Franciszek Barczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Barczyk
chorąży kawalerii chorąży kawalerii
Data i miejsce urodzenia 1 października 1897
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 19141940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 pułk ułanów,
20 pułk ułanów
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Franciszek Barczyk (ur. 1 października 1897 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – chorąży kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Władysława i Walentyny z Nowakowskich. Żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji, więzień X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej. Uczestnik wojny 1920 r. w szeregach 3 pułku ułanów w stopniu plutonowego, został ciężko ranny pod wsią Kuty. Następnie w KOP. Od 1930 szef 3 szwadronu 20 pułku ułanów.

W kampanii wrześniowej walczył w 20 p.uł., był oficerem żywnościowym pułku. Wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w Kozielsku. Został zamordowany wiosną 1940 w lesie katyńskim. Figuruje na liście wywózkowej LW 035/4 z 16. 04. 1940 i liście PCK (AM) 105.

Upamiętniony Dębem Pamięci na ul. Stawowej 1 w Trzebnicy przez Integracyjną Szkołę Podstawową[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Lewandowski, Adam Nielski, Katyń - strona główna, www.katyn-pamietam.pl [dostęp 2017-07-01] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]