Frank Wykoff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frank Wykoff
Data i miejsce urodzenia 29 października 1909
Des Moines
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1980
Altadena
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Frank Clifford Wykoff (ur. 29 października 1909 w Des Moines w stanie Iowa, zm. 1 stycznia 1980 w Altadena w Kalifornii) – amerykański lekkoatleta sprinter, trzykrotny mistrz olimpijski.

Jako pierwszy człowiek w historii zdobył trzy złote medale olimpijskie w biegu sztafetowym, za każdym razem poprawiając lub wyrównując rekord świata. Podczas amerykańskich kwalifikacji przed igrzyskami olimpijskimi w 1928 zwyciężył w biegu na 100 metrów zostawiając w pokonanym polu m.in. Charliego Paddocka. Został również mistrzem USA (AAU) na tym dystansie. Na igrzyskach w Amsterdamie zajął 4. miejsce na 100 metrów, zaś w sztafecie 4 × 100 metrów zdobył złoty medal (Wykoff biegł na pierwszej zmianie, a po nim James Quinn, Charles Borah i Henry Russell). Sztafeta w finale wyrównała rekord świata wynikiem 41,0 s.

Od 1929 Wykoff studiował na University of Southern California. Został akademickim mistrzem USA (NCAA) na 100 jardów w 1930 i 1931, akademickim mistrzem IC4A w 1930, 1931 i 1932 oraz mistrzem USA (AAU) na tym dystansie w 1931. W maju 1930 ustanowił rekord świata w biegu na 100 jardów wynikiem 9.4 s. W 1931 był członkiem sztafety 4 × 100 m, która w barwach University of Southern California pobiła rekord świata czasem 40,8 s.

Na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles startował tylko w sztafecie 4 × 100 m, która zdobyła złoty medal olimpijski poprawiając rekord świata na 40,0 s. Wykoff wystąpił na ostatniej zmianie (przed nim biegli Robert Kiesel, Emmett Toppino i Hector Dyer). Na kolejnych igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie Wykoff znowu zajął 4. miejsce w finale biegu na 100 m, a w sztafecie zdobył swój trzeci złoty medal poprawiając rekord świata na 39,8 s. (skład sztafety: Jesse Owens, Ralph Metcalfe, Foy Draper i Wykoff na ostatniej zmianie).

Później Wykoff pracował w systemie szkolnictwa w Kalifornii aż do przejścia na emeryturę w 1972. Był dyrektorem szkół specjalnych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]