František Jež

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
František Jež
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1970
Valašské Meziříčí,
Czechosłowacja
Klub Dukla Liberec
Wzrost 176 cm
Waga 63 kg
Debiut w PŚ 30 grudnia 1987, Oberstdorf
(25. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 1989, Thunder Bay
(12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 1 stycznia 1990, Ga-Pa
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 6 stycznia 1990,
Bischofshofen
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Bronze medal with cup.svg Brąz
1992
Albertville
Drużynowo
Mistrzostwa świata
Silver medal with cup.svg Srebro
1993
Falun
Drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Bronze medal with cup.svg Brąz
1988
Saalfelden am Steinernen Meer
Drużynowo
Turniej Czterech Skoczni
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1989/1990

František Jež (ur. 16 grudnia 1970 w Valašském Meziříčí) – czechosłowacki i czeski skoczek narciarski, brązowy medalista olimpijski, srebrny medalista mistrzostw świata oraz srebrny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj]

W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1987/1988 zajmując 25. miejsce w pierwszym konkursie 36. edycji Turnieju Czterech Skoczni 30 grudnia 1987 roku w Oberstdorfie. Wystartował tylko w czterech konkursach Turnieju, nie zdobywając punktów, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej. Pierwszy sukces osiągnął w lutym 1988 roku, kiedy wraz z kolegami z reprezentacji zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata juniorów w Saalfelden am Steinernen Meer. Kolejnym jego startem na międzynarodowej arenie był 37. Turniej Czterech Skoczni, w którym jednak ponownie nie zdobył punktów.

Sezon 1989/1990 był pierwszym pełnym sezonem w jego karierze. W pierwszym konkursie, rozegranym 3 grudnia 1989 roku w kanadyjskim Thunder Bay František Jež po raz pierwszy w karierze zdobył punkty zajmując 12. miejsce. Pierwsze podium wywalczył 1 stycznia 1990 roku w Garmisch-Partenkirchen, a pięć dni później podczas konkursu w Bischofshofen po raz pierwszy zwyciężył. W pozostałych konkursach 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni był szósty w Oberstdorfie oraz dziesiąty w Innsbrucku, co dało mu drugą pozycję w klasyfikacji końcowej. Wyprzedził go jedynie Dieter Thoma z RFN, a trzecie miejsce zajął inny utytułowany skoczek – Jens Weißflog z NRD. Łącznie w całym sezonie pięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, w tym czterokrotnie zwyciężał i raz był trzeci, dzięki czemu zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku zajął 26. miejsce.

Wystartował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991 roku, gdzie był siedemnasty na normalnej skoczni, a na dużej zajął 29. miejsce. Reprezentanci Czechosłowacji z Ježem w składzie zajęli tam piąte miejsce w konkursie drużynowym. W sezonie 1990/1991 pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale tylko raz stanął na podium. W efekcie zajął 21 miejsce w klasyfikacji generalnej. Na początku sezonu 1991/1992, 14 grudnia 1991 roku w japońskim Sapporo po raz ostatni w karierze stanął na podium zajmując trzecie miejsce. Trzy miesiące później, podczas igrzysk olimpijskich w Albertville wraz z Tomášem Goderem, Jaroslavem Sakalą i Jiřím Parmą wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Na tych samych igrzyskach był trzynasty na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie zajął 23. miejsce. W tym samym roku odbyły się także mistrzostwa świata w lotach w Harrachovie, gdzie Jež uplasował się na 32. miejscu.

W kolejnych sezonach indywidualnie nie osiągał już tak dobrych wyników. W tym okresie najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1995/1996 kiedy to zajął 28. miejsce w klasyfikacji generalnej. Równocześnie był szesnasty w sezonie 1995/1996 Pucharu Świata w lotach. Ostatni sukces osiągnął na mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku, gdzie wspólnie z Martinem Švagerko, Jaroslavem Sakalą i Jiřím Parmą zdobył drużynowe wicemistrzostwo świata. W indywidualnych startach plasował się poza czołową dwudziestką. Dwa lata później, podczas mistrzostw w Thunder Bay zajął 42. miejsce na dużej skoczni, a w konkursie drużynowym reprezentacja Czech zajęła ósme miejsce. W 1996 roku wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, gdzie zajął 15. miejsce. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były igrzyska olimpijskie w Nagano w 1998 roku. W obu indywidualnych startach zajął 24, miejsce, a wraz z kolegami był siódmy w konkursie drużynowym. Ostatni oficjalny występ František Jež zaliczył 6 grudnia 1998 roku podczas konkursu we francuskim Chamonix, gdzie zajął 44. miejsce.

W 1998 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
23. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 192,7 pkt –30,1 pkt Austria Ernst Vettori
3.Bronze medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[1] 620,1 pkt –24,3 pkt  Finlandia
13. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 171,3 pkt –68,2 pkt Finlandia Toni Nieminen
24. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 192,4 pkt –42,0 pkt Finlandia Jani Soininen
24. 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 208,7 pkt –63,6 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
7. 16 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[2] 710,3 pkt –222,7 pkt  Finlandia

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
28. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 158,1 pkt –59,4 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
5. 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[3] 516,6 pkt –51,0 pkt  Austria
17. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 190,9 pkt –32,0 pkt Austria Heinz Kuttin
25. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 142,7 pkt –98,7 pkt Norwegia Espen Bredesen
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[4] 772,1 pkt –49,4 pkt  Norwegia
33. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 180,6 pkt –57,2 pkt Japonia Masahiko Harada
8. 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[5] 585,4 pkt –303,6 pkt  Finlandia
42. 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 40,3 pkt –232,3 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
26. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 309,0 pkt –48,7 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Dieter Thoma
32. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 212,0 pkt –180,5 pkt Japonia Noriaki Kasai
15. 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 644,7 pkt –93,4 pkt Austria Andreas Goldberger

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 4 lutego 1988 Austria Saalfelden am Steinernen Meer Skocznia normalna drużynowo[6]  ?  ?  Austria

Puchar Świata w skokach narciarskich[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 1 stycznia 1990 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 218,5 pkt 3. –2,0 pkt Jens Weißflog
2. 6 stycznia 1990 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 227,0 pkt 1.
3. 7 lutego 1990 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 218,6 pkt 1.
4. 9 lutego 1990 Szwajcaria Gstaad Mattenschanze 209,8 pkt 1.
5. 18 lutego 1990 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 211,5 pkt 1.
6. 6 marca 1991 Szwecja Bollnäs Bolleberget 221,0 pkt 3. –3,5 pkt Stefan Zünd
7. 14 grudnia 1991 Japonia Sapporo Miyanomori 206,2 pkt 3. –25,1 pkt Werner Rathmayr

Turniej Czterech Skoczni[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Tomáš Goder, František Jež, Jaroslav Sakala, Jiří Parma.
  2. Skład drużyny: Jakub Sucháček, František Jež, Michal Doležal, Jaroslav Sakala.
  3. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Jiří Parma, František Jež, Pavel Ploc.
  4. Skład drużyny: František Jež, Jiří Parma, Jaroslav Sakala, Martin Švagerko.
  5. Skład drużyny: Jaroslav Sakala, Jakub Sucháček, František Jež, Jiří Parma.
  6. Skład drużyny: J. Kukačka, J. Rázl, Tomáš Raszka, František Jež.

Bibliografia[edytuj]