Franz Augsberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franz Augsberger
Ilustracja
Franz Augsberger w 1943
SS-Obersturmbannführer SS-Obersturmbannführer
Data i miejsce urodzenia 10 października 1905
Wiedeń
Data i miejsce śmierci 19 marca 1945
Prudnik
Przebieg służby
Lata służby 1932–1945
Formacja Schutzstaffel
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego
Odznaka Szturmowa Piechoty Złoty Krzyż Niemiecki

Franz Augsberger (ur. 10 października 1905 w Wiedniu, zm. 19 marca 1945 w Neustadt, obecnie Prudnik) – SS-Brigadeführer w Waffen-SS, dowódca Legionu Estońskiego SS w czasie II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Wiedniu jako syn właściciela hotelowego. Przez rok uczęszczał do szkoły wojskowej. Po zakończeniu I wojny światowej poszedł na studia z zakresu inżynierii i architektury. W lipcu 1927 roku wstąpił do Steirischer Heimatschutz, antysemickiej i antyrepublikańskiej organizacji. Odszedł z jej szeregów w 1930 roku. Został członkiem SA i NSDAP 30 października 1930 roku. W 1932 roku wyemigrował do Niemiec i zasilił szeregi SS. 1 października 1934 wstąpił do SS-Verfügungstruppe i był dowódcą plutonu do 18 marca 1935 roku. Został słuchaczem pierwszej klasy SS-Führerschule, gdzie zdał egzaminy i został awansowany do rangi SS-Standartenoberjunkra w styczniu 1936. W 1937 roku awansowano go do stopnia SS-Hauptsturmführera i skierowano na przeszkolenie do RuSHA, po czym wrócił na szkolenie do Brunszwiku, gdzie został instruktorem. W 1939 roku został adiutantem Konstantina von Neuratha, który był wówczas protektorem Czech i Moraw.

Okres II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

1 października 1940 roku został dowódcą SS-Standarte "Der Führer". 10 lutego 1941 został dowódcą batalionu SS-Standarte 7, który dopiero co został zreorganizowany i zmotoryzowany. Augsberger pozostawał na tym stanowisku do grudnia 1941, kiedy został awansowany do stopnia SS-Sturmbannführera. W lipcu 1941 otrzymał Krzyż Żelazny II Klasy, 15 września 1941 roku I Klasy, a 15 stycznia 1942 roku Szturmową Odznaką Piechoty (niem.Infanterie Sturmabzeichen). 20 kwietnia 1942 został SS-Obersturmbannführerem. Ponadto 30 maja 1942 roku otrzymał Złoty Krzyż Niemiecki .

Gdy Adolf Hitler nakazał stworzenie jednostki SS złożonej z Estończyków, Augsberger został jej dowódcą. Został awansowany na SS-Standartenführera w lipcu 1943. W 1944 roku Estoński Legion SS przemianowano na 20 Dywizję Grenadierów SS. Początkowo Estończycy byli wobec Augsbergera nieufni, jednak z czasem zyskał ich zaufanie i sympatię. Awansował na SS-Oberführera w styczniu 1944, a na SS-Brigadeführera w czerwcu tego samego roku.

Został zabity w marcu 1945 wskutek wybuchu bomby w Neustadt (dziś Prudnik w województwie opolskim), kiedy wojska radzieckie otoczyły miasto. Kilka dni wcześniej został odznaczony Krzyżem Rycerskim, który otrzymał z rąk Generalfeldmarschalla Ferdinanda Schörnera.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Żelazny II Klasy (Eisernes Kreuz II klasse) - lipiec 1941
  • Krzyż Żelazny I Klasy (Eisernes Kreuz I klasse) – 15 września 1941
  • Szturmowa Odznaka Piechoty (Infanterie Sturmabzeichen) – 15 stycznia 1942
  • Złoty Krzyż Niemiecki (Deutsches Kreuz in Gold) – 30 maja 1942
  • Krzyż Rycerski Żelaznego Krzyża (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) – 8 marca 1945