Franciszek Kostrzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Kostrzewski (1826-1911)
Grób Kostrzewskiego na Powązkach

Franciszek Kostrzewski (ur. 19 kwietnia 1826 w Warszawie, zm. 30 września 1911 tamże) – polski malarz realistyczny i rodzajowy, ilustrator, rysownik satyryczny i karykaturzysta.

Rodzina[edytuj]

Był synem Franciszka rządcy jednego ze szlacheckich pałaców zlokalizowanych przy ulicy Królewskiej w Warszawie, oraz Doroty z Żabikowskich[1]. Malarzem był również jego syn z małżeństwa z Lucyną z Żukowskich, Stanisław.

Życiorys[edytuj]

Franciszek Kostrzewski urodził się w Warszawie w 1826 roku jednak już w 1831 roku w czasie powstania listopadowego rodzina przeniosła się do jednego z ziemskich majątków znajdującym się w województwie sandomierskim. Kostrzewscy później pozostali na prowincji podczas kiedy młody Franciszek podjął naukę w Warszawie. Ukończył 5 klas gimnazjum i stracił wkrótce zainteresowanie nauką. Od najmłodszych lat pasjonował go rysunek oraz malarstwo. Ojciec miał wobec niego jednak inne plany i dzięki znajomościom umieścił go jako aspiranta w jednym z warszawskich urzędów. Wkrótce Franciszek został wyrzucony z posady ponieważ naczelnik urzędu zauważył jego rysunki na ważnych urzędowych aktach. Po tym wydarzeniu ojciec uległ i pozwolił mu na studia artystyczne. W wieku 18 lat Franciszek rozpoczął studia artystyczne w nowo otwartej w 1844 roku Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych.

Swoje życie Franciszek Kostrzewski opisał we wspomnieniach wydanych w Warszawie w 1891 roku[2].

Kariera artystyczna[edytuj]

W Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych Franciszek Kostrzewski studiował pod kierunkiem m.in. Jana Feliksa Piwarskiego, Chrystiana Breslauera oraz Aleksandra Kokulara[3]. Podczas studiów z inspiracji Piwarskiego odbywał częste podróże po kraju malując pejzaże oraz sceny rodzajowe z udziałem ludności miast, miasteczek oraz wsi utrwalając obrazy z życia codziennego tamtych czasów.

W 1856 roku odbył kilkumiesięczną podróż artystyczną przez Niemcy do Paryża. Po powrocie do Polski w 1856 roku rozpoczął działalność ilustratorską. Jego ilustracje ukazywały się w czasopismach warszawskich – „Tygodniku Ilustrowanym”, „Kłosach”, „Musze”, „Wędrowcu” i innych. Ilustrował także książki.

Przypisy

  1. Irena Jakimowicz, Franciszek Kostrzewski, Wiedza Powszechna Państwowe Wydawnictwo PopularnoNaukowe, Warszawa 1952.
  2. Franciszek Kostrzewski, Pamiętnik, Warszawa 1891.
  3. Tadeusz Dobrowolski, „Nowoczesne malarstwo polskie”, tomI, Ossolineum, Wrocław, Kraków 1957, s. 386.

Bibliografia[edytuj]

  • Irena Jakimowicz, Franciszek Kostrzewski, Wiedza Powszechna Państwowe Wydawnictwo PopularnoNaukowe, Warszawa 1952.
  • Franciszek Kostrzewski, Pamiętnik, Warszawa 1891.
  • Tadeusz Dobrowolski, Nowoczesne malarstwo polskie, tom I, Ossolineum, Wrocław, Kraków 1957, rozdz. „Warszawscy przedstawiciele wczesnego realizmu i malarstwo Franciszka Kostrzewskiego”, s. 384-390.


Linki zewnętrzne[edytuj]