Franco Nero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franco Nero
Franco Nero
Imię i nazwisko Francesco Clemente Guiseppe Sparanero
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1941
Włochy San Prospero Parmense, Parma, Włochy
Zawód aktor
Współmałżonek Vanessa Redgrave (od 2006)
Lata aktywności od 1962

Franco Nero, właściwie Francesco Clemente Guiseppe Sparanero[1][2][3] (ur. 23 listopada 1941 roku[4][5] w San Prospero Parmense, w Parma[6]) – włoski aktor filmowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Syn sierżanta policji[7], dorastał w Bedonii i Mediolanie[8]. W wieku sześciu lat brał udział w przedstawieniach przygotowywanych pod opieką księdza miejscowej parafii na przedmieściach Parmy. Studiował przez jakiś czas ekonomię na Facoltà di Economia e Commercio i Piccolo Teatro di Milano w Mediolanie. Pojawił się w popularnej włoskiej foto-powieści i występował w okazjonalnych w nocnych klubach.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po debiucie na dużym ekranie w czarno-białym filmie Przepalona skóra (Pelle viva, 1962), zagrał niewielką rolę w komedii Celestina (La Celestina P...R..., 1965). Rok później został dostrzeżony w Rzymie przez hollywoodzkiego reżysera Johna Hustona, który zaangażował go do roli Abla w filmie Biblia (La Bibbia, 1966).

Drogę do Hollywood otworzyły mu kreacje samotnego mściciela w Spaghetti westernachDjango (1966), Do widzenia, Teksas (Texas, Addio, 1966), Brutal i zwierzak (Tempo di Massacro, 1966) i Django 2: il grande ritorno (1987). Za rolę Lancelota Du Laca w musicalu Camelot (1967) otrzymał nominację do nagrody Złotego Globu jako Obiecujący Nowy Przybysz, a na planie filmowym poznał swoją przyszłą partnerkę życiową Vanessa Redgrave, z którą ma syna Carlo Gabriela (ur. 16 września 1969 w Londynie). Franco Nero i Vanessa Redgrave pobrali się 31 grudnia 2006 roku[9].

Kolejna rola Cygana w melodramacie Dziewica i Cygan (The Virgin and the Gypsy, 1970) przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Laura. Uznanie krytyków i publiczności zdobył udziałem w dramacie Tristana (1970) z Catherine Deneuve, wojennym Komandosi z Navarony (Force 10 from Navarone, 1978), dramacie Querelle (1982) jako gejowski porucznik z Jeanne Moreau, dramacie sensacyjnym Wejście Ninja (Enter the Ninja, 1981) i thrillerze Szklana pułapka 2 (Die Hard 2, 1990) u boku Bruce'a Willisa.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1965: Dzika, dzika planeta (I Criminali della Galassia) jako porucznik Jake
  • 1965: Znałem ją dobrze (Io la conoscevo bene) jako Mechanik
  • 1966: Czas masakry (Tempo di massacro) jako Tom Corbett
  • 1966: Biblia (The Bible: In the Beginning...) jako Abel
  • 1966: Wojna planet (La guerra de los planetas) jako Lejtnant Jake Jacowitx
  • 1966: Django jako Django
  • 1967: Do widzenia, Teksas (Texas, adiós) jako szeryf Burt Sullivan
  • 1967: Camelot jako Lancelot Du Lac
  • 1968: Dzień Puszczyka (Il giorno della civetta) jako kapitan Bellodi
  • 1968: Człowiek, duma i zemsta (L'Uomo, l'orgoglio, la vendetta) jako Jose
  • 1968: Zawodowiec (Il mercenario) jako Sergiej Kowalski
  • 1969: Bitwa nad Neretwą (Bitka na Neretvi) jako Kapitan Michael Riva
  • 1969: Spokojne miejsce na wsi (Un Tranquillo posto di campagna) jako Leonardo Ferri
  • 1969: Detektyw (Un Detective) jako Komisarz Stefano Belli
  • 1970: Dziewica i Cygan (The Virgin and the Gypsy) jako Cygan
  • 1970: Tristana jako Horacio
  • 1971: Zeznanie komisarza policji przed prokuratorem republiki (Confessione di un commissario di polizia al procuratore della repubblica) jako Kapitan Bonavia
  • 1971: Wakacje (Vacanza La) jako Kłusownik
  • 1971: ¡Viva la muerte... tua! jako Książę Dmitri Vassilowich Orlowsky
  • 1971: Śledztwo zakończone – proszę zapomnieć (L' Istruttoria e chiusa, dimentichi!) jako Vanzi
  • 1972: Papież Joanna (Pope Joan) jako Louis
  • 1973: Sprawa Matteottiego (Il Delitto Matteotti) jako Giacomo Matteotti
  • 1973: Bez powodu (Senza ragione) jako Mosquito
  • 1973: Zanna Bianca jako Jason Scott
  • 1974: Trąd w pałacu sprawiedliwości (Corruzione al palazzo di giustizia)
  • 1974: Dlaczego zabija się prokuratora? (Perché si uccide un magistrato?) jako Giacomo Solaris
  • 1974: Powrót Białego Kła (Il Ritorno di Zanna Bianca) jako Jason Scott
  • 1974: Mussolini: ostatni akt (Mussolini: Ultimo atto) jako pułkownik Valerio
  • 1975: Ludzie godni szacunku (Gente di rispetto) jako Profesor
  • 1976: Keoma jako Keoma
  • 1976: Skandal (Scandalo) jako Armand
  • 1976: Marsz triumfalny (Marcia trionfale) jako kapitan Asciutto
  • 1977: Sahara Cross
  • 1977: Autostop (Autostop rosso sangue) jako Walter Mancini
  • 1978: Komandosi z Navarony (Force 10 from Navarone) jako Nikolai Leskovar
  • 1979: Gość (The Visitor) jako Jezus Chrystus
  • 1979: Łowca rekinów (Il Cacciatore di squali) jako Mike di Donato
  • 1979: Dramat mieszczański (Un Dramma borghese) jako Guido
  • 1980: Mężczyzna z twarzą Bogarta (The Man with Bogart's Face) jako Hakim
  • 1981: Banovic Strahinja jako Banovic Strahinja
  • 1981: Salamandra (The Salamander) jako Carbinari Colonel Dante Matucci
  • 1981: Wejście Ninja (Enter the Ninja) jako Cole
  • 1982: Czerwone dzwony – Początek nowego świata (Krasnye kolokola II)
  • 1982: Niebieskooki bandyta (Il Bandito dagli occhi azzurri) jako Renzo Dominici
  • 1982: Querelle jako porucznik Seblon
  • 1982: Grog jako Nicola
  • 1982: Czerwone dzwony – Meksyk w ogniu (Krasnye kolokola, film pervyj – Meksika v ogne) jako John Reed
  • 1986: Sweet Country jako Paul
  • 1986: Sędzia pokoju (Magistrato) jako Paolo Pizzi
  • 1986: Dziewczyna (The Girl) jako Johan (John) Berg
  • 1987: Django 2: il grande ritorno jako Django
  • 1988: Błekitna krew (Blue Blood)
  • 1988: Pygmalion 88
  • 1988: Młody Toscanini (Il Giovane Toscanini) jako Claudio Toscanini
  • 1989: Magdalena (Magdalene) jako Janza
  • 1990: Szklana pułapka 2 (Die Hard 2) jako Generał Ramon Esperanza
  • 1990: Opowieść roznoszącego zarazę (Diceria dell'untore) jako Gesualdo
  • 1991: Śmierć na sprzedaż (Touch and Die) jako Aquani
  • 1993: Jonathan zwany niedźwiedziem (Jonathan degli orsi) jako Jonathan
  • 1994: Pierścień smoka (Desideria e l'anello del drago) jako Król smok
  • 1996: Niewinni śpią (The Innocent Sleep) jako Adolfo Cavani
  • 1997: Kobiety mafii (Bella Mafia) jako Mario Domino
  • 1998: Morderstwo Versace (The Versace Murder) jako Gianni Versace
  • 1998: Szepty aniołów (Talk of Angels) jako Dr Vicente Areavaga
  • 1999: Białe kłamstwa (White Lies) jako Jonathan
  • 1999: Bandyci (Li chiamarono... briganti!)
  • 1999: Nieproszony gość (Uninvited) jako Ralph Barolo
  • 2000: Maestrale jako Michele Giangrande
  • 2000: Mirka
  • 2001: Chimera jako Przedsiębiorca
  • 2001: Megiddo (Megiddo: The Omega Code 2) jako Generał Francini
  • 2001: Lis na trzech łapach (La Volpe a tre zampe)
  • 2006: Hans jako Barbone/Giudice
  • 2007: Una Roccia Spezzata jako klown
  • 2010: Listy do Julii jako Lorenzo
  • 2012: Django jako Amerigo Vessepi

filmy TV[edytuj | edytuj kod]

miniseriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1983: Wagner jako Crespi
  • 1984: Ostatnie dni Pompeii (The Last Days of Pompeii) jako Arbaces
  • 1987: Garibaldi il generale jako Garibaldi
  • 1989: Narzeczeni (I Promessi sposi) jako Friar Cristofero
  • 1998: Klejnoty z Damaszku (Il tesoro di Damasco) jako Andrea

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992, s. 150-151. ISBN 83-85195-83-1.

Przypisy

  1. Franco Nero (ang.). Shobary's Spaghetti Westerns. [dostęp 01-01-2015].
  2. Výročí pro den 21.11. (cz.). CelýSvět.cz. [dostęp 01-01-2015].
  3. Un insolito Franco Nero (wł.). Gay.it. [dostęp 01-01-2015].
  4. Franco Nero Biography (ang.). Hollywood.com. [dostęp 01-01-2015].
  5. Franco Nero (wł.). MyMovies. [dostęp 01-01-2015].
  6. Franco Nero (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 01-01-2015].
  7. He Lost His Guenevere, Vanessa Redgrave, but Franco Nero Found His Camelot Back in Italy (ang.). People. [dostęp 01-01-2015].
  8. About This Person (ang.). The New York Times. [dostęp 01-01-2015].
  9. Vanessa Redgrave speaks about marriage to second 'husband' for the first time (ang.). The Telegraph. [dostęp 01-01-2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]