Franciszek Podkański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Podkański
Biskup tytularny Patary w Licji
Herb duchownego
Kraj działania

Polska

Data urodzenia

1708

Data i miejsce śmierci

11 lipca 1789
Kraków

Biskup sufragan krakowski
Okres sprawowania

1753–1786

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

łaciński

Prezbiterat

1734

Nominacja biskupia

23 lipca 1753

Sakra biskupia

29 listopada 1753

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

29 listopada 1753

Konsekrator

Andrzej Stanisław Załuski

Współkonsekratorzy

Stanisław Rajmund Jezierski
Antoni Kazimierz Ostrowski

Franciszek Podkański (Potkański) (ur. 1708 koło Przemyśla, zm. 11 lipca 1789 w Krakowie) – biskup pomocniczy krakowski, jezuita.

Kształcił się w Krakowie, Kaliszu i Poznaniu, gdzie przyjął święcenia w roku 1734. Przebywał następnie w klasztorach w Łęczycy, Jarosławiu i Łucku. Po zwolnieniu ze ślubów zakonnych był kanonikiem łuckim, chełmińskim, sandomierskim (1749) i krakowskim (1752), proboszczem w Zwoleniu, Kobiernikach, Bałtowie.

23 lipca 1753 prekanonizowany biskupem tytularnym Patara w Lycia i sufraganem krakowskim[1], sakrę biskupią przyjął 29 listopada 1753. Oficjał i wikariusz kapitulny (1758–1759), zarządzał diecezją w czasie deportacji biskupa Kajetana Ignacego Sołtyka. Zwolennik stronnictwa Sasów i konfederacji barskiej. Z jego inicjatywy wybudowano bibliotekę i archiwum kapituły w Krakowie. 7 lutego 1786 zrezygnował z funkcji sufragana. Pochowany w katedrze krakowskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 330. (łac.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]