Francesco Gabbani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francesco Gabbani
Ilustracja
Francesco Gabbani (2017)
Data i miejsce urodzenia 9 września 1982
Carrara, Włochy
Instrumenty gitara, fortepian
Gatunki pop, electropop, indie pop
Zawód piosenkarz
Aktywność od 2000
Wydawnictwo BMG
Strona internetowa

Francesco Gabbani (ur. 9 września 1982 roku w Carrarze) – włoski piosenkarz, zwycięzca 67. Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, reprezentant Włoch w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2017 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Francesco Gabbani zaczynał swoją karierę w 2000 roku. W 2011 roku wydał dwa single: „Estate” i „Maledetto amore”. W 2013 roku ukazała się jego debiutancka płyta studyjna zatytułowana Greitist Iz, na której znalazły się m.in. single „I dischi non si suonano” i „Clandestino”. W 2015 roku podpisał kontakt płytowy z wytwórnią BMG Rights Management.

W 2016 roku z utworem „Amen” brał udział w koncercie „Debiutanci” podczas 66. Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. Piosenka ostatecznie wygrała cały koncert, zdobyła też Nagrodę Krytyków im. Mii Martini. Utwór zdobył status platynowej płyty w kraju i był pierwszym singlem zapowiadającym nową płytę studyjną piosenkarza zatytułowaną Eternamente ora, która ukazała się 12 lutego 2016 roku. Album promowany był przez dwa kolejne single: „Eternamente ora” i „In equilibrio”. W tym samym roku Gabbani napisał ścieżkę dźwiękową do filmu Poveri ma ricchi w reżyserii Fausto Brizziego. Singlem promującym składankę piosenek z filmu zostały utwór „Foglie al gelo”.

W 2017 roku Gabbani z utworem „Occidentali’s Karma” wziął udział w 67. Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, tym razem w koncercie „Wielcy artyści”. Ostatecznie wygrał finał po zdobyciu największej liczby głosów telewidzów. Tego samego wieczora potwierdzono, że będzie reprezentował Włochy w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Kijowie[1]. Przed finałem konkursu uznawany był za głównego faworyta do wygrania. 13 maja wystąpił w koncercie finałowym widowiska i zajął szóste miejsce w klasyfikacji finałowej z 334 punktami na koncie[2]. Kilkanaście dni wcześniej, tj. 28 kwietnia, ukazała się jego trzecia płyta studyjna zatytułowana Magellano.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Greitist Iz (2013)
  • Eternamente ora (2016)
  • Magellano (2017)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]