Francis Bourne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francis Bourne
kardynał prezbiter
Ilustracja
Ne cede malis
Kraj działania  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1861
Claphan
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1935
Londyn
arcybiskup Westminster
Okres sprawowania 1903 - 1935
prymas
Okres sprawowania 1903 - 1935
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 11 czerwca 1884
Nominacja biskupia 27 marca 1896
tytularny biskup Epifania
koadiutor Southwark
9 kwietnia 1897
biskup Southwark
11 września 1903
arcybiskup Westminster
Sakra biskupia 1 maja 1896
Kreacja kardynalska 27 listopada 1911
Pius X
Kościół tytularny Santa Pudenziana

Francis Alphonsus Bourne (ur. 23 marca 1861 w Claphan, zm. 1 stycznia 1935 w Londynie) – angielski duchowny katolicki, arcybiskup Westminster, prymas Anglii i Walii, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego matka pochodziła z Irlandii, ojciec był konwertytą. Początkowo wstąpił do dominikanów ale po roku opuścił zakon i po ukończeniu studiów między innymi we Francji otrzymał święcenia kapłańskie 11 czerwca 1884. Pracował w Blackheath, Mortlake i West Grinstead.

27 marca 1896 otrzymał nominację na koadiutora biskupa Southwark. Sakry udzielił kardynał Herbert Vaughan. Sukcesję przejął rok później. Po śmierci kard. Vaughana w 1903 został jego następcą na urzędzie arcybiskupa westminsterskiego. Był odtąd zwierzchnikiem Kościoła w Anglii i Walii. W 1911 podniesiony do rangi kardynała prezbitera z tytułem Santa Pudenziana. Jego dewizą było hasło Ne cede malis (pol. Nie ustępuj przed złem). Był raczej konserwatystą i przeciwnikiem modernizmu, nie popierał też dialogu międzywyznaniowego. Jego rządy trwały ponad 30 lat. W tym czasie brał udział w konklawe 1914 i 1922 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]