Fritz Fleischer KG

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fritz Fleischer KG
Państwo  NRD
Siedziba Gera
Data założenia 1927
Data likwidacji 1990
Forma prawna Przedsiębiorstwo państwowe (od 1972 r.)
Położenie na mapie Niemieckiej Republiki Demokratycznej
Mapa lokalizacyjna Niemieckiej Republiki Demokratycznej
Fritz Fleischer KG
Fritz Fleischer KG
Ziemia50°52′55,240″N 12°04′35,008″E/50,882011 12,076391

Fritz Fleischer KG (Geraer Karosserie und Fahrzeugfabrik Fritz Fleischer) – nieistniejący wschodnioniemiecki producent autobusów, który swoją siedzibę miał w Gerze w Turyngii.

Historia i opis przedsiębiorstwa[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo Fritz Fleischer KG powstało w 1927 roku w mieście Gera i początkowo zajmowało się remontem nadwozi i produkcją przyczep. W 1945 roku w wyniku nalotów na III Rzeszę zakład został zniszczony, a sam właściciel Fritz Fleischer został poważnie ranny. Powstanie Niemieckiej Republiki Demokratycznej odmieniło niekorzystnie położenie prywatnych zakładów, a w wyniku „stalinowskich porządków” w maju 1953 roku skonfiskowano majątek, a samego Fleischera aresztowano na dwa miesiące. Po wyjściu z aresztu starał się odnaleźć w socjalistycznej gospodarce NRD. W 1958 roku zbudowano modele autobusów S1 i S2, a rok później rozpoczęła się ich produkcja seryjna. Pod koniec lat 50. RWPG zadecydowała, że w produkcji autobusów specjalizować będą się Węgry (Ikarus) w efekcie czego NRD zaprzestała produkcji autobusów własnej konstrukcji kończąc w 1959 roku produkcję modelu IFA H6B. Pozostałe komponenty po produkcji modelu H6B jak np. elementy podwozia użyto do montażu autobusów w zakładzie Fleischera, który w celu obejścia ustaleń RWPG budował lub przebudowywał pojazdy na podstawie starych autobusów (np. model S2 RU). W 1962 roku zbudowano model S3 dla przedsiębiorstwa transportowego z Berlina Wschodniego. W 1970 roku rozpoczęła się produkcja modelu S4, który był następcą modelu S1. W 1972 roku rozpoczęto z kolei produkcję modelu S5, który powstał w oparciu o model S2 i w niezmienionej formie produkowany był do 1990 roku. W 1972 roku zakład Fleischera został znacjonalizowany w ramach ostatniej wielkiej fali nacjonalizacji prywatnych zakładów w NRD i od tej pory funkcjonował jako VEB Karosseriebau Gera wchodząc w skład zjednoczenia motoryzacyjnego IFA, zmieniając przy tym profil produkcji na dostarczanie części samochodowych, zaś produkcja autobusów ograniczyła się do niewielkiego stopnia. W 1990 roku w wyniku zjednoczenia Niemiec przedsiębiorstwo zaprzestało produkcji i zostało zlikwidowane. Zakład wyprodukował łącznie od 500 do 1000 autobusów[1][2][3].

Autobusy Fleischer posiadały konstrukcję samonośną, a silnik był umieszczony z tyłu. Początkowo montowano jednostki wysokoprężne, chłodzone cieczą typu Horch EM 6-20 o mocy 120 KM, które stosowano m.in. w autobusach IFA H6B. Następnie montowano silniki z VEB Motorenwerk Schönebeck o mocy 150 KM. Do montażu autokarów Fleischer używano też części z autobusów marki Ikarus[4].

Modele[edytuj | edytuj kod]

  • S1
  • S2
  • S3
  • S4
  • S5

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Christian Suhr: Typenkompass DDR-Omnibusse. 1945–1990. Motorbuch-Verlag, Stuttgart 2007, ​ISBN 3-613-02709-7​.
  2. Christian Suhr: Fritz Fleischer und seine Busse. Kraftakt, Reichenbach/Vogtl., Halle/S 2006, ​ISBN 3-938426-03-9​.
  3. Kraftfahrzeuge der DDR, Werner Oswald, Eberhard Kittler, wyd. 1. Aufl, Stuttgart: Motorbuch-Verlag, 1998, ISBN 3-613-01913-2, OCLC 76015399.
  4. Michael Dünnebier: Lastwagen und Busse sozialistischer Länder. transpress, Berlin 1988, ​ISBN 3-344-00272-4​.