Franciszka Cegielska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszka Cegielska
Ilustracja
Wizerunek Franciszki Cegielskiej na tablicy pamiątkowej w Szkole Podstawowej nr 47 w Gdyni
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1946
Miluza
Data i miejsce śmierci 22 października 2000
Kraków
Minister zdrowia
Okres od 26 marca 1999
do 22 października 2000[1]
Przynależność polityczna Ruch Stu
Poprzednik Wojciech Maksymowicz
Następca Grzegorz Opala
Prezydent Gdyni
Okres od 1990
do 1998
Przynależność polityczna Ruch Stu
Poprzednik Zbigniew Koriat
Następca Wojciech Szczurek
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego

Franciszka Cegielska (ur. 2 sierpnia 1946 w Miluzie, zm. 22 października 2000 w Krakowie) – polska polityk, samorządowiec, prezydent Gdyni w latach 1990–1998, w 1999 minister zdrowia i opieki społecznej, minister zdrowia w latach 1999–2000, posłanka na Sejm III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1970 ukończyła studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Szczecińskiej, a w 1975 studia podyplomowe na Politechnice Gdańskiej. Do 1987 wykładała w Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni.

W 1989 organizowała miejski Komitet Obywatelski „Solidarność”, obejmując jego przewodnictwo. W latach 1990–1998 była prezydentem Gdyni. Pełniła też obowiązki wiceprezesa Związku Miast Polskich. W 1997 została posłem na Sejm III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Rok później w wyborach samorządowych uzyskała najwięcej głosów w regionie i objęła funkcję przewodniczącej sejmiku pomorskiego. W 1999 została przewodniczącą Ruchu Stu, zastępując Czesława Bieleckiego. Jako członkini tej partii zasiadała w Zespole Parlamentarnym Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.

W rządzie Jerzego Buzka od 1999 do śmierci sprawowała urząd ministra zdrowia (od 26 marca 1999 jako minister zdrowia i opieki społecznej, od 19 października 1999 jako minister zdrowia).

W lutym 2000 rada miasta Gdyni przyznała jej Medal im. Eugeniusza Kwiatkowskiego. We wrześniu 2000 otrzymała Medal Honorowy Związku Miast Polskich. Zmarła na raka trzustki[2]. Została pochowana na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni. Jej imieniem nazwano węzeł drogowy w centrum miasta, Szkołę Podstawową nr 47 oraz Gimnazjum nr 19 w Gdyni.

Pośmiertnie odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009)[3] oraz Odznaką Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego (2015)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 19 października 1999 minister zdrowia i opieki społecznej.
  2. Słodki zabójca. wprost.pl. [dostęp 2015-09-04].
  3. M.P. z 2009 r. nr 61, poz. 810
  4. 38 samorządowców z województwa pomorskiego wyróżnionych Odznaką Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego. mac.gov.pl, 2015-09-03. [dostęp 2015-09-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]