Francis Arinze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Francis Arinze
kardynał biskup
Francis Arinze
Herb Francis Arinze Regnum Christi floreat
Kraj działania  Nigeria
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1932
Eziowelle
Prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Okres sprawowania 2002 – 2008
Arcybiskup Onitshy
Okres sprawowania 1967 – 1985
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 23 listopada 1958
Nominacja biskupia 6 lipca 1965
Sakra biskupia 29 sierpnia 1965
Kreacja kardynalska 25 maja 1985
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Giovanni della Pigna
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 sierpnia 1965
Konsekrator Charles Heerey
Współkonsekratorzy John Kwao Amuzu Aggey
Dominic Ignatius Ekandem

Francis Arinze (ur. 1 listopada 1932 w Eziowelle) – nigeryjski duchowny katolicki, arcybiskup Onitshy, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego.

Studiował w seminariach w Nuewi (do 1950) i Enugu, pracował przez trzy lata w seminarium w Nuewi jako nauczyciel. Święcenia kapłańskie przyjął 23 listopada 1958 w Rzymie w kaplicy Kolegium „De Propaganda Fide” z rąk kardynała Grégoire-Pierre Agagianian i kontynuował studia na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana (1958-1961), a w latach 1963-1964 w Londynie. Lata 1961-1963 spędził w Nigerii jako wykładowca seminarium w Enugu oraz regionalny sekretarz szkolnictwa katolickiego w zachodniej Nigerii.

6 lipca 1965 został mianowany biskupem koadiutorem Onitshy, ze stolicą tytularną Fissiana – był wówczas jednym z najmłodszych biskupów katolickich na świecie. Sakry biskupiej udzielił mu 29 sierpnia 1965 irlandzki arcybiskup Onitshy Carlo Heerey. W czerwcu 1967 Arinze zastąpił zmarłego Heereya na czele archidiecezji Onitsha. Brał udział w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi afrykańskiemu (kwiecień-maj 1994, pełnił funkcję prezydenta-delegata i członka sekretariatu generalnego). W latach 1979-1984 był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Nigerii, w 1982 został wybrany na afrykańskiego wiceprezydenta Zjednoczonych Towarzystw Biblijnych.

8 kwietnia 1984 został mianowany proprefektem Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego i przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej. Złożył rezygnację z rządów archidiecezją Onitsha w marcu 1985, a 25 maja 1985 Jan Paweł II mianował go kardynałem, z diakonią S. Giovanni della Pigna. Po nominacji kardynalskiej Arinze został pełnoprawnym przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego. Reprezentował papieża w charakterze specjalnego wysłannika na uroczystościach religijnych i rocznicowych, m.in. na obchodach 100-lecia ewangelizacji Kenii (Nairobi, lipiec 1991) i na Narodowym Kongresie Eucharystycznym Nigerii (Owerri, grudzień 1992).

W styczniu 1996 został promowany do rangi kardynała prezbitera, utrzymał dotychczasowy tytuł kardynalski S. Giovanni della Pigna na zasadzie pro hac vice. W 1997 roku we Wrocławiu poświęcił Kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła na wrocławskich Stabłowicach.1 października 2002 został mianowany prefektem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów; śmierć Jana Pawła II (2 kwietnia 2005) zawiesiła dalsze wykonywanie tej funkcji przez kardynała.

Wymieniany był jako jeden z potencjalnych kandydatów na następnego papieża na konklawe 2005 ze względu na afrykańskie pochodzenie oraz znajomość problematyki islamu (zorganizował pierwszą w historii wizytę papieża w meczecie). Nowy papież Benedykt XVI zatwierdził go w kwietniu 2005 na stanowisku prefekta Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, a także promował do rangi kardynała biskupa z diecezją podmiejską Velletri-Segni. Dnia 6 czerwca 2007 roku przyjechał do Wrocławia aby tam przeżywać z wiernymi 10-lecie Kościoła na Stabłowicach. Dzień po uroczystości 10-lecia Kościoła uczestniczył w Bożym Ciele we Wrocławiu.

9 grudnia 2008 roku zrezygnował z funkcji prefekta Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z racji przekroczenia wieku emerytalnego.

1 listopada 2012 w związku z ukończeniem 80 roku życia utracił prawo do czynnego uczestniczenia w przyszłych konklawe.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Carlo Heerey
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Onitshy
1967 – 1985
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
Stephen Nweke Ezeanya
Poprzednik
Jean Jadot
Emblem of the Papacy SE.svg Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego
1984 - 2002
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Michael Fitzgerald