Francesco Romano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francesco Romano
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1960
Saviano
Wzrost 176 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1974–1977 AC Reggiana
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1977–1979 AC Reggiana 25 (2)
1979–1983 A.C. Milan 86 (4)
1983–1986 Triestina Calcio 112 (20)
1986–1989 SSC Napoli 65 (5)
1989–1991 Torino Calcio 60 (6)
1991–1993 SSC Venezia 66 (7)
1993–1994 Triestina Calcio 17 (2)
1994–1995 A.C. Palazzolo 1913 1 (0)
W sumie: 432 (46)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1981–1982  Włochy U-21 2 (0)
1988  Włochy 0 (0)
W sumie: 2 (0)

Francesco Romano (ur. 25 kwietnia 1960 w Saviano) – piłkarz włoski grający na pozycji pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 176 cm wzrostu, ważył 71 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Romano rozpoczął w zespole AC Reggiana. W sezonie 1977/1978 awansował do dorosłej kadry Reggiany i zadebiutował w Serie C1. Przez trzy lata grał na tym szczeblu rozgrywek, a w 1979 roku został piłkarzem A.C. Milan. Od sezonie 1979/1980 grał z Milanem w Serie B, a w 1981 roku wywalczył awans do Serie A. Po roku wrócił jednak z Milanem do drugiej ligi, a w 1983 roku ponownie wygrał te rozgrywki.

Latem 1983 roku Romano przeszedł do Triestiny Calcio. Po trzech latach gry w Serie B zmienił klub i trafił do SSC Napoli. W 1987 roku wywalczył z Napoli zarówno mistrzostwo, jak i Puchar Włoch. Z kolei w 1989 roku zdobył Puchar UEFA (nie grał w finałowych meczach z VfB Stuttgart.

W 1989 roku Romano odszedł do Torino Calcio. W 1990 roku wygrał z nim rozgrywki drugiej ligi. W 1991 roku przeszedł do Venezii. W latach 1993–1994 grał w Triestinie Calcio, z którą wygrał Puchar Serie C. Karierę piłkarską zakończył w 1995 roku jako piłkarz A.C. Palazzolo 1913.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W swojej karierze Romano występował w reprezentacji Włoch U-21. W 1988 roku został powołany przez selekcjonera dorosłej reprezentacji Włoch Azeglia Viciniego do kadry na Euro 88, jednak na tym turnieju nie zagrał żadnego spotkania. Nie zdołał także zaliczyć debiutu w kadrze narodowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]