Fred Hampton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Fred Hampton (ur. 30 sierpnia 1948 w Chicago, zm. 4 grudnia 1969) - afroamerykański działacz społeczny, wiceprzewodniczący sekcji Czarnych Panter w Illinois. Został zabity w wyniku akcji policji skierowanej przeciw działalności ugrupowania. W 1971 został nagrany dokument "The Murder of Fred Hampton" dotyczący jego śmierci.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Hampton urodził się w Chicago 30 sierpnia 1948. Dorastał w Maywood, na przedmieściach miasta. W 1966 ukończył Proviso East High School, a następnie studiował prawo na Triton Junior College. Podczas studiów działał aktywnie w ruchu na rzecz praw obywatelskich. Wstąpił do National Association for the Advancement of Coloured People, pełnił też stanowisko przewodniczącego rady młodzieżowej organizacji West Branch Suburban. W październiku 1966 Bobby Seale i Huey P. Newton założyli Partie Czarnych Panter. Hampton w listopadzie 1968 roku założył sekcję partii w Chicago. Grupa rozpoczęła pracę społeczną obejmującą m. in. dostarczanie darmowych śniadań dla uczniów i prowadzenie kliniki medycznej.

Jednym z największych osiągnięć Hamptona było namówienie gangów ulicznych Chicago do zaprzestania walk między sobą. W maju 1969 odbyła się konferencja prasowa, podczas której Hampton ogłosił pakt o nieagresji między gangami. Rok później, Hampton został aresztowany i oskarżony o kradzież wartości słodyczy wartych 71 dolarów, które następnie rzekomo oddał miejscowym dzieciom. Hampton został początkowo skazany za przestępstwo, ale decyzja została ostatecznie odrzucona.

Działalność Czarnych Panter w Chicago zwróciła uwagę FBI. Hoover określił działalność ugrupowania jako "największe zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego kraju" i wezwał chicagowską policję do rozpoczęcia akcji przeciw ugrupowaniu. W 1969 roku siedziba partii na West Monroe Street została zajęta trzy razy, a ponad 100 członków partii zostało aresztowanych.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Wczesnym rankiem 4 grudnia 1969 roku, policja wkroczyła po raz czwarty do siedziby Czarnych Panter. Wywiązała się strzelanina. Policja twierdziła później, że to pantery otworzyły ogień. W ciągu następnych dziesięciu minut Fred Hampton i Mark Clark zginęli. Świadkowie twierdzili, że Hampton został ranny w ramię, a następnie dobity przez strzał w głowę.

Działacze ugrupowania którzy pozostali przy życiu, w tym Deborah Johnson, dziewczyna Hamptona, która w trakcie ataku była w ósmym miesiącu ciąży, zostali aresztowani i oskarżeni o próbę zabójstwa policjantów. Następnie badania balistyczne wykazały, że tylko jeden pocisk został wystrzelony przez pantery natomiast prawie sto pochodziło z karabinów policji.

Po dymisji prezydenta Richarda Nixona, specjalna komisja ujawniła, że William O'Neal, ochroniarz Hamptona, był agentem FBI.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]