Franciszek Zglenicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Zglenicki
biskup tytularny Gortyna
Herb Franciszek Zglenicki
Kraj działania Polska
Data urodzenia 1767
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 1841
Kraków
biskup pomocniczy krakowski
Okres sprawowania 1824 - 1841
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1790
Nominacja biskupia 27 września 1824
Sakra biskupia 12 grudnia 1824
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 grudnia 1824
Konsekrator Jan Paweł Woronicz
Współkonsekratorzy Grzegorz Tomasz Ziegler
Tomasz Nowina-Nowiński

Franciszek Zglenicki (ur. 1767, zm. 27 stycznia 1841 w Krakowie) – krakowski biskup pomocniczy, archidiakon krakowskiej kapituły katedralnej w 1829 roku[1].

Przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 roku[2]. Sakrę biskupią otrzymał 12 grudnia 1824 z rąk biskupa Jana Pawła Woronicza. Został wówczas administratorem diecezji w przypadku nieobecności biskupa Woronicza.

Był współpracownikiem biskupa Karola Skórkowskiego. 18 stycznia 1836 przejął zarządzanie diecezją krakowską po wyjeździe do Opawy biskupa Skórkowskiego.

14 sierpnia 1836 konsekrował kościół w Proszowicach. Był proboszczem kościoła św. Szczepana w Krakowie.

Dokonał rekognicji (rozpoznania) relikwii błogosławionej Bronisławy i przewodniczył krakowskim uroczystościom beatyfikacyjnym Bronisławy, które odbyły się 3 września 1840.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1830, Warszawa 1829, s. 133.
  2. Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 7, s. 59.