Franciszek Magryś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Magryś

Franciszek Magryś (ur. 1846, zm. 1934) – poeta chłopski i działacz społeczny. Pochodził z Handzlówki pod Łańcutem. Z zawodu był tkaczem, przez wiele lat pracował jako pisarz gminny (1874-1915), aktywny działacz społeczny spod znaku Stanisława Stojałowskiego, organizator instytucji oświatowych (m.in. czytelnia, teatr amatorski, chór kościelny) i spółdzielczych (ochotnicza straż pożarna, spółdzielnia mleczarska). W roku 1929 został odznaczony przez prezydenta Ignacego Mościckiego Srebrnym Krzyżem Zasługi, a w następnym roku otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi. Od 1889 publikował wiersze i prozę w Wieńcu i Pszczółce, Niedzieli, Ziemi, Piaście i innych pismach. W 1932 roku wydano we Lwowie pamiętnik Magrysia: Żywot chłopa działacza.

Bibliografia[edytuj]

  • Polski Słownik Biograficzny T.19.- Wrocław, 1974
  • Widnokrąg.- 1982, nr 1, s. 3, il.
  • Stanisz T.: Wybitne postacie Rzeszowszczyzny.-Rzeszów, 1984
  • Słownik biograficzny działaczy ruchu ludowego. Warszawa, 1989, portr.
  • Magryś F.: Żywot chłopa działacza.- Warszawa, 1987
  • Dziennik Polski.- 2000, nr 224, dod. Dz. Pol. Podkarp., s. VII, il.
  • Echo.- 2004, nr 6, s. 4, il.
  • Słownik folkloru polskiego, J. Krzyżanowski (red.), Warszawa 1965.
  • Biogram w Słowniku Biograficznym powiatu łańcuckiego