Franck Piccard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franck Piccard
Franck Piccard
Data i miejsce urodzenia 17 września 1964
Les Saisies, Francja
Klub Les Saisies
Wzrost 182 cm
Debiut w PŚ 10.12 1983, Val d'Isère (4. miejsce - super G)
Pierwsze punkty w PŚ 10.12 1983, Val d'Isère (4. miejsce - super G)
Pierwsze podium w PŚ 10.01 1988, Val d'Isère
(2. miejsce - super G)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 13.03 1988, Beaver Creek
(super G)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Złoto Calgary 1988 Supergigant
Srebro Albertville 1992 Zjazd
Brąz Calgary 1988 Zjazd
Mistrzostwa świata
Brąz Saalbach 1991 Supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Auron 1982 Zjazd
Puchar Świata (Slalom gigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1993/1994
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1987/1988
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1988/1989
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1987/1988
Zakończenie kariery: 2000 r.

Franck Piccard (ur. 17 września 1964 w Les Saisies) – francuski narciarz alpejski, trzykrotny medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz mistrz świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Franck Piccard osiągnął w 1982 roku, kiedy zdobył złoty medal w biegu zjazdowym podczas mistrzostw świata juniorów w Auron. Na tych samych mistrzostwach zajął także dziesiąte miejsce w slalomie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 10 grudnia 1983 roku w Val d'Isère, gdzie zajął czwarte miejsce w supergigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Był to jednak jego jedyny start w sezonie 1983/1984, który ukończył ostatecznie na 37. pozycji. W lutym 1984 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie był dwudziesty w zjeździe, a rywalizacji w slalomie gigancie nie ukończył.

Na podium zawodów Pucharu Świata Piccard po raz pierwszy stanął 10 stycznia 1988 roku w Val d'Isère, zajmując drugie miejsce w supergigancie. W kolejnych zawodach sezonu 1987/1988 Francuz jeszcze trzykrotnie stawał na podium: 16 stycznia w Bad Kleinkirchheim był trzeci w zjeździe, dzień później w tej samej miejscowości był trzeci w kombinacji, a 13 marca 1988 roku w Beaver Creek odniósł swoje pierwsze zwycięstwo wygrywając supergiganta. W klasyfikacji generalnej dało mu to siódme miejsce, a w klasyfikacjach supergiganta i kombinacji był trzeci. W klasyfikacji supergiganta wyprzedzili go tylko Pirmin Zurbriggen ze Szwajcarii i Markus Wasmeier z RFN, a w kombinacji lepsi byli dwaj reprezentanci Austrii: Hubert Strolz i Günther Mader. W lutym 1988 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie zdobył dwa medale. Najpierw zajął trzecie miejsce w zjeździe, plasując się za Zurbriggenem i jego rodakiem Peterem Müllerem. Sześć dni później wywalczył złoty medal w supergigancie, wyprzedzając bezpośrednio Austriaka Helmuta Mayera i Larsa-Börje Erikssona ze Szwecji. Był to debiut tej konkurencji w programie igrzysk, Piccard został tym samym pierwszym w historii mistrzem olimpijskim w supergigancie. Na tych samych igrzyskach Francuz startował także w kombinacji, jednak nie ukończył rywalizacji. Po zjeździe zajmował drugą pozycję, jednak podczas slalomu wypadł z trasy.

W latach 1985-1987 w zawodach PŚ notował przeciętne wyniki, w klasyfikacji generalnej plasując się poza czołową dziesiątką. Wystąpił jednak na mistrzostwach świata w Bormio w 1985 roku, gdzie był piętnasty w zjeździe i szósty w kombinacji. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Crans-Montana zajmował dziesiątą pozycję w kombinacji i supergigancie. Dziesiątą pozycję w supergigancie wywalczył także podczas rozgrywanych w 1989 roku mistrzostw świata w Vail. W zawodach Pucharu Świata w sezonie 1988/1989 kilkukrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium stanął tylko raz: 27 listopada 1988 roku w Schladming był drugi w supergigancie. W efekcie w klasyfikacji generalnej był dopiero szesnasty, jednak w klasyfikacji supergiganta zajął trzecie miejsce. Uległ tylko Zurbriggenowi i Larsowi-Börje Erikssonowi.

W sezonach 1989/1990 i 1990/1991 łącznie pięć razy stawał na podium, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa: 11 stycznia 1990 roku w Schladming wygrał zjazd, a 2 grudnia 1990 roku w Valloire był najlepszy w supergigancie. W klasyfikacji generalnej obu sezonów plasował się poza dziesiątką, ale w klasyfikacji supergiganta był czwarty. Na przełomie stycznia i lutego 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, zajmując trzecie miejsce w supergigancie. W zawodach tych wyprzedzili go Austriak Stephan Eberharter oraz Norweg Kjetil André Aamodt. Na tych samych mistrzostwach Francuz był też piętnasty w slalomie i trzynasty w gigancie. Ostatni medal zdobył na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Albertville, zajmując drugie miejsce w zjeździe. Rozdzielił tam na podium dwóch reprezentantów Austrii: Patricka Ortlieba i Günthera Madera. Wystąpił tam także w gigancie, zajmując osiemnaste miejsce oraz w supergigancie, którego jednak nie ukończył.

Kolejne podium w zawodach pucharowych, i zarazem ostatnie w karierze, Francuz wywalczył 30 października 1993 roku w Sölden, wygrywając giganta. W pozostałych startach sezonu 1993/1994 kilkukrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym czterokrotnie był czwarty. Pozwoliło mu to zająć trzynaste miejsce w klasyfikacji generalnej oraz trzecie w klasyfikacji giganta, za Austriakiem Christianem Mayerem i Kjetilem André Aamodtem. Francuz startował w cyklu PŚ do sezonu 1995/1996, jednak bez większych sukcesów. W tym czasie wystąpił jeszcze na igrzyskach w Lillehammer, zajmując trzynaste miejsce w gigancie i 23. miejsce w supergigancie. Brał także udział w mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku, zajmując piętnastą pozycję w gigancie. W zawodach międzynarodowych startował do 2000 roku, kiedy to postanowił zakończyć karierę.

Piccard dwukrotnie był mistrzem Francji: w 1987 roku zwyciężył w supergigancie, a w 1993 roku był najlepszy w slalomie gigancie.

Jego brat Ian oraz siostra Leïla również uprawiali narciarstwo alpejskie, a najmłodszy brat Ted uprawiał narciarstwo dowolne.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF 14 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:41,18 min - Szwajcaria Max Julen
20. 16 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Zjazd 1:45,59 min +2,47 s Stany Zjednoczone Bill Johnson
3.Bronze medal.svg 15 lutego 1988 Kanada Calgary Zjazd 1:59,63 min +1,61 s Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
1.Gold medal.svg 21 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:39,66 min - -
DNF 17 lutego 1988 Kanada Calgary Kombinacja 36,55 pkt - Austria Hubert Strolz
2.Silver medal.svg 9 lutego 1992 Francja Albertville Zjazd 1:50,37 min +0,05 s Austria Patrick Ortlieb
DNF 16 lutego 1992 Francja Albertville Supergigant 1:13,04 min - Norwegia Kjetil André Aamodt
18. 18 lutego 1992 Francja Albertville Gigant 2:06,98 min +4,95 s Włochy Alberto Tomba
23. 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:32,53 min +2,22 s Niemcy Markus Wasmeier
13. 23 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gigant 2:52,46 min +1,51 s Niemcy Markus Wasmeier

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
15. 3 lutego 1985 Włochy Bormio Zjazd 2:06,68 min +2,51 s Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
6. 5 lutego 1985 Włochy Bormio Kombinacja 7,67 pkt +47,47 pkt Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
10. 1 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Kombinacja 28,27 pkt ? Luksemburg Marc Girardelli
10. 2 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:19,93 min +2,58 s Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
10. 8 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Supergigant 1:38,81 min +1,28 s Szwajcaria Martin Hangl
3.FIS bronze medal.png 23 stycznia 1991 Austria Saalbach Supergigant 1:26,73 min +1,82 s Austria Stephan Eberharter
15 27 stycznia 1991 Austria Saalbach Zjazd 1:54,91 min +2,15 s Szwajcaria Franz Heinzer
13. 3 lutego 1991 Austria Saalbach Gigant 2:29,94 min +3,64 s Austria Rudolf Nierlich
13. 3 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Gigant 1:58,63 min +5,95 s Włochy Alberto Tomba

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
1.FIS gold medal.png 4 marca 1982 Francja Auron Zjazd 1:36,11 min - -
10. 7 marca 1982 Francja Auron Slalom 1:27,89 min +2,41 s Szwecja Johan Wallner

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Beaver Creek13 marca 1988 (supergigant)
  2. Austria Schladming11 stycznia 1990 (zjazd)
  3. Francja Valloire2 grudnia 1990 (supergigant)
  4. Austria Sölden30 października 1993 (gigant)
  • 4 wygrane (2 supergiganty, 1 gigant i 1 zjazd)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Francja Val d'Isère10 stycznia 1988 (supergigant) – 2. miejsce
  2. Austria Bad Kleinkirchheim16 stycznia 1988 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Austria Bad Kleinkirchheim17 stycznia 1988 (kombinacja) – 3. miejsce
  4. Austria Schladming27 listopada 1988 (supergigant) – 2. miejsce
  5. Francja Val d'Isère10 grudnia 1989 (supergigant) – 2. miejsce
  6. Włochy Sestriere12 grudnia 1989 (supergigant) – 3. miejsce
  7. Nowa Zelandia Mount Hutt9 sierpnia 1990 (gigant) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]