Franciszek Mickiewicz (1796-1862)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Mickiewicz (ur. w sierpniu 1796 w Nowogródku, zm. 13 listopada 1862 roku w Rożnowie k. Obornik) – polski powstaniec, najstarszy brat Adama Mickiewicza.

Już od młodości w konflikcie z zaborcą rosyjskim, został uczestnikiem powstania listopadowego. Mianowany powstańczym rządcą Nowogródka w 1830 r. Walczył pod Warszawą, mianowany porucznikiem, udekorowany Srebrnym Krzyżem Virtuti Millitari. Internowany w Prusach. Za udział w powstaniu rodzina Mickiewiczów straciła pewne dobra (Zaosie, rodzinny dom w Nowogródku) na rzecz rządu rosyjskiego.

Mieszkał w Łukowie, później od 1859 w Rożnowie, gdzie zmarł w 1862 r. Autor pamiętnika, jednego ze źródeł dla biografów Adama Mickiewicza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]