Franz Josef Niedenzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franz Josef Niedenzu i jego podpis
Ogród zoologiczno-botaniczny w Braniewie, powstały w miejscu założonego w 1893 przez Franza Niedenzu ogrodu botanicznego

Franz Josef Niedenzu (ur. 29 listopada 1857 w Kopernikach;  zm. 30 września 1937 w Braniewie) – niemiecki botanik, współtwórca nomenklatury botanicznej (skrót w taksonomii od jego nazwiska Nied.)[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Franz Niedenzu uczęszczał do gimnazjum w Nysie, gdzie w roku 1878 uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie studiował we Wrocławiu matematykę i nauki przyrodnicze, był tam aktywnym członkiem katolickiego stowarzyszenia studenckiego. Po zdaniu egzaminu państwowego w 1886 pracował najpierw we wrocławskim Johannes Gymnasium, a w roku 1888 został asystentem botanika profesora Adolfa Englera, pod którego kierunkiem obronił w 1889 roku doktorat. Gdy profesor Engler został przeniesiony do Berlina, Niedenzu przeniósł się razem z nim.

W 1892 roku Niedenzu otrzymał stanowisko na wydziale matematyki i nauk przyrodniczych w Kolegium Jezuickim w Braniewie (Collegium Hosianum), które później zostało przemianowane w Akademię Państwową. W Braniewie założył Niedenzu w 1893 ogród botaniczny, a w nim rośliny sprowadzone z Ameryki Południowej, w tym po raz pierwszy nieznane dotąd w całych Prusach Wschodnich pomidory. Po II wojnie światowej w tym miejscu utworzono istniejący do dziś ogród zoologiczno-botaniczny w Braniewie.

Jego głównym obszarem pracy była systematyka roślin, rozwijając pracę swojego nauczyciela Englera, który opracował system taksonomii roślin (tzw. system Englera).

Niedenzu był redaktorem wydań od 20. do 22. Flora von Deutschland Christiana Augusta Friedricha Garcke. Znany był ze swojej pracy na temat roślin z rzędu malpigiowców; do dzieła swojego mistrza Adolfa Englera Das Pflanzenreich napisał rozdział Malpighiaceae. Do pracy Die natürlichen Pflanzenfamilien Englera i Carla Prantla dodał opisy dziewięciu rodzin.

Franz Niedenzu został w 1925 rektorem Akademii w Braniewie, w rok później, w 1926, przeszedł na emeryturę. Franz Niedenzu zmarł w Braniewie 30 września 1937 i tam został pochowany na cmentarzu św. Jana (Johannisfriedhof)[3]. Cmentarz a z nim grób profesora został zlikwidowany w latach 70. XX w.

Franz Niedenzu miał pięcioro dzieci, dwie córki i trzech synów. Jego trzeci syn Arnold był znanym i cenionym chirurgiem i ginekologiem[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Malpighiaceae - Niedenzu, webapps.lsa.umich.edu [dostęp 2017-01-26].
  2. The International Plant Names Index
  3. Stare drzewa świadkami historii, braniewo.wm.pl [dostęp 2018-09-29] (pol.).
  4. Jolanta Grzyb, Dr Arnold Niedenzu - Reszel moje miasto, www.miastoreszel.home.pl [dostęp 2017-01-26] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]