Francis Seymour-Conway (2. markiz Hertford)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2. markiza Hertford. Zobacz też: inne osoby o takim imieniu i nazwisku.

Francis Ingram Seymour-Conway (ur. 12 lutego 1743, zm. 28 czerwca 1822 w Londynie) – brytyjski arystokrata i polityk, najstarszy syn Francisa Seymour-Conwaya, 1. markiza Hertford i lady Isabelli FitzRoy, córki 2. księcia Grafton.

Zasiadał w Izbie Gmin w latach 1766-1768 z okręgu Lostwithiel i w latach 1768-1794 z okręgu Orford. Po śmierci ojca w 1794 r., jako 2. markiz Hertford, zasiadał w Izbie Lordów. Lord Skarbu w latach 1774-1782, Koniuszy Królewski w latach 1804-1806, ambasador w Berlinie i Wiedniu w latach 1793-1794 oraz lord szambelan w latach 1812-1821. Ten ostatni urząd uzyskał dzięki swojej żonie, która wywierała wpływ na decyzje księcia-regenta. Od 1780 r. członek Tajnej Rady.

W 1797 r. rozpoczął budowę Hertford House, w którym obecnie mieści się Wallace Collection.

4 lutego 1768 r. w Londynie, poślubił Alice Elisabeth Windsor (10 maja 174911 lutego 1772), córkę Henry’ego Hickman-Windsora, 2. wicehrabiego Windsor. Małżeństwo to nie doczekało się potomstwa.

20 maja 1776 r. w Londynie, poślubił Isabellę Anne Ingram-Shepheard (176012 kwietnia 1836), córkę Charlesa Ingrama, 9. hrabiego Irvine i Frances Shepheard. Francis i Isabella mieli razem jednego syna:


Poprzednik
Francis Seymour-Conway, 1. markiz Hertford
Markiz Hertford
1794–1822
Następca
Francis Seymour-Conway, 3. markiz Hertford
Poprzednik
Philip Stanhope, 5. hrabia Chesterfield
Koniuszy królewski
1804–1806
Następca
Henry Herbert, 1. hrabia Carnarvon
Poprzednik
George Legge, 3. hrabia Dartmouth
Lord szambelan
1812–1821
Następca
James Graham, 3. książę Montrose