Friedrich-Werner von der Schulenburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Friedrich-Werner von der Schulenburg
Friedrich-Werner Erdmann Matthias Johann Bernhard Erich Graf von der Schulenburg.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1876
Kemberg, Królestwo Prus, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 10 listopada 1944
Berlin, III Rzesza
Republika Weimarska Ambasador Niemiec w Persji
Okres od 23 czerwca 1923
do czerwiec 1931
Poprzednik Rudolf Sommer (jako kierownik placówki)
Następca Wipert von Blücher
Republika Weimarska Ambasador Niemiec w Rumunii
Okres od 1931
do 1934
Poprzednik Gerhard von Mutius
Następca Georg von Dehn-Schmidt
III Rzesza Ambasador Niemiec w ZSRR
Okres od 1934
do 22 czerwca 1941
Przynależność polityczna NSDAP
Poprzednik Rudolf Nadolny
Następca zerwanie stosunków dyplomatycznych po ataku Niemiec na ZSRR

Friedrich-Werner von der Schulenburg (ur. 20 listopada 1876 w Kemberg; zm. 10 listopada 1944 w Berlinie) – niemiecki dyplomata. Ambasador Niemiec w Persji (1922-1931), Rumunii (1931-1934) i ZSRR (1934-1941).

Był niemieckim arystokratą, a od 1934 roku pełnił funkcję ambasadora Niemiec w Moskwie. Członek NSDAP od 1934. Wierzył, że możliwa jest współpraca Niemiec i ZSRR i za wszelką cenę chciał zapobiec wojnie pomiędzy nimi. We wrześniu 1939, mimo stanu wojny pomiędzy Polską a Niemcami, jako dziekan korpusu dyplomatycznego w Moskwie, pomógł ambasadorowi Polski, Wacławowi Grzybowskiemu i pozostałym członkom polskiego personelu dyplomatycznego, których immunitet dyplomatyczny po agresji ZSRR na Polskę zakwestionowały władze ZSRR, opuścić granice tego państwa[1].

W czerwcu 1941 roku powrócił do Berlina. Po klęsce pod Stalingradem w styczniu 1943 (Bitwa stalingradzka) roku przyłączył się do organizacji antynazistowskiej planującej usunięcie Führera. Obiecano mu, że w nowym rządzie obejmie stanowisko ministra spraw zagranicznych. Zamach 20 lipca 1944 roku nie udał się, a Hitler przeprowadził krwawy odwet. Schulenburg został aresztowany i stracony 10 listopada 1944.

Przypisy

  1. Władze ZSRR utrzymywały,że państwo polskie przestało istnieć, a w konsekwencji immunitet dyplomatów polskich wygasł.

Bibliografia[edytuj]