Franciszek Adamkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Adamkiewicz
Data i miejsce urodzenia 28 września 1919
Gladbeck
Data i miejsce śmierci 28 kwietnia 1986
Warszawa
Minister przemysłu maszyn ciężkich i rolniczych
Okres od 27 marca 1976
do 3 kwietnia 1980
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Następca Andrzej Jedynak
Nagrobek Franciszka Adamkiewicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Franciszek Adamkiewicz (ur. 28 września 1919 w Gladbeck, zm. 28 kwietnia 1986 w Warszawie) – polski inżynier dyplomata i polityk, w latach 1976–1980 minister przemysłu maszyn ciężkich i rolniczych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Władysława i Katarzyny. W 1948 ukończył Szkołę Inżynierską w Poznaniu, następnie w 1962 studia na Politechnice Poznańskiej, po czym otrzymał stopień doktora nauk technicznych. W latach 1940–1941 był robotnikiem w mleczarni w Jarocinie, po czym do 1945 był księgowym i głównym księgowym Banku w Jarocinie. W 1946 rozpoczął pracę w Zakładach Przemysłu Metalowego „H. Cegielski” jako robotnik, następnie obejmował kolejne stanowiska w zakładzie pracy, w latach 1967–1971 naczelny dyrektor.

W 1959 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1971 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego (od 1973 do 1976 I zastępca ministra), następnie w latach 1976–1980 był ministrem przemysłu maszyn ciężkich i rolniczych w rządzie Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha.

W latach 1980–1983 był ambasadorem PRL w Austrii. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera 39C-5-6)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Historii Polski z 1995
  • Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, str. 329.
  • Katalog IPN