Franz Grillparzer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franz Grillparzer
Nagrobek Franza Grillparzera

Franz Grillparzer (ur. 15 stycznia 1791 w Wiedniu, zm. 21 stycznia 1872 w Wiedniu) – austriacki dramatopisarz i prozaik. W swojej twórczości łączył elementy stylistyki klasycznej i romantycznej[1].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • Blanka von Kastilien (1807-1809)
  • Die Ahnfrau (1817)
  • Sappho (1818)
  • Das goldene Vlies (1819, trylogia)
    • 1. Część: Der Gastfreund
    • 2. Część: Die Argonauten
    • 3. Część: Medea
  • Melusina (1823) opera romantyczna. Muzyka: Conradin Kreutzer, prapremiera 1833
  • König Ottokars Glück und Ende (1825)
  • Ein treuer Diener seines Herrn (1830)
  • Des Meeres und der Liebe Wellen (1831, Gra uczuć i fal morskich, 1885)
  • Der Traum ein Leben (1834)
  • Weh dem, der lügt! (1838, Biada kłamcy, 1902)
  • Libussa (1848, Libusza, 1913)
  • Ein Bruderzwist in Habsburg (1848)
  • Esther (1848)
  • Die Jüdin von Toledo (1855)

Nowele[edytuj | edytuj kod]

  • Das Kloster bei Sendomir (1817, Klasztor pod Sandomierzem, 1890)
  • Der arme Spielmann (1848)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Franz Grillparzer (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2018-03-16].