Franz Bopp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franz Bopp

Franz Bopp (ur. 14 września 1791, zm. 23 października 1867 w Berlinie) - niemiecki językoznawca. Wykładał na uniwersytecie w Berlinie, prowadził specjalnie dla niego stworzoną katedrę sanskrytu. Był jednym z twórców językoznawstwa historyczno-porównawczego. Badał strukturę gramatyczną języków indoeuropejskich.

Napisał między innymi: Über das Conjugationssystem der Sanskritsprache in Vergleichung mit jenem der griechischen, lateinischen, persischen und germanischen Sprache (O systemie koniugacji sanskrytu w porównaniu z greką, łaciną, perskim i germańskim językiem), wydaną we Franfurcie w 1816.

Właściwy twórca pierwszej gramatyki porównawczej. Studiował sanskryt perski i hebrajski w Paryżu. Pragnął dotrzeć do początków mowy, czyli ludzkiego myślenia i ducha, ale od strony języka. Po to aby dać precyzyjną analizę z regularnymi wynikami. Jego celem było przedstawienie w systematyczny sposób stosunków między językami indoeuropejskimi. Chciał zbadać rządzące ewolucją prawa. Badał podstawowe kategorie morfologiczne. Traktował język jako zjawisko biologiczne podobne do organizmu, którego budowa powinna być badana przy pomocy metody historyczno - porównawczej.

Był opiekunem dysertacji De negatione napisanej przez Hipolita Cegielskiego[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. informacja na wystawie Hipolit Cegielski 1813 - 1868, Poznań, Biblioteka Uniwersytecka, sierpień 2013