Fred Lynn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fred Lynn
Fred Lynn
środkowozapolowy
Pełne imię i nazwisko Fredric Michael Lynn
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1952
Chicago, Illinois
Odbijał lewą
Rzucał lewą
Debiut 5 września 1974
Ostatni występ 3 października 1990
Statystyki
Średnia uderzeń 0,283
Home runy 306
Uderzenia 1960
RBI 1111
Runy 1063
Kariera klubowa
Lata Kluby
1974–1980 Boston Red Sox
1981–1984 California Angels
1985–1988 Baltimore Orioles
1988–1989 Detroit Tigers
1990 San Diego Padres

Fredric Michael Lynn (ur. 3 lutego 1952) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego przez 17 sezonów w Major League Baseball.

Lynn został wybrany w trzeciej rundzie draftu 1970 roku przez New York Yankees, jednak nie podpisał kontraktu[1]. Następnie studiował na University of Southern California, gdzie w latach 1971–1973 występował w baseballowej drużynie uniwersyteckiej USC Trojans[2]. W czerwcu 1973 po raz drugi przystąpił do draftu, gdzie w drugiej rundzie został wybrany przez Boston Red Sox i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Pawtucket Red Sox, reprezentującym poziom Triple-A[1][3].

W MLB zadebiutował 5 września 1974 w meczu przeciwko Milwaukee Brewers[4][5]. W sezonie 1975 zdobywając najwięcej w American League runów (103) i doubles (28), a także mając najlepszy wskaźnik slugging percentage (0,566) i on-base percentage (0,967), średnią uderzeń 0,313 (2. wynik w lidze) i 105 RBI (3. wynik w lidze), został wybrany najlepszym debiutantem, MVP American League i po raz pierwszy w karierze wystąpił w Meczu Gwiazd[4][6][7]. W sezonie 1979 był najlepszy w lidze pod względem średniej uderzeń (0,333), on-base percentage (0,423) i slugging percentage (0,637), a w głosowaniu do nagrody dla najbardziej wartościowego zawodnika zajął 4. miejsce[4][8].

W styczniu 1981 w ramach wymiany przeszedł do California Angels[1]. W 1983 roku zdobył pierwszego w historii All-Star Game grand slama i został wybrany MVP tego meczu[9]. Występował jeszcze w Baltimore Orioles, Detroit Tigers i San Diego Padres, w którym zakończył karierę[1][4].

W kwietniu 2007 został wybrany do College Baseball Hall Of Fame, stając się drugim w historii przedstawicielem zespołu USC Trojans, po trenerze Rodzie Dedeaux, który wstąpił w jej szeregi[2].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP American League 1975 [7]
All-Star 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983 [10]
All-Star Game MVP 1983 [11]
Gold Glove Award 1975, 1978, 1979, 1980 [12]
ALCS MVP 1982 [13]
AL Rookie of the Year Award 1975 [6]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Fred Lynn Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  2. 2,0 2,1 Fred Lynn To Be Inducted Into College Baseball Hall Of Fame (ang.). usctrojans.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  3. Fred Lynn Minor Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Fred Lynn Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  5. Brewers - Red Sox Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  6. 6,0 6,1 1975 AL Rookie of the Year Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  7. 7,0 7,1 AL MVP Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  8. 1979 AL MVP Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  9. 1983 All-Star Game (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  10. Most Seasons on All-Star Roster (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  11. All-Star MVPs (ang.). mlb.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  12. National League Gold Glove Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].
  13. 2003 League Championship Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 listopada 2012].