Franciszek Grucza (językoznawca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Grucza (ur. 27 maja 1937 w Mostach koło Gdyni) – polski językoznawca, pedagog, profesor zwyczajny, członek krajowy rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk[1].

Przewodniczący Rady Upowszechniania Nauki PAN, prezes Polskiego Towarzystwa Lingwistyki Stosowanej, przewodniczący Stowarzyszenia Germanistów Polskich, były kierownik Katedry Teorii Języków i Akwizycji Językowej (nieistniejącej już) na Wydziale Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego

Zainteresowania naukowe Franciszka Gruczy koncentrują się wokół spraw związanych z germanistyką, językoznawstwem ogólnym, onomastyką i metalingwistyką. Ponadto zajmuje się również teorią i praktyką kształcenia nauczycieli języków obcych[1].

Jest autorem licznych publikacji z dziedziny glottodydaktyki, lingwistyki i translatoryki a także serii podręczników do nauki języka niemieckiego "Dein Deutsch". W 2003 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, 2001, s. 117–118. ISBN 83-88149-41-5.
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 września 2003 r. o nadaniu orderów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]