Franciszek Błażyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Błażyca
Przodownik Policji Województwa Śląskiego
Data i miejsce urodzenia 30 września 1887
Suszec
Data i miejsce śmierci 1940
Twer
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy powstania śląskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Niepodległości Brązowy Krzyż Zasługi Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi II stopnia Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Gwiazda Górnośląska

Franciszek Błażyca (ur. 30 września 1887 w Suszcu, zm. 1940 w Twerze) – przodownik Policji Województwa Śląskiego, jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Karoliny z Kwoków. W latach 1919–1921 członek Polskiej Organizacji Wojskowej na Górnym Śląsku, uczestnik powstań śląskich. Od 24 czerwca 1922 roku w Policji Województwa Śląskiego, służył w powiecie świętochłowickim, we wrześniu 1939 roku w Komisariacie Lipiny.

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940 roku jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej. Pochowany w Miednoje.

Awans pośmiertny i upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

4 października 2007 roku Franciszek Błażyca został pośmiertnie awansowany na stopień aspiranta Policji Państwowej[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Funkcjonariusze Policji – Uroczysty Apel Pamięci 9 listopada 2007 roku, plac marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie polskieradio.pl [dostęp 2012-04-05]
  2. Ostatnia droga, Białystok 1998, s. 9. ​ISBN 83-909948-0-1​.
  3. Zarządzenie Nr 1/86 Ministra Spraw Wojskowych z 1 stycznia 1986 r. w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r.” Dziennik Ustaw RP Nr 2 z 10 kwietnia 1986 r., s. 30.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]