Frankolin akacjowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Frankolin zbroczony)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frankolin akacjowy
Scleroptila gutturalis[1]
(Rüppell, 1835)
Frankolin akacjowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Scleroptila
Gatunek frankolin akacjowy
Synonimy
  • Perdix levaillantoides A. Smith, 1836[2]
  • Francolinus levaillantoides (A. Smith, 1836)[3]
  • Scleroptila levalliantoides (A. Smith, 1836)[4]
Podgatunki
  • S. g. gutturalis (Rüppell, 1835)
  • S. g. archeri (W. L. Sclater, 1927)
  • S. g. lorti (Sharpe, 1897)
  • S. g. jugularis (Büttikofer, 1889)
  • S. g. pallidior (Neumann, 1908)
  • S. g. levalliantoides (A. Smith, 1836)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Frankolin akacjowy[6] (Scleroptila gutturalis) − gatunek średniej wielkości afrykańskiego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Osiadły.

Systematyka[edytuj]

Wyróżniono kilka podgatunków S. gutturalis[7][2][6]:

  • S. gutturalis gutturalisfrankolin akacjowyErytrea, północna Etiopia.
  • S. gutturalis archeri – południowa Etiopia, południowo-wschodni Sudan, północna Uganda, północno-zachodnia Kenia.
  • S. gutturalis lortifrankolin białobrzuchy – północna Somalia.
  • S. gutturalis jugularis – południowo-zachodnia Angola.
  • S. gutturalis pallidior – północna Namibia.
  • S. gutturalis levalliantoidesfrankolin zbroczony – wschodnia Namibia i południowa Botswana do centralnego RPA.

Charakterystyka[edytuj]

Morfologia[edytuj]

Wygląd zewnętrzny: Ptak o pokroju zbliżonym do kuropatwy. Charakterystyczną cechą jest widoczna w locie duża, rdzawa plama na skrzydłach.

Rozmiary: długość ciała: ok. 32 cm

Masa ciała: samiec 370-528 g, samica 379-450 g

Występowanie[edytuj]

Środowisko[edytuj]

Tereny trawiaste, zarośla i suche lasy.

Zasięg występowania[edytuj]

Wschodnioafrykańska populacja zasiedla Sudan, Erytreę, Etiopię, Somalię, Kenię i Ugandę, natomiast południowoafrykańska Angolę, Namibię, Botswanę, RPA i Lesotho.

Pożywienie[edytuj]

Podziemne części roślin, nasiona, owoce i owady, w tym chrząszcze i prostoskrzydłe.

Rozród[edytuj]

Gatunek terytorialny, najprawdopodobniej monogamiczny.

Gniazdo to płytkie zagłębienie pod kępą trawy.

Okres lęgowy: zależy od regionu: luty-maj i wrzesień-październik w Południowa Afryka, czerwiec w Namibii, sierpień w Angoli oraz luty, kwiecień i sierpień w Etiopii.

Jaja: znosi 5-8 jaj.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj]

Status według kryteriów Czerwonej księgi gatunków zagrożonych: gatunek najmniejszej troski (LC)[5].

Znaczenie w kulturze człowieka[edytuj]

Na wielu terenach jest to gatunek łowny.

Przypisy

  1. Francolinus levalliantoides. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  2. a b Orange River Francolin (Francolinus levaillantoides) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-26].
  3. Francolinus levaillantoides. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  4. Scleroptila levalliantoides. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  5. a b BirdLife International 2012. Scleroptila gutturalis. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-05-01]
  6. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Gallini Brehm,CL, 1831 (wersja 2016-03-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-05-01].
  7. F.Gill, D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 6.2. [dostęp 2016-05-01].

Bibliografia[edytuj]

  • P.J.K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 493. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)