rząd Francji (100%)

Nr Système d'identification du répertoire des entreprises

432766947

Zatrudnienie

10 316 (2018)

Dane finansowe
Przychody

3,087 mld euro (2018)[1]

Wynik netto

−89,3 mln euro (2018)[1]

Aktywa

444,5 mln euro (2018)[1]

Położenie na mapie Paryża
Mapa konturowa Paryża, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „France Télévisions”
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, u góry znajduje się punkt z opisem „France Télévisions”
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa konturowa Île-de-France, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „France Télévisions”
Ziemia48°50′20″N 2°16′17″E/48,838889 2,271389
Strona internetowa

France Télévisions (wym. [fʁɑ̃s televizjɔ̃]) – francuska publiczna grupa mediowa będąca własnością francuskiego skarbu państwa, powstała na skutek reorganizacji kanałów francuskiej telewizji publicznej. Spółka finansowana jest z wpływów z abonamentu radiowo-telewizyjnego. Zgodnie z francuskim prawem, ostatnio modyfikowanym w 2009, nie może nadawać reklam na antenie od godziny 20:00 do 6:00.

France Télévisions wspiera inicjatywę HbbTV, która promuje i ustanawia otwarty europejski standard dla hybrydowych dekoderów do odbioru programów telewizyjnych i szerokopasmowych aplikacji multimedialnych z jednym interfejsem użytkownika, i używa HbbTV dla interaktywnych wiadomości, usług sportowych i pogodowych[2].

Kanały telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowe[edytuj | edytuj kod]

France Télévisions zarządza 6 kanałami ogólnymi z zasięgiem we Francji metropolitalnej oraz we francuskich departamentach zamorskich.

Logo Kanał (nazwa Télévision numérique terrestre en France) i opis
France 2 2018.svg
France 2 (Chaîne n° 2): główny kanał France Télévisions o charakterze ogólnym, nadający głównie wiadomości, programy informacyjne, filmy dokumentalne, magazyny, seriale telewizyjne lub filmy. Rozpoczął nadawanie 21 grudnia 1964 roku, a od prywatyzacji TF1 w 1987 roku jest kanałem telewizji publicznej[3]. Nadaje również na żywo ważne wydarzenia, m.in. Puchar Sześciu Narodów czy Konkurs Piosenki Eurowizji[4].
France 3 2018.svg
France 3 (Chaîne n° 3): drugi kanał France Télévisions o charakterze ogólnym, składający się z sieci regionalnych nadawców. Rozpoczął nadawanie 31 grudnia 1972 roku. Oferuje 24 biuletyny regionalne, 44 lokalne i 6 w lokalnych językach.
France 4 2018.svg
France 4 (Chaîne n° 14): dostępny tylko w telewizji cyfrowej, dawniej nazywany Festival. Specjalizuje się w teatrze, operze i francuskojęzycznym oraz ogólnoeuropejskim dramacie, jest kanałem dla młodych dorosłych. Rozpoczął nadawanie 31 marca 2005 roku.
France 5 2018.svg
France 5 (Chaîne n° 5): koncentruje się na kwestiach społecznych (zdrowie, edukacja, polityka) z talk-show i kulturą z filmami dokumentalnymi. Kanał został stworzony 13 grudnia 1994 roku jako La cinquieme i w pierwszych latach była niezależną spółką publiczną. Od 1 sierpnia 2000 jest częścią France Télévisions[5].
France.tv Culturebox (2018).svg
Culturebox (Chaîne n° 4): kanał poświęcony sztuce, oparty na zawartości serwisu internetowego serwisu Francji Télévisions. Jego transmisje rozpoczęły się 1 lutego 2021 w celu rozpowszechniania kultury we Francji w okresie pandemii COVID-19 podczas zamknięcia przestrzeni kulturalnych w kraju[6].
Franceinfo.svg
France Info (Chaîne n° 27): kanał informacyjny współprodukowany z Radio France, France Médias Monde i INA. France Info nadaje od 06:00 przez siedem dni w tygodniu do 00:00, a symultanicznie nadaje France 24 w nocy. Kanał można oglądać również na żywo on-line[7].

Departamenty zamorskie[edytuj | edytuj kod]

Logo Kanał i opis
La 1ère - Logo 2018.svg
La Première: sieć stacji radiowych i telewizyjnych działających we francuskich departamentach i terytoriach zamorskich na całym świecie[8].

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

France Télévisions posiada 45% udziałów w spółce holdingowej ARTE France wraz z państwem francuskim (25%), Radio France (15%) i INA (15%). ARTE France i ARTE Deutschland tworzą konsorcjum ARTE, które zarządza dwujęzycznym francusko-niemieckim kanałem Arte.

Logo Kanał i opis
France24.png
France 24: grupa kanałów informacyjnych uruchomionych przez France Télévisions wraz z grupą TF1 – osobny dla każdej z czterech wersji językowych (angielskiej, arabskiej, francuskiej, hiszpańskiej)[9]. Docelowo nadawany przez satelitę oraz za pośrednictwem sieci kablowych: na terenie Europy, Afryki, Bliskim Wschodzie i USA.
Euronews 2016 logo.svg
Euronews: tematyczna stacja telewizyjna nadająca co 30 minut doniesienia zarówno z Europy, jak i ze świata z perspektywy europejskiej. Kanał rozpoczął nadawanie 1 stycznia 1993. France Télévisions była jednym z nadawców założycieli w 1992 roku i obecnie posiada mniejszościowy pakiet akcji za pośrednictwem grupy SOCEMIE[10].
Arte Logo 2017.svg
Arte: francusko-niemiecki kanał telewizyjny, który prezentuje programy kulturalne, reportaże ze świata sztuki i nauki oraz tzw. ambitne kino. Jego misją jest „zbliżanie narodów Europy poprzez programy o charakterze kulturalnym i międzynarodowym”[11]. Wszystkie tytuły programów podawane są w dwóch językach - francuskim i niemieckim.
Logo TV5 Monde - 2021.svg
TV5 Monde: stacja telewizyjna przeznaczona dla zagranicznej publiczności. Jej najważniejszym zadaniem jest promocja języka francuskiego i kultury krajów francuskojęzycznych[12]. Rozpoczął nadawanie 2 stycznia 1984.

Kanały nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Logo Kanał i opis
France Ô 2018.svg
France Ô: kanał oferujący programy departamentów zamorskich dla widzów metropolitalnej Francji. Został on uruchomiony 25 lutego 2005 roku i nadawał wyłącznie w regionie Île-de-France, a od 14 lipca 2010 roku nadaje w całym kraju. Ze względu na niską oglądalność i próbę osiągnięcia równowagi finansowej w grupie France Télévisions, kanał zaprzestał nadawanie 1 września 2020[13].

Udziały i widownia[edytuj | edytuj kod]

Telewizja[edytuj | edytuj kod]

W 2019 roku średni udział oglądalnośći kanałów France Télévisions wyniósł 28,9%[14], dzięki czemu grupa publiczna była pierwszą we Francji, wyprzedzając grupę TF1 (27,2%) i grupę M6 z 14,5%[15].

Udziały procentowe kanałów telewizyjnych France Télévisions na przestrzeni lat
Rok France 2 France 3 France 4 France 5 France Ô France Info Łącznie
2007[16] 18,1 14,1 0,4 3,3 brak danych brak danych 35,9
2008[16] 17,5 13,3 0,9 3,0 34,7
2009[17] 16,7 11,8 1,1 3,1 32,7
2010[17] 16,1 10,7 1,6 3,2 31,6
2011[18] 14,9 9,7 2,0 3,3 29,9
2012[18] 14,9 9,7 2,1 3,5 30,2
2013[19] 14,0 9,5 1,8 3,3 28,6
2014[19] 14,1 9,4 1,6 3,2 0,5 28,8
2015[20] 14,3 9,2 1,7 3,4 0,6 29,2
2016[21] 13,4 9,1 1,9 3,4 0,8 28,6
2017[22] 13,0 9,1 1,8 3,6 0,6 0,3 28,4
2018[15] 13,5 9,4 1,6 3,5 brak danych 0,4 28,4
2019[23] 13,9 9,3 1,6 3,6 0,5 28,9
2020[24] 14,1 9,4 1,2 3,5 0,7 28,9

Internet[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2015 France Télévisions – z Francetv Info, France 3 Régions, 1re Outre-mer, Culturebox i Géopolis – zajęła 4 miejsce wśród najczęściej odwiedzanych przez użytkowników komputerów witryn informacyjnych we Francji z 6,896 milionami użytkowników, za Le Figaro (8,640 miliona), L'Internaute (8,368 mln) i Le Monde (7,198 mln). Pośród użytkowników telefonów komórkowych zajmuje drugie miejsce z 4,838 milionami użytkowników, za Le Figaro (5,147 miliona), a spośród użytkowników tabletów zajmuje trzecie miejsce z 2,702 milionami użytkowników, za Le Figaro (2,908 miliona) i 20 Minutes (2,814 miliona)[25].

Studia telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

France Télévisions jest właścicielem 14 studiów telewizyjnych, zlokalizowanych na terenie całej Francji w miastach: Paryż, Saint-Claud, Lyon, Tuluza oraz Vendargues[26].

Studia telewizyjne w siedzibie France Télévisions[26]
Studio Powierzchnia Programy telewizyjne tworzone w studiu
A (Studio Pierre-Sabbagh) 290m2
  • C dans l'air
  • Météo à la carte
B (Studio Armand-Jammot) 280m2
  • Télématin
  • Questions directes
  • La Maison des Maternelles
  • La Quotidienne
C (Studio Pierre-Desgraupes) 560m2
  • 13 heures/20 heures
  • 20 h 30 le samedi
  • 20 h 30 le dimanche
D (Studio Jean-d'Arcy) 275 m2
  • Paris Ile-de-France
  • Tout le Sport
  • Avenue de l'Europe
  • Ouvrez le 1
E (Studio Janine-Thiers) 300 m2
  • Stade 2
  • Passage des arts
  • Lumni
  • Pièces à conviction
  • Ce soir où jamais
  • Vélo Club
F 178 m2
  • Météo
  • Point Route
Studio Batiment Valin brak danych
  • La Grande Librairie
Atrium Gilles-Jacquier 250 m2
  • France Info
Studia telewizyjne w Saint-Cloud[26]
Studio Powierzchnia Programy telewizyjne tworzone w studiu
Studio L 500 m2
  • L'Émission politique
  • Vous avez la parole
  • C politique
Studio M 500 m2
  • Des chiffres et des lettres
  • Harry
  • Personne n'y avait pensé
  • Motus
  • Téléthon 2018
  • Médias, le mag
  • Toute une histoire
Studia telewizyjne w Lyon[26]
Studio Powierzchnia Programy telewizyjne tworzone w studiu
Studio Lyon brak danych
  • C'est pas sorcier
Studia telewizyjne w Tuluzie[26]
Studio Powierzchnia Programy telewizyjne tworzone w studiu
Studio Tuluza brak danych brak danych
Studia telewizyjne w Vendargues[26]
Studio Powierzchnia Programy telewizyjne tworzone w studiu
A brak danych
  • Un si grand soleil
B brak danych

Status i misja jako publiczna stacja nadawcza we Francji[edytuj | edytuj kod]

France Télévisions jest ogólnokrajową spółką programową, której misje są określone w artykule 44 ustawy nr 86-1067 z dnia 30 września 1986 r. dotyczącej wolności komunikacji, poprawiona ustawą nr 2013-1028 z dnia 15 listopada 2013 r. dotyczącą niezależności nadawców publicznych. Działanie spółki jest równkeż wyjaśnione w specyfikacjach spółki, ustalonych dekretem nr 2009-1263 z dnia 19 października 2009 r. zatwierdzającym statut narodowej spółki programowej France Télévisions. Ponadto kierunki strategiczne grupy są przedmiotem umowy o celach i środkach (COM), podpisywanej co pięć lat między France Télévisions a jej udziałowcem, państwem francuskim[27].

[...] France Télévisions jest odpowiedzialna za projektowanie i programowanie krajowych, regionalnych i lokalnych audycji telewizyjnych, a także zagranicznych audycji radiowych. Publikuje i emituje również szereg usług komunikacji audiowizualnej, w tym audiowizualnych usług medialnych na żądanie, odpowiadających misjom służby publicznej, o których mowa w art. 43-11 oraz w jego specyfikacjach. [...] Uwzględnia rozwój technologii cyfrowych, aby zapewnić wszystkim odbiorcom dostęp do swoich programów. Szanując tożsamość linii redakcyjnych każdej z publikowanych i emitowanych przez siebie usług, France Télévisions zapewnia poprzez swoje wybory programowe i nabywanie programów oraz utworów audiowizualnych i kinematograficznych gwarancję różnorodności twórczości i produkcji. France Télévisions odzwierciedla różnorodność francuskiego społeczeństwa w swoich programach i zapewnia podjęcie odpowiednich działań w celu poprawy obecności tej różnorodności w programach. [...] projektuje i emituje programy regionalne, które przyczyniają się do poznania i wpływu tych terytoriów oraz, w stosownych przypadkach, do ekspresji języków regionalnych. Programy te są nadawane na specjalnych stoiskach, w tym w godzinach największej oglądalności, i można je odebrać w całym kraju. Odzwierciedlają różnorodność życia gospodarczego, społecznego i kulturalnego w regionie oraz dostarczają informacji lokalnych. [...]

Część art. 44 ustawy nr 86-1067 z dnia 30 września 1986 r. dotyczącej wolności komunikacji, poprawa 2013-1028 z dnia 15 listopada 2013 r. dotycząca niezależności nadawców publicznych[28].

[edytuj | edytuj kod]

Lata Opis Logo
1992–2000 Logo przedstawia napis czarny France Télevision (ówczesna nazwa firmy), nad i pod którym widoczne są częściowo ucięte liczby 2 i 3, symbolizujące dwa kanały ówcześnie posiadane przez firmę. France Télévisons logo 1992.png
2000–2002 Podobne do loga obowiązującego w latach 1992–2000. Napis France Télévision został przesunięty na dół logo, nad nim znalazła się gruba szara linia. Nad linią znajdowały się loga kanałów posiadanych przez firmę: wcześniej wspomniane kanały 2 i 3, oraz nowy kanał 5
2002–2008 Logo przedstawia cztery kwadratowe figury, podobne do lustr. Pod nimi znajduje się napis francetélévisions, z wyróżnionymi literami 'télévisions'. Każdy element przedstawiony na logo jest w kolorze niebieskim lub granatowym. Logo von France Télévisions.png
2008–2012 Logo przypomina to używane w latach 2002–2008. Na górze logotypu pojawiło się piąte „okno”, a wszystkie z nich przybrały różne barwy, odpowiednio: czerwony, niebieski, fioletowy, zielony oraz żółty. Napis pod logotypem pozostał bez zmian. France Télévisions (ab 2008).svg
2012–2018 Logo przedstawia napis francetélévisions w kolorze czarnym, z wyróżnionymi literami télévisions. Napis ten był częścią logotypów pomiędzy 2002 a 2012 rokiem, jednak w tamtych przypadkach występował w kolorze niebieskim. France télévisions 2012 logo.svg
2018– Obecne logo koncernu, obowiązujące od 2018 roku. Przedstawia czarny napis france•tv. Pomysł na logo jest bazowany z poprzedniego projektu, obowiązującego pomiędzy 2012 a 2018 rokiem. France.tv - Logo 2018.svg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c 3146651, Rapport annuel 2018 - Volet financier, Issuu [dostęp 2021-08-24] (ang.).
  2. France Télévisions and TDF launch targeted advertising on DTT with HbbTV, Broadband TV News, 22 stycznia 2019 [dostęp 2021-12-12] (ang.).
  3. TF1 Group, Corporate Executives [dostęp 2021-08-18] (ang.).
  4. Dispositifs Antennes et Numérique, FranceTvPro.fr [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  5. L’histoire, France tv & vous [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  6. French public TV station launches channel to boost struggling culture sector, RFI, 2 lutego 2021 [dostęp 2021-08-18] (ang.).
  7. Ecouter l'info radio en direct, Franceinfo [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  8. Portail des Outre-mer La 1ère : actualités et info en direct, vidéo et podcast, Outre-mer la 1ère [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  9. France 24 to launch Spanish channel in 2017, [w:] France 24 [online], france24.com, 25 lutego 2016 [dostęp 2016-08-27] (ang.).
  10. Turkey's TRT joins Euronews supervisory board, worldbulletin.dunyabulteni.net [dostęp 2021-08-18] (tur.).
  11. Quiénes somos - Arte Europe, web.archive.org, 23 lutego 2016 [dostęp 2021-08-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-23].
  12. The world francophone platform - TV5MONDE, Presse TV5 Mondo.
  13. France 4 wins one-year reprieve, France Ô to close, Digital TV Europe, 6 sierpnia 2020 [dostęp 2021-08-18] (ang.).
  14. Les chiffres, France tv & vous [dostęp 2021-08-21] (fr.).
  15. a b TF1 reste en tête des audiences TV 2019 mais tombe sous les 20%, www.20minutes.fr [dostęp 2021-08-21] (fr.).
  16. a b Médiamat annuel 2008.
  17. a b Médiamat annuel 2010 [dostęp 2021-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-29].
  18. a b Médiamat annuel 2012.
  19. a b Médiamat annuel 2014. TF1 consolide, RMC Découverte HD 24 performe.
  20. Médiamat annuel 2015 [dostęp 2021-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-13].
  21. Audiences télé. En 2016, M6 et la TNT progressent, TF1 et France 2 perdent du terrain.
  22. Audiences annuelles 2017 : TF1 et France 2 limitent la casse, M6 très faible, France 5 devant C8 et TMC.
  23. Audiences annuelles 2019 : Les chaînes TF1 et M6 au plus bas, le service public en forme, record pour LCI et L'Equipe.
  24. L'audience de la télévision en 2020.
  25. N° 3111 tome V - Avis de M. Jacques Cresta sur le projet de loi de finances pour 2016 (n°3096), www.assemblee-nationale.fr [dostęp 2021-08-21].
  26. a b c d e f Olivier Ezratty, Les infrastructures de France Télévisions – Studios, Opinions Libres - Le blog d'Olivier Ezratty [dostęp 2021-12-16] (fr.).
  27. Missions, France tv & vous [dostęp 2021-12-15] (fr.).
  28. Loi n° 86-1067 du 30 septembre 1986 relative à la liberté de communication (Loi Léotard), www.legifrance.gouv.fr [dostęp 2021-12-15].