Friedrich Paneth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Friedrich Adolf Paneth (ur. 31 sierpnia 1887 w Wiedniu, zm. 17 września 1958 tamże) - chemik austriacko-brytyjski. Członek Royal Society (od 1947 roku), dyrektor Towarzystwa Maxa Plancka (1953-1958).

W czasach swojej kariery, uważany za autorytet w chemii wodorków metali. Szeroko znany z swojej pracy opublikowanej w 1926 roku[1] później cytowanej w kontekście zimnej fuzji. Autor między innymi znaczących prac w dziedzinie adsorpcji i współstrącania śladowych ilości substancji (obok Kasimira Fajana i Otto Hahna), oraz badań stratosfery.

Krater księżycowy Paneth oraz rzadki minerał panethyt (panethite, (Na,Ca)2(Mg,Fe)2(PO4)2) nazwane są jego imieniem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fritz Paneth, Kurt Peters (1926). "Über die Verwandlung von Wasserstoff in Helium". Naturwissenschaften 14 (43): 956–962.