Friedrich Fromm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Friedrich Fromm
Ilustracja
generał pułkownik generał pułkownik
Data i miejsce urodzenia 8 października 1888
Charlottenburg
Data i miejsce śmierci 12 marca 1945
Brandenburg an der Havel
Przebieg służby
Lata służby 1906–1945
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehra
Balkenkreuz.svg Wehrmacht
Stanowiska dowódca:
Armii Rezerwowej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
D-PRU EK 1914 2 Klasse BAR.svg D-PRU EK 1914 1 Klasse BAR.svg DEU EK 1Kl 1939Clasp BAR.svg DEU EK 2Kl 1939Clasp BAR.svg DEU EK Ritter BAR.svg DEU Sudetenland Medal.jpg Medal za zajęcie Kłajpedy Krzyż Hanzeatycki Hamburski

Friedrich Fromm (ur. 8 października 1888 w Charlottenburgu (obecnie poddzielnica Berlina), zm. 12 marca 1945 w Brandenburgu an der Havel) – generał niemiecki, dowódca Armii Rezerwowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Służbę w armii rozpoczął w 1906. W 1935 stanął na czele Ogólnego Urzędu Sił Lądowych (Allgemainer Heeresamt)[1]. W lipcu 1944, gdy dokonano zamachu na życie Adolfa Hitlera, był dowódcą Armii Rezerwowej. Po zamachu spiskowcy chcieli go przeciągnąć na swoją stronę, ale Fromm nie dał się przekonać (dowiedział się, że Hitler przeżył zamach). Zatrzymany przez spiskowców, po uwolnieniu wziął czynny udział w represjach. Mimo to został oskarżony o tchórzostwo (wcześniej próbowano mu udowodnić, że wiedział o spisku i mu nie przeciwdziałał) i został rozstrzelany 12 marca 1945 w więzieniu Brandenburg-Görden. Fromm po wojnie został zrehabilitowany przez George’a Pattona, dowódcę jednej ze stref okupacyjnych w Niemczech. Konrad Adenauer cofnął rehabilitację, ze względu na udział Fromma w egzekucjach uczestników spisku. Fromm nakazał aresztowanie spiskowców, ogłaszając wyrok kary śmierci za zdradę stanu wobec Friedricha Olbrichta, Clausa von Stauffenberga, Albrechta Mertza von Quirnheima i Wernera von Haeftena[2], wydany przez pospiesznie zwołany trybunał wojenny złożony z Fromma i jego podwładnych[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2014, s. 136, ISBN 978-83-63795-77-1.
  2. Harry Horstmann: Operation Walküre: Claus Schenk Graf von Stauffenberg. Books on Demand, 2008, s. 198. ISBN 3-8370-6295-3. [dostęp 26 grudnia 2009]. (niem.)
  3. Peter Hoffmann: The history of the German resistance, 1933-1945. McGill-Queen’s Press – MQUP, 1996, s. 507. ISBN 0-7735-1531-3. [dostęp 27 września 2009]. (ang.)