Fregaty rakietowe typu Oliver Hazard Perry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fregaty typu Oliver Hazard Perry
Ilustracja
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
 Marynarka Wojenna Republiki Chińskiej
 Armada Española
 Royal Australian Navy
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 1977
Zbudowane okręty 69
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 4100 t
Długość 138
Szerokość 13,7
Zanurzenie 6,7
Napęd 2 turbiny gazowe General Electric LM2500 o mocy 41 000 KM napędzające 1 śrubę
Prędkość 29 węzłów (59 km/h)
Zasięg 9300 km przy prędkości 18 węzłów
Załoga 215
Uzbrojenie 1 jednoprowadnicowa wyrzutnia rakiet z komorą na 40 rakiet (RIM-67 SM-1 Standard oraz Harpoon)
4 wyrzutnie celów pozornych Mk-36
1 armata OTO Melara 76 mm
1 zestaw obrony bezpośredniej
Mk-15 Phalanx CIWS 20 mm
2 potrójne wyrzutnie torped Mk 36
Wyposażenie lotnicze lądowisko i dwa hangary na śmigłowce: okręty z przedłużonym kadłubem i systemem RAST Sikorsky CH-60 Sea Hawk lub Kaman SH-2 Seasprite na okrętach bez przedłużonego kadłuba i RAST

Oliver Hazard Perry – typ amerykańskich fregat rakietowych, które zaczęły wchodzić na uzbrojenie US Navy w 1977, nazwana na cześć komodora marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych Olivera Perry'ego. Okręty tego typu pełnić miały rolę przede wszystkim jednostek zwalczania okrętów podwodnych, z pewnymi ograniczonymi możliwościami w zakresie obrony przeciwlotniczej oraz walki przeciwokrętowej. Okręty typu Oliver Hazard Perry stanowiły trzeci najliczniej zbudowany typ okrętów nawodnych po zakończeniu drugiej wojny światowej, spośród wszystkich głównych klas okrętów na świecie. W liczbie wyprodukowanych jednostek wyprzedzają je tylko radzieckie niszczyciele typu Skoryj oraz amerykańskie niszczyciele typu Arleigh Burke.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod pierwszy okręt typu Oliver Hazard Perry USS "Oliver Hazard Perry" położono 12 czerwca 1975 w stoczni Bath Iron Works. Wodowanie tego okrętu nastąpiło 25 września 1976, a wejście do służby 17 grudnia 1977. Łącznie dla US Navy zbudowano 50 okrętów tego typu. Zmodernizowane okręty tego typu były produkowane na podstawie licencji w Australii, Hiszpanii i Tajwanie.

Wszystkie budowane poza USA okręty miały wydłużony kadłub (138m zamiast 135.5m), natomiast fregaty US Navy zbudowano jako wersje krótkie, ale 28 z nich przebudowano do wersji z dłuższym lądowiskiem umożliwiającym operowanie z nich śmigłowców SH-60 Seahawk zamiast wcześniej przez nie przenoszonych SH-2G Super Seasprite, które pozostają w służbie na krótkich okrętach Polski i Egiptu. Tureckie fregaty przemianowane na typ G zostały po modernizacji wyposażone w kanadyjski system ASIST, który umożliwia operowanie z ich krótkich pokładów śmigłowców SH-60.

W 2003 z amerykańskich okrętów wymontowano wyrzutnie rakiet, znacznie obniżając ich wartość bojową. Jako że okręty tej klasy w US Navy nie przenoszą już jakichkolwiek rakiet, ich klasyfikacja jako fregaty rakietowe w chwili obecnej nie jest precyzyjna.

29 września 2015 zakończyła się służba ostatniej fregaty, USS „Simpson” w marynarce US Navy.

Polskie okręty typu Oliver Hazard Perry: ORP „Gen. K. Pułaski” (272), ORP „Gen. T. Kościuszko” (273).

Aktualni użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

  •  Royal Australian Navy (typ Adelaide) – cztery zmodernizowane okręty z sześciu nabytych od 1980, dwa zbudowano w Australii, cztery najstarsze wycofano i zatopiono.
  •  Bahrajn – dawny USS "Jack Williams" w służbie od 1996 roku jako RBNS "Sabha".
  •  Armada Española (typ Santa Maria) – sześć zbudowanych lokalnie okrętów w służbie od 1986.
  •  Egipska Marynarka Wojenna – cztery ex-amerykańskie fregaty w służbie.
  •  Pakistan Navy – Dawny USS "McInerney" w służbie od 2010 roku jako PNS "Alamgir".
  •  Marynarka Wojenna – dwie jednostki ex-amerykańskie: ORP „Gen. K. Pułaski” (od 2000 r.), ORP „Gen. T. Kościuszko” (od 2002 r.).
  •  Marynarka Wojenna Republiki Chińskiej (typ Cheng Kung) – osiem zbudowanych lokalnie fregat w służbie od 1993. Planowane nabycie czterech jednostek ex-amerykańskich[1].
  •  Türk Deniz Kuvvetleri (typ G) – osiem ex-amerykańskich zmodernizowanych fregat pozostaje w służbie od 1997.

Pod koniec 2014 roku Kongres wydał zgodę na nieodpłatne przekazanie Meksykowi dwóch okrętów, USS Curts (FFG-38) i USS McClusky (FFG-41)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]