France Télévisions

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
France Télévisions
Ilustracja
Państwo  Francja
Adres France Télévisions
7, esplanade Henri de France
75015 Paryż
Data założenia 21 grudnia 1963 (jako pierwszy program)
7 września 1992
2 sierpnia 2000 (w obecnej formule)
Forma prawna Spółka publiczna
Prezes Delphine Ernotte
Udziałowcy rząd Francji (100%)
Nr Système d'identification du répertoire des entreprises 432766947
Zatrudnienie 10 316 (2018)
Dane finansowe
Przychody Decrease2.svg 3,087 mld euro (2018)[1]
Wynik netto Increase2.svg −89,3 mln euro (2018)[1]
Aktywa Decrease2.svg 444,5 mln euro (2018)[1]
Położenie na mapie Paryża
Mapa konturowa Paryża, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „France Télévisions”
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, u góry znajduje się punkt z opisem „France Télévisions”
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa konturowa Île-de-France, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „France Télévisions”
Ziemia48°50′20″N 2°16′17″E/48,838889 2,271389
Strona internetowa

France Télévisionsfrancuska publiczna grupa mediowa będąca własnością francuskiego skarbu państwa, powstała na skutek reorganizacji kanałów francuskiej telewizji publicznej. Spółka finansowana jest z wpływów z abonamentu radiowo-telewizyjnego. Zgodnie z francuskim prawem, ostatnio modyfikowanym w 2009, nie może nadawać reklam na antenie od godziny 20:00 do 6:00.

Kanały telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowe[edytuj | edytuj kod]

France Télévisions zarządza 6 kanałami ogólnymi z zasięgiem we Francji metropolitalnej oraz we francuskich departamentach zamorskich.

Logo Kanał i opis
France 2 2018.svg
France 2: główny kanał France Télévisions o charakterze ogólnym, nadający głównie wiadomości, programy informacyjne, filmy dokumentalne, magazyny, seriale telewizyjne lub filmy. Rozpoczął nadawanie 21 grudnia 1964 roku, a od prywatyzacji TF1 w 1987 roku jest kanałem telewizji publicznej[2]. Nadaje również na żywo ważne wydarzenia, m.in. Puchar Sześciu Narodów czy Konkurs Piosenki Eurowizji[3].
France 3 2018.svg
France 3: drugi kanał France Télévisions o charakterze ogólnym, składający się z sieci regionalnych nadawców. Rozpoczął nadawanie 31 grudnia 1972 roku. Oferuje 24 biuletyny regionalne, 44 lokalne i 6 w lokalnych językach.
France 4 2018.svg
France 4: dostępny tylko w telewizji cyfrowej, dawniej nazywany Festival. Specjalizuje się w teatrze, operze i francuskojęzycznym oraz ogólnoeuropejskim dramacie, jest kanałem dla młodych dorosłych. Rozpoczął nadawanie 31 marca 2005 roku.
France 5 2018.svg
France 5: koncentruje się na kwestiach społecznych (zdrowie, edukacja, polityka) z talk-show i kulturą z filmami dokumentalnymi. Kanał został stworzony 13 grudnia 1994 roku jako La cinquieme i w pierwszych latach była niezależną spółką publiczną. Od 1 sierpnia 2000 jest częścią France Télévisions[4].
France.tv Culturebox (2018).svg
Culturebox: kanał poświęcony sztuce, oparty na zawartości serwisu internetowego serwisu Francji Télévisions. Jego transmisje rozpoczęły się 1 lutego 2021 w celu rozpowszechniania kultury we Francji w okresie pandemii COVID-19 podczas zamknięcia przestrzeni kulturalnych w kraju[5].
Franceinfo.svg
France Info: kanał informacyjny współprodukowany z Radio France, France Médias Monde i INA. France Info nadaje od 06:00 przez siedem dni w tygodniu do 00:00, a symultanicznie nadaje France 24 w nocy. Kanał można oglądać również na żywo on-line[6].

Departamenty zamorskie[edytuj | edytuj kod]

Logo Kanał i opis
La 1ère - Logo 2018.svg
La Première: sieć stacji radiowych i telewizyjnych działających we francuskich departamentach i terytoriach zamorskich na całym świecie[7].

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

France Télévisions posiada 45% udziałów w spółce holdingowej ARTE France wraz z państwem francuskim (25%), Radio France (15%) i INA (15%). ARTE France i ARTE Deutschland tworzą konsorcjum ARTE, które zarządza dwujęzycznym francusko-niemieckim kanałem Arte.

Logo Kanał i opis
France24.png
France 24: grupa kanałów informacyjnych uruchomionych przez France Télévisions wraz z grupą TF1 – osobny dla każdej z czterech wersji językowych (angielskiej, arabskiej, francuskiej, hiszpańskiej)[8]. Docelowo nadawany przez satelitę oraz za pośrednictwem sieci kablowych: na terenie Europy, Afryki, Bliskim Wschodzie i USA.
Euronews 2016 logo.svg
Euronews: tematyczna stacja telewizyjna nadająca co 30 minut doniesienia zarówno z Europy, jak i ze świata z perspektywy europejskiej. Kanał rozpoczął nadawanie 1 stycznia 1993. France Télévisions była jednym z nadawców założycieli w 1992 roku i obecnie posiada mniejszościowy pakiet akcji za pośrednictwem grupy SOCEMIE[9].
Arte Logo 2017.svg
Arte: francusko-niemiecki kanał telewizyjny, który prezentuje programy kulturalne, reportaże ze świata sztuki i nauki oraz tzw. ambitne kino. Jego misją jest „zbliżanie narodów Europy poprzez programy o charakterze kulturalnym i międzynarodowym”[10]. Wszystkie tytuły programów podawane są w dwóch językach - francuskim i niemieckim.
TV5Monde Logo.svg
TV5 Monde: stacja telewizyjna przeznaczona dla zagranicznej publiczności. Jej najważniejszym zadaniem jest promocja języka francuskiego i kultury krajów francuskojęzycznych[11]. Rozpoczął nadawanie 2 stycznia 1984.

Kanały nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Logo Kanał i opis
France Ô 2018.svg
France Ô: kanał oferujący programy departamentów zamorskich dla widzów metropolitalnej Francji. Został on uruchomiony 25 lutego 2005 roku i nadawał wyłącznie w regionie Île-de-France, a od 14 lipca 2010 roku nadaje w całym kraju. Ze względu na niską oglądalność i próbę osiągnięcia równowagi finansowej w grupie France Télévisions, kanał zaprzestał nadawanie 1 września 2020[12].

Udziały i widownia[edytuj | edytuj kod]

Telewizja[edytuj | edytuj kod]

W 2019 roku średni udział oglądalnośći kanałów France Télévisions wyniósł 28,9%[13], dzięki czemu grupa publiczna była pierwszą we Francji, wyprzedzając grupę TF1 (27,2%) i grupę M6 z 14,5%[14].

Udziały procentowe kanałów telewizyjnych France Télévisions na przestrzeni lat
Rok France 2 France 3 France 4 France 5 France Ô France Info Łącznie
2007[15] 18,1 14,1 0,4 3,3 brak danych brak danych 35,9
2008[15] 17,5 13,3 0,9 3,0 34,7
2009[16] 16,7 11,8 1,1 3,1 32,7
2010[16] 16,1 10,7 1,6 3,2 31,6
2011[17] 14,9 9,7 2,0 3,3 29,9
2012[17] 14,9 9,7 2,1 3,5 30,2
2013[18] 14,0 9,5 1,8 3,3 28,6
2014[18] 14,1 9,4 1,6 3,2 0,5 28,8
2015[19] 14,3 9,2 1,7 3,4 0,6 29,2
2016[20] 13,4 9,1 1,9 3,4 0,8 28,6
2017[21] 13,0 9,1 1,8 3,6 0,6 0,3 28,4
2018[14] 13,5 9,4 1,6 3,5 brak danych 0,4 28,4
2019[22] 13,9 9,3 1,6 3,6 0,5 28,9
2020[23] 14,1 9,4 1,2 3,5 0,7 28,9

Internet[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2015 France Télévisions – z Francetv Info, France 3 Régions, 1re Outre-mer, Culturebox i Géopolis – zajęła 4 miejsce wśród najczęściej odwiedzanych przez użytkowników komputerów witryn informacyjnych we Francji z 6,896 milionami użytkowników, za Le Figaro (8,640 miliona), L'Internaute (8,368 mln) i Le Monde (7,198 mln). Pośród użytkowników telefonów komórkowych zajmuje drugie miejsce z 4,838 milionami użytkowników, za Le Figaro (5,147 miliona), a spośród użytkowników tabletów zajmuje trzecie miejsce z 2,702 milionami użytkowników, za Le Figaro (2,908 miliona) i 20 Minutes (2,814 miliona)[24].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c 3146651, Rapport annuel 2018 - Volet financier, Issuu [dostęp 2021-08-24] (ang.).
  2. TF1 Group, Corporate Executives [dostęp 2021-08-18] (ang.).
  3. Dispositifs Antennes et Numérique, FranceTvPro.fr [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  4. L’histoire, France tv & vous [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  5. French public TV station launches channel to boost struggling culture sector, RFI, 2 lutego 2021 [dostęp 2021-08-18] (ang.).
  6. Ecouter l'info radio en direct, Franceinfo [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  7. Portail des Outre-mer La 1ère : actualités et info en direct, vidéo et podcast, Outre-mer la 1ère [dostęp 2021-08-18] (fr.).
  8. France 24 to launch Spanish channel in 2017, [w:] France 24 [online], france24.com, 25 lutego 2016 [dostęp 2016-08-27] (ang.).
  9. Turkey's TRT joins Euronews supervisory board, worldbulletin.dunyabulteni.net [dostęp 2021-08-18] (tur.).
  10. Quiénes somos - Arte Europe, web.archive.org, 23 lutego 2016 [dostęp 2021-08-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-23].
  11. The world francophone platform - TV5MONDE, Presse TV5 Mondo.
  12. France 4 wins one-year reprieve, France Ô to close, Digital TV Europe, 6 sierpnia 2020 [dostęp 2021-08-18] (ang.).
  13. Les chiffres, France tv & vous [dostęp 2021-08-21] (fr.).
  14. a b TF1 reste en tête des audiences TV 2019 mais tombe sous les 20%, www.20minutes.fr [dostęp 2021-08-21] (fr.).
  15. a b Médiamat annuel 2008.
  16. a b Médiamat annuel 2010.
  17. a b Médiamat annuel 2012.
  18. a b Médiamat annuel 2014. TF1 consolide, RMC Découverte HD 24 performe.
  19. Médiamat annuel 2015.
  20. Audiences télé. En 2016, M6 et la TNT progressent, TF1 et France 2 perdent du terrain.
  21. Audiences annuelles 2017 : TF1 et France 2 limitent la casse, M6 très faible, France 5 devant C8 et TMC.
  22. Audiences annuelles 2019 : Les chaînes TF1 et M6 au plus bas, le service public en forme, record pour LCI et L'Equipe.
  23. L'audience de la télévision en 2020.
  24. N° 3111 tome V - Avis de M. Jacques Cresta sur le projet de loi de finances pour 2016 (n°3096), www.assemblee-nationale.fr [dostęp 2021-08-21].