Francisco Lojacono

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francisco Lojacono
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Francisco Ramón Lojacono
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1935
Buenos Aires, Argentyna
Data i miejsce śmierci 19 września 2002
Palombara Sabina, Włochy
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1954–1956 San Lorenzo de Almagro
1956–1957 Lanerossi Vicenza 18 (11)
1957–1960 ACF Fiorentina 91 (32)
1960–1963 AS Roma 56 (22)
1963–1964 ACF Fiorentina 18 (4)
1964–1965 UC Sampdoria 25 (1)
1965–1969 Alessandria 95 (33)
1969–1970 AC Legnano 12 (3)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1956  Argentyna 8 (0)
1959–1962  Włochy 8 (5)
W sumie: 16 (5)
Kariera trenerska
Lata Klub
1972–1973 Latina
1973–1974 Castrovillari
1974–1975 Benevento
1975–1976 Livorno
1976–1977 Cavese
1977–1979 Barletta
1980–1982 Casoria
1982–1983 Salernitana
1983–1984 Nocerina
1984–1985 Akragas

Francisco Ramón Lojacono (ur. 11 grudnia 1935 w Buenos Aires - zm. 19 września 2002 w Palombara Sabina), były piłkarz włoski pochodzenia argentyńskiego grający na pozycji ofensywnego pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Lojacono pochodził z Buenos Aires. Tam też rozpoczął swoją karierę piłkarską w klubie San Lorenzo de Almagro. W wieku 19 lat zadebiutował w jego barwach w Primera División i grał tam przez 3 lata. Już w 1957 roku Francisco wyjechał do Włoch i został zawodnikiem grającego w Serie A klubu Lanerossi Vicenza. 27 stycznia zadebiutował w ekstraklasie włoskiej w przegranym 2:4 wyjazdowym spotkaniu z Milanem i w debiucie zdobył gola. Pierwszy sezon na Półwyspie Apenińskim był dla Argentyńczyka udany, gdyż w 18 spotkaniach zdobył 11 goli. Skuteczność zaowocowała transferem do wicemistrza Włoch, Fiorentiny. W 1958 roku "Viola", już z Lojacono w składzie, wywalczyła drugie z rzędu wicemistrzostwo kraju, a Francisco w tamtym sezonie zaliczył 10 trafień. Rok później był jeszcze bardziej skuteczny, a jego dorobek bramkowy wyniósł 14 goli. Fiorentina po raz kolejny zajęła 2. miejsce w lidze. W trzecim sezonie w klubie z Florencji Lojacono strzelił 8 goli i trzeci raz był wicemistrzem Włoch.

Latem 1960 Francisco przeszedł do stołecznej Romy. Do zespołu ściągnął go ówczesny trener zespołu, Alfredo Foni. Grając w ataku z rodakiem Pedrem Manfredinim doprowadził "giallo-rossich" do finału Pucharu Miast Taargowych, a następnie do zwycięstwa w tych rozgrywkach (2:2 i 2:0 z Birmingham City). W lidze zdobył 13 goli, o 7 mniej niż Manfredini, najlepszy strzelec rzymskiej drużyny. W Romie Lojacono grał jeszcze przez dwa sezony, ale nie osiągnął większych sukcesów poza półfinałem PMT w sezonie 1962/1963.

Latem 1963 Lojacono wrócił na sezon do Fiorentiny, jednak był w niej rezerwowym. Po roku trafił do Sampdorii, dla której przez cały sezon zdobył ledwie jednego gola, ale pomógł zespołowi w utrzymaniu w lidze. W latach 1965-1969 Francisco występował w US Alessandria. Przez pierwsze dwa lata grał w Serie B, jednak w sezonie 1967/1968 zespół spadł do Serie C. Ostatnim przystankiem w karierze był pobyt w AC Legnano. Karierę zakończył w 1970 roku. Zmarł w 2002 roku.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1954 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División ? ?
1955 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División ? ?
1956 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División ? ?
1956/57 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie A 18 11
1957/58 AC Fiorentina Włochy  Serie A 31 10
1958/59 AC Fiorentina Włochy  Serie A 28 14
1959/60 AC Fiorentina Włochy  Serie A 32 8
1960/61 AS Roma Włochy  Serie A 27 13
1961/62 AS Roma Włochy  Serie A 17 6
1962/63 AS Roma Włochy  Serie A 12 3
1963/64 AC Fiorentina Włochy  Serie A 18 4
1964/65 UC Sampdoria Włochy  Serie A 25 1
1965/66 US Alessandria Włochy  Serie B 23 4
1966/67 US Alessandria Włochy  Serie B 24 5
1967/68 US Alessandria Włochy  Serie C 23 14
1968/69 US Alessandria Włochy  Serie C 22 10
1969/70 AC Legnano Włochy  Serie C 12 3

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Podczas gry we Włoszech Lojacono przyjął tamtejsze obywatelstwo. 28 lutego 1959 roku zadebiutował w reprezentacji Włoch w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Hiszpanią. W 84. minucie meczu zdobył wyrównującego gola. W kadrze Włoch zagrał łącznie 8 razy i zdobył 5 goli. Wcześniej w 1956 roku rozegrał 8 meczów w reprezentacji Argentyny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)