František Čermák (językoznawca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy czeskiego językoznawcy. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
František Čermák
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1940
Praga
Zawód, zajęcie językoznawca
Narodowość czeska

František Čermák (ur. 30 stycznia 1940 w Pradze) – czeski językoznawca. Specjalizuje się w leksykologii, leksykografii, frazeologii, idiomatyce, semantyce, morfologii, teorii języka, metodologii języka oraz lingwistyce korpusowej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1957–1962 studiował bohemistykę, anglistykę oraz niderlandystykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1976 r. obronił doktorat z językoznawstwa i fonetyki[1]. W 1990 r. został mianowany docentem lingwistyki ogólnej, a w 1994 r. – profesorem języka czeskiego[2].

Czynny w Instytucie Studiów Bohemistycznych i w Instytucie Narodowego Korpusu Czeskiego, którego był współzałożycielem i długoletnim kierownikiem (1994–2013). Jego działalność do dziś jest związana z Instytutem Narodowego Korpusu Czeskiego[2]. Czeski Korpus Narodowy, tworzony pod jego kierownictwem, jest często cytowany i traktowany jako wzorcowy wśród korpusów języków słowiańskich[3].

Čermák wydał liczne książki, rozprawy naukowe, słowniki i tłumaczenia[1][2]. Pod jego kierownictwem stworzono Slovník české frazeologie a idiomatiky; odpowiedzialny był również za kilka słowników przekładowych i specjalizowanych. W kontekście czeskiej lingwistyki szczególne znaczenie ma jego tłumaczenie Kursu językoznawstwa ogólnego[2].

Čermák jest członkiem licznych stowarzyszeń naukowych (m.in. Učená společnost České republiky, Euralex, Europhras, Telri Association) oraz rad redakcyjnych wielu czasopism fachowych (m.in. „International Journal of Corpus Linguistics”, „Yearbook of Phraseology”). Za swoją działalność otrzymał Nagrodę Rektora Uniwersytetu Karola (2001), Nagrodę Ministra Edukacji, Młodzieży i Sportu (2003) oraz Pamiątkowy Medal Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Karola (2015)[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Twórczość własna[edytuj | edytuj kod]

  • Syntagmatika a paradigmatika českého slova. Sv. 1, Valence a kolokabilita, 1982
  • Idiomatika a frazeologie češtiny, 1982
  • Slovník české frazeologie a idiomatiky, 1983
  • Česko-finský a finsko-český slovník na cesty, 1986
  • Nizozemsko-český slovník – Nederlands Tsjechisch woordenboek, 1989
  • Česko-laoský slovník, 1989
  • Syntagmatika a paradigmatika českého slova. Sv. 2, Morfologie a tvoření slov, 1990
  • Frazeologie a frazeografie, 1990
  • Základy lingvistické metodologie – nástin hlavních principů na pozadí obecné teorie vědy, 1993
  • Jazyk a jazykověda, 1994, ​ISBN 80-7110-149-4​, 1997, ​ISBN 80-7110-183-4​, 2001, ​ISBN 80-246-0154-0
  • Manuál lexikografie, 1995, wraz z Renatą Blatną i kolektywem autorów, ​ISBN 80-85787-23-7
  • Frekvenční slovník češtiny, 2004, wraz z Michalem Křenem i Renatą Blatną, ​ISBN 80-7106-676-1
  • Jak využívat Český národní korpus, 2005, wraz z Renatą Blatną, ​ISBN 80-7106-736-9

Tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Prof. PhDr. František Čermák, DrSc., Wrocław: Uniwersytet Przyrodniczy [zarchiwizowane z adresu 2019-06-20].
  2. a b c d e prof. PhDr. František Čermák, DrSc., Praga: Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Karola [zarchiwizowane z adresu 2019-06-20] (cz.).
  3. Elżbieta Hajnicz, Najbardziej znane korpusy tekstów – Opracowanie przeglądowe, Warszawa 2011, s. 27.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]