Fray Bentos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fray Bentos
ilustracja
Państwo

 Urugwaj

Departament

Río Negro

Data założenia

1853

Prawa miejskie

1859

Wysokość

23 m n.p.m.

Populacja (2013)
• liczba ludności


25 209

Nr kierunkowy

+0562

Kod pocztowy

65000

Położenie na mapie Urugwaju
Mapa konturowa Urugwaju, blisko lewej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Fray Bentos”
Ziemia33°07′29″S 58°18′01″W/-33,124722 -58,300278

Fray Bentos – miasto w zachodnim Urugwaju, na lewym brzegu rzeki Urugwaj, powyżej ujścia rzeki Río Negro. Położone jest na wysokości 15 m n.p.m. Ośrodek administracyjny departamentu Río Negro.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone w 1853 jako port rzeczny, który mógł przyjmować większe statki niż już istniejący port w Gualeguaychú. W 1976 nad rzeką Urugwaj otwarto most Puente Libertador General San Martín łączący Fray Bentos z miastem Gualeguaychú w Argentynie.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Fray Bentos swój rozwój zawdzięcza w największej mierze portowi rzecznemu. Poza tym rozwinął się również przemysł oparty na przetwórstwie rolno-spożywczym (przemysł mięsny, skórzany, wełniany). W 1861 roku Georg Christian Giebert, niemiecki inżynier postanowił wykorzystać opracowaną przez Justusa von Liebiga metodę produkcji ekstraktu mięsnego i zakłada w mieście fabrykę Fray Bentos Giebert & Co[1]. Jego nazwę w 1865 roku zmieniono na Liebig’s Extract of Meat Company Limited. Zakład produkował nie tylko ekstrakt mięsny, ale też solone mięso, corned beef, wołowe języki w puszkach i tłuszcz, a potem konserwy mięsne[1]. W 1924 roku zakład został kupiony przez Vestey i nosił nazwę Frigorífico Anglo Del Uruguay S.A.. Zakład został zamknięty w 1979 roku[2].

W 2005 podjęcie decyzji o budowie zakładu produkcji celulozy przez fińską firmę Botnia, co wywołało sprzeciwy Argentyńczyków. 30 kwietnia 2005 roku około 40 000 Argentyńczyków zablokowało graniczny most Puente Libertador General San Martín[3]. Sprawa ta wywołała kryzys dyplomatyczny między obu krajami. W 2010 roku są w Hadze orzekł, że Urugwaj naruszył traktat graniczny, ale nie nakazał likwidacji zakładu. Nakazano prowadzenie pomiarów i monitorowania stanu wody w rzece Urugwaj z udziałem władz argentyńskich[potrzebny przypis].

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Według spisu z 2011 roku w mieście mieszkało 25 tys. mieszkańców[4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Krajobraz kulturowo-przemysłowy Fray Bentos został wpisany w 2015 roku na listę światowego Dziedzictwa UNESCO[5][6]. Ochroną objęto nie tylko budynki dawnej Liebig Extract of Meat Company, zakładu produkującego konserwy mięsne, który w 1924 roku zmienił nazwę na Frigorífico Anglo Del Uruguay S.A.. Od 2005 roku w budynkach funkcjonuje Muzeum Rewolucji Przemysłowej. Cały obszar liczy 275 ha i znajdują się na nim doki, rezydencje, zakład wysyłkowy Anglo, który od 1924 roku produkował mrożone mięso na eksport oraz miejsca rekreacji[7][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rychlicka-Rybska J. Ekstrakt mięsny – historia pewnego wynalazku Smakovity Kurier 2014 nr 7 s. 3 [Dostęp 2019-03-04]
  2. Paisaje Industrial Fray Bentos Patrimonio Mundial Intendencia de Rio Negro -, www.rionegro.gub.uy [dostęp 2019-03-04].
  3. La historia del conflicto en Gualeguaychú - TN.com.ar, Todo Noticias, 16 czerwca 2010 [dostęp 2019-03-04] (hiszp.).
  4. Luis Rómboli, La fábrica del intendente, la diaria, 5 kwietnia 2012 [dostęp 2019-03-01] (hiszp.).
  5. UNESCO World Heritage Centre, Fray Bentos Industrial Landscape, UNESCO World Heritage Centre [dostęp 2019-03-04] (ang.).
  6. Paisaje cultural industrial de Fray Bentos, cultura.mec.gub.uy [dostęp 2019-03-04] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-06].
  7. ElPais, El Anglo de Fray Bentos ya es Patrimonio de la Humanidad, Diario EL PAIS Uruguay [dostęp 2019-03-04] (hiszp.).
  8. Polski Komitet ds Unesco: Urugwaj, www.unesco.pl [dostęp 2019-03-04] (ang.).