Fred Hampton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fred Hampton (ur. 30 sierpnia 1948 w Chicago, zm. 4 grudnia 1969) - afroamerykański działacz społeczny, wiceprzewodniczący sekcji Czarnych Panter w Illinois. Został zabity w wyniku akcji policji skierowanej przeciw działalności ugrupowania[1].

Działalność[edytuj]

Urodził się w Chicago 30 sierpnia 1948. Dorastał w Maywood na przedmieściach miasta. W 1966 ukończył Proviso East High School. Po ukończeniu szkoły średniej studiował prawo na Triton Junior College. Podczas studiów działał aktywnie w ruchu na rzecz praw obywatelskich. Wstąpił wtedu do National Association for the Advancement of Coloured People, pełnił też stanowisko przewodniczącego rady młodzieżowej organizacji West Branch Suburban. W październiku 1966 Bobby Seale i Huey P. Newton założyli Partie Czarnych Panter[2]. Hampton w listopadzie 1968 roku założył sekcję partii w Chicago. Grupa rozpoczęła pracę społeczną obejmującą m. in. dostarczanie darmowych śniadań dla uczniów i prowadzenie kliniki medycznej. Jednym z największych osiągnięć Hamptona było namówienie gangów ulicznych Chicago do zaprzestania walk między sobą. W maju 1969 odbyła się konferencja prasowa, podczas której Hampton ogłosił pakt o nieagresji między gangami. Rok później, Hampton został aresztowany i oskarżony o kradzież wartości słodyczy wartych 71 dolarów, które następnie rzekomo oddał miejscowym dzieciom. Został początkowo skazany za przestępstwo, ale decyzja sądu została ostatecznie odrzucona.

Działalność Czarnych Panter w Chicago zwróciła uwagę FBI. Hoover określił działalność ugrupowania jako największe zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego kraju i wezwał chicagowską policję do rozpoczęcia akcji przeciw ugrupowaniu. W 1969 roku siedziba partii na West Monroe Street została zajęta trzy razy a ponad 100 członków partii zostało aresztowanych.

Śmierć[edytuj]

Wczesnym rankiem 4 grudnia 1969 roku, policja wkroczyła po raz czwarty do siedziby Czarnych Panter. Wywiązała się strzelanina. Policja twierdziła później, że to pantery otworzyły ogień. W ciągu następnych dziesięciu minut Fred Hampton i Mark Clark zginęli. Świadkowie twierdzili, że Hampton został ranny w ramię, a następnie dobity przez strzał w głowę. Działacze ugrupowania którzy pozostali przy życiu, w tym Deborah Johnson będąca partnerką Hamptona (która w trakcie ataku była w ósmym miesiącu ciąży) zostali aresztowani i oskarżeni o próbę zabójstwa policjantów. Badania balistyczne wykazały, że tylko jeden pocisk został wystrzelony przez pantery natomiast prawie sto pochodziło z karabinów policji[1]. Po latach, w 1982 roku sąd przyznał że strzelanina była rezultatem działań FBI i wypłaciła rannym w strzelaninie panterom odszkodowania w wysokości 1,85 miliona dolarów[1].

Po dymisji prezydenta Richarda Nixona, specjalna komisja ujawniła, że William O'Neal, ochroniarz Hamptona, był agentem FBI.

W 1971 został nagrany dokument „The Murder of Fred Hampton” dotyczący jego śmierci.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]