Francisco de Borja Téllez-Girón y Pimentel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Francisco de Borja Téllez-Girón y Pimentel
Ilustracja
Francisco de Borja Téllez Girón, książę Osuny pędzla Goi, 1816
Data i miejsce urodzenia 6 października 1785
Madryt, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 21 maja 1820
Madryt, Hiszpania
Ojciec Pedro de Alcántara Téllez-Girón
Matka María Josefa Pimentel y Téllez-Girón
Żona

Marie-Françoise-Philippine Beaufort-Spontin y Alvarez de Toledo

Dzieci

Pedro de Alcántara Téllez-Girón y Beaufort Spontin, XI książę Osuny (1810–1844)
Mariano Téllez-Girón y Beaufort Spontin, XII książę Osuny (1814–1882)

Francisco de Borja Téllez-Girón y Pimentel, X książę Osuny, Grand Hiszpanii (ur. 6 października 1785 w Madrycie, zm. 21 maja 1820 tamże) – hiszpański arystokrata[1][2].

Rodzice Francisca, księstwo Osuny Pedro i María Josefa Pimentel y Téllez-Girón, należeli do czołowych przedstawicieli hiszpańskiego oświecenia. Roztaczali mecenat nad naukowcami i artystami epoki, do których należeli m.in. Francisco Goya i Leandro Fernández de Moratín. Wychowali swoje dzieci w duchu oświecenia[3].

Francisco odziedziczył tytuł księcia Osuny po śmierci ojca w 1807. W 1808 razem z królem Ferdynandem VII i ministrem Godoyem pojechał do Bajonny na spotkanie z Napoleonem, w wyniku którego hiszpańscy monarchowie zostali odsunięci od tronu. W czasie wojny wyzwoleńczej toczonej przeciwko Francuzom przeniósł się z rodziną ze stolicy do Kadyksu, gdzie poparł konstytucję[4]. Po przywróceniu monarchii absolutnej Ferdynanda VII jako liberał został odsunięty od sprawowanych stanowisk, odmówiono mu także pozwolenia na opuszczenie Madrytu, o które ubiegał się ze względu na zły stan zdrowia. Ostatecznie pozwolono mu na wyjazd do Pozuelo de Alarcón, gdzie zmarł w 1820[2].

Przypisy

  1. Francisco de Borja Téllez-Girón y Pimentel, X. duque de Osuna (ang.). www.geni.com. [dostęp 2017-07-08].
  2. a b Fundación Goya en Aragón: Francisco de Borja Téllez Girón, X duque de Osuna (hiszp.). www.fundaciongoyaenaragon.es. [dostęp 2017-07-08].
  3. Robert Hughes: Goya. Artysta i jego czas. Warszawa: WAB, 2006, s. 120-122. ISBN 83-7414-248-0. OCLC 569990350.
  4. Xavier Bray (ed.): Goya: Los Retratos. Turner Libros, 2015, s. 238. ISBN 978-84-1635-484-9.