Francisco Lojacono

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Francisco Lojacono
ilustracja
Imię i nazwisko Francisco Ramón Lojacono
Data i miejsce
urodzenia
11 grudnia 1935
Buenos Aires,  Argentyna
Data i miejsce
śmierci
19 września 2002
Palombara Sabina,  Włochy
Pozycja pomocnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1954-1956
1956-1957
1957-1960
1960-1963
1963-1964
1964-1965
1965-1969
1969-1970
San Lorenzo de Almagro
Lanerossi Vicenza
Fiorentina
Roma
Fiorentina
Sampdoria
Alessandria
AC Legnano

18 (11)
91 (32)
56 (22)
18 (4)
25 (1)
95 (33)
12 (3)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1956
1959-1962
 Argentyna
 Włochy
8 (0)
8 (5)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1972-1973
1973-1974
1974-1975
1975-1976
1976-1977
1977-1979
1980-1982
1982-1983
1983-1984
1984-1985
Latina
Castrovillari
Benevento
Livorno
Cavese
Barletta
Casoria
Salernitana
Nocerina
Akragas

Francisco Ramón Lojacono (ur. 11 grudnia 1935 w Buenos Aires - zm. 19 września 2002 w Palombara Sabina), były piłkarz włoski pochodzenia argentyńskiego grający na pozycji ofensywnego pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj]

Lojacono pochodził z Buenos Aires. Tam też rozpoczął swoją karierę piłkarską w klubie San Lorenzo de Almagro. W wieku 19 lat zadebiutował w jego barwach w Primera División i grał tam przez 3 lata. Już w 1957 roku Francisco wyjechał do Włoch i został zawodnikiem grającego w Serie A klubu Lanerossi Vicenza. 27 stycznia zadebiutował w ekstraklasie włoskiej w przegranym 2:4 wyjazdowym spotkaniu z Milanem i w debiucie zdobył gola. Pierwszy sezon na Półwyspie Apenińskim był dla Argentyńczyka udany, gdyż w 18 spotkaniach zdobył 11 goli. Skuteczność zaowocowała transferem do wicemistrza Włoch, Fiorentiny. W 1958 roku "Viola", już z Lojacono w składzie, wywalczyła drugie z rzędu wicemistrzostwo kraju, a Francisco w tamtym sezonie zaliczył 10 trafień. Rok później był jeszcze bardziej skuteczny, a jego dorobek bramkowy wyniósł 14 goli. Fiorentina po raz kolejny zajęła 2. miejsce w lidze. W trzecim sezonie w klubie z Florencji Lojacono strzelił 8 goli i trzeci raz był wicemistrzem Włoch.

Latem 1960 Francisco przeszedł do stołecznej Romy. Do zespołu ściągnął go ówczesny trener zespołu, Alfredo Foni. Grając w ataku z rodakiem Pedrem Manfredinim doprowadził "giallo-rossich" do finału Pucharu Miast Taargowych, a następnie do zwycięstwa w tych rozgrywkach (2:2 i 2:0 z Birmingham City). W lidze zdobył 13 goli, o 7 mniej niż Manfredini, najlepszy strzelec rzymskiej drużyny. W Romie Lojacono grał jeszcze przez dwa sezony, ale nie osiągnął większych sukcesów poza półfinałem PMT w sezonie 1962/1963.

Latem 1963 Lojacono wrócił na sezon do Fiorentiny, jednak był w niej rezerwowym. Po roku trafił do Sampdorii Genua, dla której przez cały sezon zdobył ledwie jednego gola, ale pomógł zespołowi w utrzymaniu w lidze. W latach 1965-1969 Francisco występował w US Alessandria. Przez pierwsze dwa lata grał w Serie B, jednak w sezonie 1967/1968 zespół spadł do Serie C. Ostatnim przystankiem w karierze był pobyt w AC Legnano. Karierę zakończył w 1970 roku. Zmarł w 2002 roku.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1954 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División  ?  ?
1955 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División  ?  ?
1956 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División  ?  ?
1956/57 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie A 18 11
1957/58 AC Fiorentina Włochy  Serie A 31 10
1958/59 AC Fiorentina Włochy  Serie A 28 14
1959/60 AC Fiorentina Włochy  Serie A 32 8
1960/61 AS Roma Włochy  Serie A 27 13
1961/62 AS Roma Włochy  Serie A 17 6
1962/63 AS Roma Włochy  Serie A 12 3
1963/64 AC Fiorentina Włochy  Serie A 18 4
1964/65 Sampdoria Genua Włochy  Serie A 25 1
1965/66 US Alessandria Włochy  Serie B 23 4
1966/67 US Alessandria Włochy  Serie B 24 5
1967/68 US Alessandria Włochy  Serie C 23 14
1968/69 US Alessandria Włochy  Serie C 22 10
1969/70 AC Legnano Włochy  Serie C 12 3

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Podczas gry we Włoszech Lojacono przyjął tamtejsze obywatelstwo. 28 lutego 1959 roku zadebiutował w reprezentacji Włoch w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Hiszpanią. W 84. minucie meczu zdobył wyrównującego gola. W kadrze Włoch zagrał łącznie 8 razy i zdobył 5 goli. Wcześniej w 1956 roku rozegrał 8 meczów w reprezentacji Argentyny.

Bibliografia[edytuj]