Franciszek Grucza (językoznawca)

Franciszek Grucza
Data i miejsce urodzenia	27 maja 1937 ; Mosty
	Profesor nauk filologicznych
	Specjalność: germanistyka, glottodydaktyka, lingwistyka, translatoryka, językoznawstwo niemieckie
Profesura	1975
	Polska Akademia Nauk
Status	członek rzeczywisty
	Doktor honoris causa; Uniwersytet w Essen – 1999; Uniwersytet Opolski – 2015
	Nauczyciel akademicki
Uniwersytet	Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu; Uniwersytet Warszawski
	Odznaczenia
	Cytaty w Wikicytatach

Franciszek Krzysztof Grucza (ur. 27 maja 1937 w Mostach koło Gdyni) – polski językoznawca, pedagog, profesor zwyczajny, członek krajowy rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk^[1]^[2].

Życiorys

Przewodniczący Rady Upowszechniania Nauki PAN^[3], prezes Polskiego Towarzystwa Lingwistyki Stosowanej, przewodniczący Stowarzyszenia Germanistów Polskich, były kierownik Katedry Teorii Języków i Akwizycji Językowej (nieistniejącej już) na Wydziale Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego

Zainteresowania naukowe Franciszka Gruczy koncentrują się wokół spraw związanych z germanistyką, językoznawstwem ogólnym, onomastyką i metalingwistyką. Ponadto zajmuje się również teorią i praktyką kształcenia nauczycieli języków obcych^[1].

Jest autorem publikacji z dziedziny glottodydaktyki, lingwistyki i translatoryki, a także serii podręczników do nauki języka niemieckiego „Dein Deutsch”.

W 2003 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski^[4]. W 2015 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Opolskiego^[5]^[6].

Wybrane publikacje książkowe

Sprachliche Diakrise im Bereich der Ausdrucksebene des Deutschen (1970; 2017)
Polska myśl glottodydaktyczna 1945 –1975 (1979)
(red.) Glottodydaktyka a translatoryka (1981)
(red.) Bilingwizm a glottodydaktyka (1981)
Zagadnienia metalingwistyki. Lingwistyka – jej przedmiot, lingwistyka stosowana (1983; 2017)
Terminologia – jej przedmiot, status i znaczenie (1991)
(red.) Język, kultura – kompetencja kulturowa (1992)
(współred. Z. Kozłowska) Języki specjalistyczne (1994)
Lingwistyka Stosowana. Historia – Zadania – Osiągnięcia (2007)
Stratyfikacyjny model budowy i diakryzy języków ludzkich (2010)
Dzieła zebrane (2017)

Przypisy

1 2 Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, 2001, s. 117–118. ISBN 83-88149-41-5.
↑ Grucza Franciszek, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-11-07] .
↑ Prof. zw. dr hab. czł. rzecz. PAN Franciszek Grucza, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-02-01] .
↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 września 2003 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2004 r. Nr 1, poz. 11 (ISAP)).
↑ Prof. Franciszek Grucza doktorem h.c. Uniwersytetu Opolskiego
↑ Prof. Franciszek Grucza 39. doktorem honoris causa Uniwersytetu Opolskiego [online], Uniwersytet Opolski, 17 marca 2015 [dostęp 2022-02-07] .

Bibliografia

Prof. zw. dr hab. cz Franciszek Grucza, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2007-11-04] .
Strona Katedry Teorii Języków i Akwizycji Językowej. ktjiaj.uw.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-02)].

Linki zewnętrzne

Bibliografia UW

[okon-1] 1 2 Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, 2001, s. 117–118. ISBN 83-88149-41-5.

[2] Grucza Franciszek, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-11-07] .

[3] Prof. zw. dr hab. czł. rzecz. PAN Franciszek Grucza, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-02-01] .

[4] Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 września 2003 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2004 r. Nr 1, poz. 11 (ISAP)).

[5] Prof. Franciszek Grucza doktorem h.c. Uniwersytetu Opolskiego

[6] Prof. Franciszek Grucza 39. doktorem honoris causa Uniwersytetu Opolskiego [online], Uniwersytet Opolski, 17 marca 2015 [dostęp 2022-02-07] .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]